Function Disabled

Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Nadis, the Channels of Life force Energy

A couple of years ago I use to visit a homeopath to treat a recurring hair fall problem, she would diagnose the cause by checking my pulse also known as Nadi Pariksha (pulse examination). Surprisingly, she would point out the right causes, simply by examining the energy flow in the nadis.

In ancient Indian medicine, Nadis are the channels or energy pathways that carry Prana or life force throughout the body and they connect at special energy points called chakras.

The Sanskrit term ‘Nadi’ comes from the root ‘Nad,’ which means motion, flow, or vibration. Just how veins and arteries are important for the healthy functioning of our physical body, Nadis weave through our physical nerves as well as the subtle circuitry (yoga nadis) of the mind, of the self, of the consciousness matrix that supports our physical presence from invisible dimensions of existence.
Prana needs to flow freely through the system to be healthy; when it becomes weak or congested, it leads to poor mental and physical health. Often painful life experiences lead to blockages and ultimately health woes, so opening up these channels is important for our overall well-being.

The body is filled with innumerable Nadis that cannot be counted. Tantric wisdom state that there are 72,000 Nadis in the human body, 14 are principal nadis out which Sushumna, Ida and Pingala are considered to be most important.Ida nadi
Ida, associated with the energy of the moon, represents the feminine aspect of our personality and is often shown as white. It is also the Yin element in Chinese philosophy. Ida controls the function of parasympathetic nervous system which calms the mind and body, because it is related to emotions, feelings and memories.
When Ida becomes too strong or dominant, tiredness, depression, introversion, and an inability to see things with a clear perspective can take over.

Pingala nadi
While Pingala, associated with energy of the sun, represents the masculine aspect of our personality and is often shown as red. It controls the sympathetic nervous system, and stimulates activities and planning of body and mind. Pingala nadi is responsible for the logical, rational and analytical intellect. Pingala is also the Yang element in Chinese philosophy.
When Pingala is overused, due to the hustle and bustle of city life, we can have difficulty sleeping, concentrating or we can become anxious, irritable, and impulsive.

Ida and Pingala start and end to the left and to the right of the Sushumna respectively, moving in spirals like the DNA helix, crossing at each chakra or energy portal. Anahata Menon, shamanic healer and mystic at Anahata Foundation, explained, “It is the interaction between these two distinct yet complementary energy channels that controls our mental processes, intuition and the activity that takes place between the left and right hemisphere of our brain. The sacred union between the male (solar or day) and female (lunar or night) aspects of our spiritual nature forms the basis of most evolutionary esoteric paths.”

Sushumna is the central channel of energy in the human body that runs from the base of the spine to the crown of the head and carries Kundalini energy, the primal evolutionary force within, upwards as it is awakened through the practice of Yoga and meditation.
Sushumna nadi only opens and flows freely when Ida and Pingala nadis are balanced and clear, thus the purification of all three nadis are important for the overall health, wellness of the body and mind, and one can also experience spiritual growth.

Anahata said, “However, as a spiritualist, even though I personally enjoy all the technicalities of ancient wisdom and esoteric arts, I don’t obsess over them. If our spiritual urge or intent is aligned to infinite expansion of awareness, potentials and consciousness, to love, to higher principles of freedom and balance for the highest good of all, then any sincere spiritual practice, be it yoga or plant spirit medicine, drum medicine or reiki, should support this process effectively.

As humanity makes a big shift of consciousness from the Collective Mind to the Collective Heart, I believe that the subtle technologies of our physical and etheric bodies will unlock or reveal themselves to us and spontaneously restore or repair themselves to a state of optimum balance and health.”

To determine the flow of current at any particular time note the flow of breath in the nostrils. It the left nostril has a greater flow of air, then ida nadi is predominant. When the flow is greater in the right nostril, then pingala is predominant. If the flow is equal, then sushumna is ruling.
Hatha Yoga is a yoga technique that focuses on bringing this balance. Meditation, Pranayam, breath work and sound (nada or swara yoga) healing are different paths that one can explore to achieve this balance as well.

Ancient wisdom, be it Indian Ayurveda, Yoga, the purpose is of self-realization and this knowledge provides deeper understanding of the inner landscapes that can be used to transform our lives!

By Bhavika / Fractal Enlightnement


Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013

Η Νεοτερικότης, η Δημοκρατία, ο Φασισμός

Ο Φασισμός, η Δημοκρατία, η Νεοτερικότης (Παναγιώτης Μαρίνης)

Άλλο ένα άρθρο δημοσίευσε ο πάντα εύστοχος και έγκυρος Παναγιώτης Μαρίνης. Μία προσωπικότητα που φωτίζει λαμπρά τα σκοτάδια της ελληνικής διανόησης, προς υπεράσπιση του παραδοσιακού κόσμου. Αξίζει να διαβαστεί με προσοχή.

Παν. Μαρίνης - 20 Μαϊου 2012

Τον τελευταίον καιρόν με την εκλογικήν άνοδον της Χρυσής Αυγής έγινε του συρμού στο πολιτικόν μας προσκήνιον να ομιλούν δια τον Φασισμόν, την Δημοκρατίαν, τον Β΄Π.Π., τους Ρούβελτ-Τσώρτσιλ-Στάλιν, τον Μουσσολίνι, τον Χίτλερ, τον Μεταπολεμικό Κόσμο κ.ο.κ. οπότε πρέπει να ενημερώσωμε τους φίλους μας περί του τί σημαίνουν αυτοί οι όροι και όλα αυτά!

Η Νεωτερικότης, η οποία εγεννήθη με τον Διαφωτισμόν και την λεγομένην "Γαλλικήν Επανάστασιν", συντόμως εκρυσταλλώθη εις κοσμοπολιτικήν θρησκείαν ήτις απέκτησε σκληρά και άκαμπτα δόγματα.

Διατί την ονομάζομε "κοσμοπολιτικήν θρησκείαν"? Διότι πληροί τον ορισμόν της θρησκείας, τουτέστιν θρησκεία είναι οιοδήποτε ιδεολόγημα το οποίον γνωρίζει "Τί είναι ο άνθρωπος και τι είναι ο κόσμος"! Ομως η Νεωτερικότης επιπλέον χαρακτηρίζεται από φανατισμόν και πολεμικήν, και διά τούτο εξεχύθησαν οι Γαλλικοί στρατοί ανά την Ευρώπην και την επέβαλον με ζήλον, βίαν και φανατισμόν ο οποίος ενίοτε υπερέβαινε και τας γνωστάς αγριότητας των Χριστιανών! Η Νεωτερικότης περιέλαβε τον Ρουσσοϊκόν μύθον της ισότητος των ανθρώπων και τον έτερον, των "ευγενών αγρίων" (από εκεί και η Μαρξιστική μυθολογία περί ευγενών αταξικών παραδεισίων προ-πολιτισμένων κοινωνιών) τον συνδεόμενον με τον άλλον επίσης προσληφθέντα μύθον, ότι ο άνθρωπος είναι φύσει αγαθός και εάν δεν υποστεί κοινωνικήν κατήχησιν θα λάμψη η αγαθότης του και διά τούτο καθεστώς χωρίς άρχοντας, λαϊκόν, αμεσοδημοκρατικόν κατά προτίμησιν, όχι μόνον θα ήτο τέλειον αλλά θα έφερνε ευτυχίαν, χαρά και αφθονία. Οπως όλοι γνωρίζομε ο μύθος αυτός σήμερον που ζώμεν καθαυτό "μυθολογικήν" εποχήν, οσημέραι εδραιούται και περαιτέρω. Επίσης ενεσωματώθη εις αυτήν και η αφελής Αθεϊα της Εποχής, η θρησκεία και η πίστις εις το Επέκεινα και εις τον Ιδεώδη κόσμον εκηρύχθη δεισιδαιμονία και προϊόν του φόβου των αγρίων (δεν μας λέγουν όμως ποίων αγρίων? Των ευγενών φιλοσοφημένων των αταξικών κοινωνιών ή κάποιων άλλων, μη-"ευγενών αγρίων"?). Η Νεωτερικότης επίσης εδογμάτισε ότι ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκην κοινωνικής ζωής (είναι το μοναχικόν αριστοτελικόν θηρίον ή μήπως ο αριστοτελικός θεός?) κι διά τούτο είναι αποτινακτέα ως κοινωνικά μυθεύματα οι δεσμοί με την οικογένειαν, το γένος, την πατριάν, την συνοικίαν, την πόλιν, την κοινωνία, το Εθνος, την Γλώσσα, την ανθρωπολογική φυλή, την συντεχνίαν, την θρησκευτική λέσχη κ.ο.κ. Οπότε είναι έννοιαι κεναί περιεχομένου η Πατρίς, το Εθνος, η κοινωνία, ο Πολιτισμός εθνικός ή λαϊκός, η Γλώσσα, η Ιστορία κ.ο.κ. Οπως λέγει ο Κ. Μαρξ, ποτέ να μή είπωμεν ότι υπάρχουν και δεσμεύεται ο άνθρωπος από αυτές, συλλογικαί υπέρτεραι οντότητες, όπως η οντότης κοινωνία. Ούτως εγεννήθη η έννοια της Ατομοκεντρικής κοινωνίας και του Νεωτερικού ανθρώπου ο οποίος δεν έχει ούτε ταυτότητα, ούτε ρίζες! Στον άνθρωπο αυτό "φτερό στον άνεμο", που στέκεται ψυχικά άδειος και ανικανοποίητος στην πολιτιστική-ιστορική του μοναξιά, πραγματικός "φελλάχος" υπό την Σπεγκλεριανή έννοια, δίδεται ως αντιστάθμισμα το πακέττο "Ανθρώπινα Δικαιώματα".

Είναι φανερόν ότι εις την Προνεωτερικότητα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Φερ' ειπείν, διά την θρησκείαν ούτε αποφασίζει, ούτε ψηφίζει το ποίμνιον, τας αποφάσεις λαμβάνει αποκλειστικώς η Ιερά Σύνοδος! Διά τα εργασιακά αποφασίζουν αι Συλλογικαί οντότητες της εργασίας, αι Συντεχνίαι, και διά τούτο υπάρχει πάντοτε (με τον ένα ή τον άλλο τρόπο) μία Συντεχνιακή Βουλή (ιδού διατί η Νεωτερικότητα, καθώς μετέτρεψε σε "κακό" κάθε τι προνεωτερικό, λέγει ως μεγάλη μομφή, "συντεχνιακή νοοτροπία"). Διά την Εθνικήν εξωτερικήν πολιτικήν αποφασίζουν αυτοί που έχουν γνώσιν αυτής, συνήθως ο Βασιλεύς και το Ανακτοβούλιόν του. Καθολικαί ψηφοφορίαι και γενικώς ψηφοφορίαι , στην Προνεωτερικότητα υπάρχουν πολλές, καθημερινές, περισσότερες απ' ότι στην Νεωτερικότητα, όμως μόνον δι' αυτά τα πράγματα τα οποία το άτομον τω όντι γνωρίζει, π.χ. ψηφίζει εις την Συντεχνίαν του, ψηφίζει εις τον Δήμον δι' ανάδειξιν Δημάρχου, ψηφίζει διά την διοίκησι τού Ιερού Ναού στον οποίο ανήκει κ.ο.κ. Ομως, υπάρχει και κάτι σημαντικώτερον, τα άτομα τα υπάρχοντα εις μίαν δεδομένην στιγμήν, ο Λαός, δεν νοούνται ως αυτόνομον σύνολον, αλλά ως μία "φέτα" από έναν μεγαλύτερο οργανισμό, ένα δένδρο, το οποίον έρχεται από το παρελθόν και προχωρεί εις το μέλλον! Ο οργανισμός αυτός είναι το Εθνος! Ως πρώτιστον καθήκον νοείται η διατήρησις του δένδρου τούτου, διατήρησις τόσον βιολογική, φυλετική, όσον και πολιτιστική! Εξ αυτού συνεπάγεται ότι τας θεσμίσεις της Πολιτείας δεν δύναται ουδείς να αλλάξη, ούτε η παμψηφία των πολιτών, ούτε η γνώμη των Αρχόντων, ούτε η βούλησις του Βασιλέως! Αυταί αποτελούν τα ριζώματα τα οποία ετέθησαν άπαξ διά παντός υπό των προγόνων, οι οποίοι και θεωρούνται οι πραγματικοί κύριοι και ιδιοκτήται του Εθνους και του Κράτους, οντότητες πλέον θείες και ιερές (και διά τούτο αποδίδεται εις αυτούς θεία λατρεία) και αυτοί έχουν πραγματικά την μόνη γνώμη η οποία δύναται τω όντι να έχη βαρύτητα! Εδώ ας επιμείνομε! Ο λαός τον οποίο βλέπομε κατά μιαν ορισμένην χρονικήν στιγμήν αποτελεί λεπτόν οριζόντιον τμήμα του εθνικού κορμού και διά τούτο δεν δύναται καθ' ουδένα τρόπον να αλλάξη την Πολιτείαν, δηλαδή τας θεμελιώδεις αρχάς τας οριζούσας την εθνικήν ζωήν, αυτάς ουδεμία Καθολική Ψηφοφορία και ουδεμία παμψηφία δεν δικαιούται να αγγίξη. Ομοίως όταν η συζήτησις είναι επί των λεγομένων Εθνικών θεμάτων ο τοιούτος λαός δεν δύναται να έχη γνώμην, γνώμην δύνανται να έχουν μόνον οι ιδιοκτήται του Κράτους και του Εθνους, οι τεθνεώτες πρόγονοι! Κύριον καθήκον δε λαού της δεδομένης χρονικής στιγμής είναι να διατηρήση την συνοχήν του Εθνικού κορμού, δια της συνεχίσεως της βιολογικής, γεωγραφικής και πολιτιστικής υπάρξεώς του! Λαός όστις δεν έχει κατά νουν τούτο και δεν είναι αυτό η συνεχής επιδίωξίς του, οδηγείται ως εικώς εις την απώλειαν! Επομένως, το ερώτημα το οποίον οφείλει να απασχολή καθημερινώς και πολιτικούς και πολίτας είναι ένα και μόνον! Πώς θα διατηρήσω την βιολογικήν, γεωγραφικήν και πολιτιστικήν υπάρξίν μου! Λαοί οι οποίοι χάνουν τα αντανακλαστικά επιβιώσεώς των, προσηλυτιζόμενοι εις την Νεωτερικότητα, δεν αντιδρούν πλέον ούτε εις τον υβριδισμόν των, επιδιδόμενοι ες μικτούς γάμους, ούτε εις την απώλειαν της εθνικής γής των, καλωσορίζοντες τον εποικισμόν από αναφομοιώτους αλλοεθνείς, ούτε εις την απώλειαν του εθνικού και λαϊκού των πολιτισμού, αντιθέτως χαιρετίζοντες ως πρόοδον την εισδοχήν εις την κυρίαρχον παγκοσμιοποιημένη κουλτούραν την προωθουμένην υπό των Κοσμοεξουσιαστών, χάνουν κάθε εθνικόν χαρακτηριστικόν των! Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ότι οι τοιούτοι λαοί εκλείπουν πλέον από το βιβλίον της Ιστορίας!

Η Νεωτερικότης, λοιπόν, διαφέρει της Προνεωτερικότητος κατά το εξής: Η Νεωτερικότης δέχεται μόνον την ύπαρξιν Ατόμων, άνευ άλλου τινός προσδιορισμού. Αντιθέτως η Προνεωτερικότης δέχεται ότι υπάρχουν υπεράνω των Ατόμων, Συλλογικαί οντότητες και συνακολούθως ότι σκοπός της διακυβερνήσεως ενός Κράτους δεν είναι η Νεωτερική θήρα του καλώς έχειν των Ατόμων, αλλ' αντιθέτως η υπηρεσία του καλώς έχειν των Συλλογικών αυτών οντοτήτων! Ο Νεωτερικός άνθρωπος είναι άτομον άνευ προσδιορισμού! Ο Προνεωτερικός άνθρωπος είναι άτομον σαφώς καθοριζόμενος υπό ενός πλέγματος συλλογικών ταυτοτήτων, ανήκει στο γένος, στην πατριά, στην ενορία, στην πόλι, στο θρήκευμα, στον Εθνισμό κ.ο.κ.

Επειδή η Νεωτερικότης δέχεται μόνον την ύπαρξιν Ατόμων, άνευ άλλου τινός προσδιορισμού, διά τούτο σύμβολόν της είναι ο θεσμός της Καθολικής Ψηφοφορίας. Διά την λειτουργίαν του θεσμού της Καθολικής Ψηφοφορίας εισάγονται ορισμέναι μυθολογικαί διαπιστώσεις: τα Ατομα είναι όλα απολύτως όμοια, έχουν όχι μόνον τας ιδίας υποχρεώσεις και τα αυτά καθήκοντα, αλλά προσέτι διαθέτουν την τελείαν γνώσιν και την τελείαν κρίσιν και άρα το μόνον το οποίον απομένει είναι η ποσοτική καταμέτρησις της βουλήσεώς των! Μετά την καταμέτρησιν, εισάγεται το μυθολογικόν όν "Λαός", οπότε εάν ο 51% του λαού θέλει τον Α υποψήφιο και το 49% τον Β, τότε λέγομε "Ο Λαός διάλεξε τον Α"! Αν έχομε ισοψηφίαν τότε λέγομε "Ο Λαός είναι σοφός" δεν έδωσε σε κάποιον πλειοψηφία, θέλει συνεργασία", ασχέτως αν οι οπαδοί των δύο υποψηφίων σφάζονται (κυριολεκτικώς) μεταξύ των! Η Νεωτερικότης υπηρετεί τα Ατομα, ομως περιέργως εις την Νεωτερικότητα τα ατομα έχουν μόνον ένα δικαίωμα, τα λεγόμενα "Ανθρώπινα Δικαιώματα", και η γνώμη των εκφράζεται μόνον ανά τακτά διαστήματα και μόνον διά της Καθολικής Ψηφοφορίας.

Μετά την Νεωτερικότητα ο ατυχής άνθρωπος άρχισε να ταλαντεύεται μεταξύ του επιβαλλομένου ορθού, της πίστως στην νεωτερικότητα και της ενδομύχου πίστεως εις τας συλλογικάς οντότητας. Ομοίως, οι Νεωτερικοί άρχοντες θέλοντες να εμπεδώσουν την βασιλείαν των ησθάνοντο την ανάγκην να προστρέξουν και αυτοί εις την επίκλησιν συλλογικών οντοτήτων. Τοιουτοτρόπως εγεννήθησαν τέρατα, μυθολογικά μεν αλλά πλήρως καταπιεστικά, τυραννικά και ψυχοφθόρα, τόσον ως προς την ψυχικήν υγείαν του ανθρώπου, όσον και προς την λογικήν του συγκρότησιν. Κατά πρώτον, εις μίαν υποτιθεμένην κοινωνίαν άνευ συλλογικών οντοτήτων εγκαθιδρύθη η απολύτως καταπιεστική και πλήρως μισαλλόδοξος θρησκεία της συλλογικής οντότητος Νεωτερικότης, η οποία έλαβε και πλήρη τελετουργική μορφή με την επίσημο ανακήρυξί της ως "Θρησκείας του ορθού λόγου". Σήμερον η πίστις εις την Νεωτερικότητα είναι εμπεδωμένη και ψυχαναγκαστική πολύ περισσότερον απ' ότι επέτυχε ο Χριστιανισμός και θεωρούμε ότι ο σκεπτόμενος άνθρωπος χρειάζεται μίαν τριακονταετίαν συνεχούς ψυχικής πάλης διά να είπη εντός του "ναί, είμαι προνεωτερικός", λέγομε, «εντός του» διότι το να το ομολογήση δημοσίως είναι αδύνατος διότι θα χάση οιανδήποτε εκτίμησιν τρέφουν δι' αυτόν οι συμπολίται του! Τοιούτος είναι ο καταναγκασμός! Ομως και πολλαί άλλαι συλλογικαί οντότητες εγκαθιδρύθησαν κατά τρόπον πλήρως παράλογον! Κύριον παράδειγμα είναι το ότι η Γαλλική Κυβέρνησις είδε ότι ο λαός δεν έχει διάθεσιν, ούτε να πολεμήση, ούτε να θυσιασθή δια την Νεωτερικότητα ή την Δημοκρατία, ανέσειρε --ακουσον, άκουσον! Σε μία ατομοκεντρική κοινωνία! -- την αρχαία και ενθρονισμένη εις τα βάθη της ανθρωπίνης ψυχής έννοιαν της πατρίδος! "Allons enfants de la Patrie, Le jour de gloire est arrivι !", το παραδοξολογικόν άσμα της Γαλλικής Νεωτερικότητος --εστηρίχθησαν εις το ότι ο λαός είναι χαχόλος και ουδείς θα αντιληφθή το παράλογον της συνδέσεως μιάς καθαρώς προνεωτερικής οντότητος με την νεωτερική Ατομοκεντρικότητα --όπως και σήμερον εν Ελλάδι, οι ατομοκεντρικοί κοσμοπολίται πολιτικοί διά να κεντρίσουν το φιλότιμον του ελληνος χαχόλου κραυγάζουν αναισχύντως από το βήμα της Βουλής: "θυσίες γιά την Πατρίδα", μίαν Πατρίδα πού έθαψαν και επισήμως το 1985 όταν στο Σύνταγμα αντεκατέστησαν την λέξιν "Εθνος" με την λέξιν "Λαός"! Η παραδοξότης καθίσταται έτι μεγαλυτέρα και εξώφθαλμος καθώς επικαλούνται μεν ρητορικώς την "Πατρίδα", όμως όταν ομιλούν σοβαρά την αρνούνται και όπως όλοι γνωρίζομε, μία χλευαστική-ειρωνική προσφώνησις που "σκοτώνει" και που την χρησιμοποιούν πολύ και τα ΜΜΕ ως συνώνυμον του "γελοίος-χαμένο κορμί-περιθωρικός-χαζός-ανάξιος λόγου" είναι το "Αι! Πατριώτη!". Εις τας κομμουνιστικάς χώρας είχομεν την ενθρόνισιν πλήθους όλου συλλογικών οντοτήτων, από την οντότητα "Πατρίδα της Επανάστασης", έως τας οντότητας "Μαρξισμός-Λενινισμός", "Ιστορία", "Προλεταριακό καθήκον" κ.ο.κ. ,ομως εκεί ποτέ δεν έκαναν το λογικό λάθος να ομιλήσουν διά την φυσική Πατρίδα, διό και στο ελληνικόν Κομμουνιστικόν λεξιλόγιον δεν χρησιμοποιείται η λέξις Ελλάς, αλλά η ουδετέρα λέξις "η χώρα"! Κατά της φυσικής Πατρίδος δεν υπάρχει απλή άρνησις της Νεωτερικότητος, αλλά απύθμενον μίσος, τούτο δε γίνεται ευκόλως κατανοητόν εάν λάβωμε υπ' όψιν μας ότι η Νεωτερικότης και αι μορφαί της είναι θρησκείαι κοσμοπολιτικαί, κύριον δε χαρακτηριστικόν των κοσμοπολιτικών θρησκειών είναι το ότι συνιστούν νέους οιωνεί εθνισμούς! Δι' αυτάς υπάρχουν δύο εθνισμοί, ο πιστός και ο άπιστος, γνωστά αυτά από τον Χριστιανισμόν ή τον Μωαμεθανισμόν, και πλήρης άρνησις, κατάργησις, των φυσικών εθνισμών! Ο Χριστιανός δεν είναι πλέον Ελλην ή Βάρβαρος, είναι Χριστιανός! Τούτο δεν είναι αντιρατσιστική διακήρυξις, αλλ' αντιθέτως εξόχως ρατσιστική διότι αντιπαρατίθεται ο Χριστιανός προς τον ειδωλολάτρην, προς τον οποίον οφείλομε να μην λέγωμε κάν 'χαίρετε"! Ομοίως εις το Κοράνιον υπάρχουν οι πιστοί και οι άπιστοι, οι "καφιρούν", οι οποίοι αναφέρονται ομού με τους κακοποιούς, εγκληματίας κλπ. Τοιουτοτρόπως, διά τους Κομμουνιστάς δεν υπάρχει πλέον ο Ελλην ή ο Βούλγαρος, αλλά ο "σύντροφος" και ο "μοναρχοφασίστας", ο οποίος εξ ορισμού δεν είναι άνθρωπος και πρέπει όπου τον βλέπομε να τον θανατώνωμε! Εις τας δυτικάς δημοκρατίας, εφ' όσον οι ελάχιστοι προνεωτερικοί είναι ακίνδυνοι, γραφικοί νοσταλγοί του παρελθόντος, δύνανται να υπάρχουν αντιμετωπιζόμενοι με ειρωνικόν υπομειδίαμα συγκαταβατικότητος! Εάν όμως θεωρηθούν επικίνδυνοι τότε είναι έτοιμοι οι τρόποι εξοντώσεών των! Εις την σημερινή Ελλάδα έχομε την διάκρισιν, μεταξύ, αφ' ενός, του μορφωμένου Νεωτερικού κοσμοπολίτου που είναι κοσμογυρισμένος, "φελλάχος" πραγματικός που ομιλεί με ξένας λέξεις και έχει αλλοδαπήν σύζυγον (κατά προτίμησιν) και εκδηλώνει κάθε στιγμήν την απαξίαν του ή την ευγενικήν του συγκατάβασιν δι' οτιδήποτε ανήκει στον Ελληνικό ή εις τον λαϊκό μας Πολιτισμό, επειδή δε αισχύνεται που είναι Ελλην φροντίζει εις το εξωτερικόν να αποκρύπτει την εθνικότητά του, και αφ' ετέρου, του αγραμμάτου, ημιαγρίου και απολιτίστου ιθαγενούς, όστις λοιδορείται αποκαλούμενος "Ελληναράς". Συνακολούθως και η Παιδεία και τα σχολικά βιβλία γράφονται με τρόπον ωστε οι νέοι να γίνονται "φελλάχοι"--ή ψευδωνύμως, σύγχρονοι άνθρωποι-- και να ενσταλάζεται στην ψυχήν των νωρίς-νωρίς το ολέθριον φαρμάκι της απαξίας της Ελλάδος και του Ελληνικού Εθνους! Τώρα, βεβαίως τα πράγματα προχωρούν και η πνευματική μας ελίτ που είναι και οι συγγραφείς των σχολικών βιβλίων και συνάμα οι καθηγηταί των Πανεπιστημίων μας και οι εκλεκτοί των ΜΜΕ και της εκάστοτε Κυβερνήσεως, διακηρύσσει ότι δεν υπάρχει κάν Ελληνικόν Εθνος και ότι η ιδέα ότι υπάρχει Ελληνικόν Εθνος είναι μέγα ιστορικόν ψεύδος που επενοήθη απο τον Βασιλέα Οθωνα!

Η Ελλάς σήμερον είναι ουχί ένα εθνικόν κράτος, αλλά ενα Νεωτερικόν μόρφωμα, ούτως γίνεται αντιληπτή τόσον από την τάξιν των πολιτικών, όσον και από την κυρίαρχη πνευματική ελίτ! Η πλήρης στροφή και αλλαγή έλαβε και επισήμως χώραν και εσφραγίσθη κατά το 1985 όταν κατά την αναθεώρησιν του Συντάγματος εγένετο δεκτή, άνευ διαμαρτυρίας τινός, υφ' όλης της Βουλής, η βαρυσήμαντος αντικατάστασις της λέξεως Εθνος διά της λέξεως λαός (=όσα άτομα συμβαίνει σήμερα να κατοικούν εδώ ή να έχουν δικαίωμα ψήφου). Οίκοθεν νοείται ότι αποτελεί δεινήν του λαού, όστις παραμένει Προνεωτερικός, εξαπάτησιν και παραπλάνησιν η συζήτησις διά τό "όνομα της Μακεδονίας" ή αι σημεριναί επικλήσεις περί της "σωτηρίας της πατρίδος"! Η Νεωτερική κοινωνία δεν έχει, εξ ορισμού, Γεωγραφίαν και Ιστορίαν, άρα δεν γνωρίζει ονόματα (ερωτήσατε όλους τους συνέλληνάς σας που έλαβον την ελληνικήν ιθαγένειαν με τους τέσσερεις νόμους "ελληνοποιήσεως", αν γνωρίζουν τι εστί Μακεδονία ή αν ενδιαφέρονται διά το όνομά της! Μόνον οι ελληνοποιηθέντες Αλβανοί συμπολίτες μας γνωρίζουν, καθώς ορέγονται και αυτοί η "Μεγάλη Αλβανία" να καταβροχθίση κι αυτή τμήμα τι της Μακεδονίας μας!). Η Νεωτερική κοινωνία ομοίως, δεν γνωρίζει, εξ ορισμού, ούτε Πατρίδα, ούτε Πατριωτισμό, διότι δεν δέχεται υπεράνω αυτής την Συλλογική οντότητα Πατρίδα, και δικαίως, καθώς εάν δεχθώμεν την Συλλογική οντότητα Πατρίδα, αυτομάτως κρημνίζομε ολόκληρον την Νεωτερικότητα, καθώς Πατρίς σημαίνει έδαφος, θήκες των Προγόνων, φυλή, συγγένεια, αίμα, οπότε απαγορεύεται κάθε "ελληνοποίησις" αλλοδαπού, κάθε υβριδισμός, κάθε εποικισμός από αλλοδαπούς του ιερού εδάφους της Πατρίδος, κάθε παράδοσις εδάφους της Πατρίδος (ιδέ Ιμια), κάθε καθολική ψηφοφορία που είναι δυνατόν να θίξη την κορυφαία αυτή συλλογική οντότητα! Οπότε αποχαιρετούμε οριστικά την Νεωτερικότητα! Μας λέγουν: "Καλά, δεν βρίσκεται κάποιος πατριώτης?" Τους απαντούμε: "Κατάλαβες τί λές?"

Η Νεωτερικότης αποτελεί Πολιτεία (=οι θεμελιώδεις ιδεολογικοί θεσμοί που αποτελούν την κρηπίδα επί της οποίας βασίζεται το κοινωνικόν οικοδόμημα και η διαχείρησίς του, η οποία καλείται, "Πολίτευμα"). Διακρίνομε δε διάφορα Συστήματα διαχειρίσεως της Νεωτερικότητος, τουτέστιν Πολιτεύματα τα οποία διαχειρίζονται εν τη πράξει την Νεωτερικότητα. Η Νεωτερικότης σήμερον καλείται επί το λαϊκώτερον Δημοκρατία. Η Δημοκρατία υπ' αυτήν την έννοιαν, δηλαδή ως μία άλλη -ευληπτοτέρα, λαϊκωτέρα- ονομασία δια την Νεωτερικότητα περιλαμβάνει πλείστα όσα Συστήματα διαχειρίσεως της Νεωτερικότητος, εξ αυτών διακρίνομε δύο κύρια, τον Φιλελευθερισμόν, όστις είναι το σύστημα που αποκαλείται κοινώς "οι Δημοκρατίες της Δύσεως" και τον Μαρξισμόν-Λενινισμόν, όστις είναι το σύστημα που αποκαλείται κοινώς "Κομμουνισμός", "Κομμουνιστικά καθεστώτα" ή "λαϊκές Δημοκρατίες".

Με τον Φιλελευθερισμόν ταυτίζεται η λεγομένη "Αστική Δημοκρατία", η οποία σημαίνει ότι τον πρώτον λόγον έχουν οι "αστοί", όπως και πράγματι, συμβαίνει! Πράγματι, η Νεωτερικότης καρατομεί (κυριολεκτικώς, όπως συνέβη στην Γαλλία) προγραμματικώς όλα τα άτομα και τας τάξεις αι οποίαι ήσαν φορείς των Προνεωτερικών Συλλογικών αξιών, ούτως, καρατομείται βεβαίως ο Βασιλεύς, σύμβολον της ενότητος του Εθνους, της Ιστορίας του, του Πολιτισμού του, της ανθρωπολογικής υπάρξεώς του και της γεωγραφίας του, ομως συγχρόνως εξολοθρεύται η τάξις των Ευγενών οι οποίοι όντες γαιοκτήμονες και στρατιωτικοί αντιπροσωπεύουν την ριζοβολίαν του Εθνους εις ένα και συγκεκριμένον γεωγραφικόν χώρον, ο οποίος κέκτηται μοναδικής ιερότητος και συνάμα την υπεράσπισιν του χώρου τούτου έναντι των επιβούλων! Ομοίως, εξοντώνεται, περιθωριοποιείται ,η τάξις των Ιερέων και ούτως αντιλαμβανόμεθα το τίνι τρόπω φθάνομαι εις την Γαλλικήν Συνέλευσιν των Τριών Τάξεων, να εκδιώκεται η τάξις των Ευγενών και η τάξις των θρησκευτικών λειτουργών και να ανακηρύσσεται ως Εθνοσυνέλευσις η Τρίτη Τάξις, δηλαδή ο Λαός! Ούτως πραγματοποιείται το ποθούμενον, "ο λαός στην Εξουσία", ομως ο λαός αποτελείται από δύο τμήματα, από τους πτωχούς, δηλαδή αυτούς οι οποίοι ζουν απο την προσωπική τους εργασία, και από τους "αστούς" ή "μπουρζουάδες", δηλαδή απο τους κεφαλαιούχους επιχειρηματίες, οι οποίοι λέγονται έτσι διότι στον Υστερο Μεσαίωνα υπήρχον οι αγρότες στην εξοχή και οι άρχοντες, οι χωροδεπότες, στον Πύργο τους και αναπτύσσεται έν νέον μόρφωμα, εκεί όπου ιδρύονται εργοστάσια, βιοτεχνίαι και υφαντουργία, το "μπούργκ", η πόλις, το άστυ, εκεί κατοικούν αφ' ενός οι εργάτες, η νέα τάξις των προλεταρίων, και αφ' ετέρου, η νεοπαγής τάξις των κεφαλαιούχων ιδιοκτητών των μέσων παραγωγής και οι χρηματισταί, οι "αστοί" η "μπουρζουαζία"! Βεβαίως, η "αστική τάξις" έχοντας τα χρήματα (ενώ οι γαιοκτήμονες συρρικνώνονται) δύναται και να επηρεάζει την δημοσία διοίκησι, θέλοντας εν τέλει να την οικειοποιηθή, και συγχρόνως να διaφεντεύη δια της καταλλήλου προπαγάνδας την συνείδησιν των προλεταρίων γεννώσα τεχνηέντως εις αυτούς το μίσος κατά της παλαιάς καταστάσεως των πραγμάτων (το Ancient Regime)! Τοιουτοτρόπως, καταλήγομε νομοτελειακώς, η Δημοκρατία να είναι εν τοις πράγμασι ενα ολιγαρχικόν καθεστώς, οπως τα ολιγαρχικά καθεστώτα της Αρχαιότητος όπου ολόκληρη την Εξουσία την έχουν, οι ολίγοι, οι "γνώριμοι", οι έχοντες το χρήμα!

Η Δημοκρατία έλαβε το όνομά της εκ της αρχαίας Αθηναϊκής Δημοκρατίας θέλουσα να λάβη κάτι από την αίγλην της, όμως ουδεμίαν έχει προς αυτήν σχέσιν, διότι η μεν είναι Ατομοκεντρική, ενώ, η Αθηναϊκή είναι Προνεωτερική, τα άτομα καθαυτά ουδέν δικαίωμα έχουν αφ' εαυτού των, έχουν μόνον ό,τι τους δίδει η Συλλογική οντότης Πόλις, η οποία εξουσιάζει τα πάντα και αυτή υπηρετείται υπό του πολιτεύματος και ουδείς άλλος!

Εις τον Φιλελευθερισμόν διοικεί η κάπως ρευστή ''μεγαλοαστική τάξις" η οποία απετελείτο άλλοτε από τους Βιομηχάνους, ενώ σήμερον από τους κατέχοντας το τραπεζικόν κεφάλαιον και το χρηματαρπακτικόν κεφάλαιον των Χρηματιστηρίων, τουτέστιν από τους καλουμένους Διεθνείς Τοκογλύφους των οποίων ακριβώς η διεθνής εμβέλεια τους έχει καταστήσει το αληθείς Κοσμοεξουσιαστάς! Σημειώσατε, ότι ακριβώς, η Διεθνοποίησις των τοκογλυφικών-χρηματαρπακτικών εργασιών, ο λεγόμενος "καπιταλισμός καζινό", έφερε συνακολούθως το μέγα δεινόν το αποκαλούμενον Παγκοσμιοποίησις, τουτέστιν, η παγκοσμιοποίησις των χρηματικών ανταλλαγών συμπαρέσειρε και την παγκοσμιοποίησι της καταναλώσεως και την διακίνησιν των αγαθών και νομοτελειακώς την παγκοσμιοποίησι της εργασίας, την μετανάστευσιν της εργασίας και συνακολούθως το φαινόμενον της Λαθρομεταναστεύσεως, το οποίον τώρα χρησιμοποιείται και δια την εθνολογικήν διάβρωσιν των κοινωνιών, κατα το πρότυπον της "πράσινης πορείας" του Μαρόκου! Εχθρός των παγκοσμιοποιημένων συναλλαγών είναι τα εθνικά σύνορα, οι προστατευτικοί δασμοί και οι λεγόμενες "εθνικές οικονομικές πολιτικές"! Οπότε αντιλαμβανόμεθα διατί, εις τα σύγχρονα γραπτά η λέξις Δημοκρατία σημαίνει συγχρόνως την έκλειψιν των εθνικών κρατών και των τοπικών οικονομικών συνθηκών και αντιστρόφως, η κατηγορική προσταγή των Κοσμοεξουσιαστών που ακούγεται διά του στόματος του Προέδρου των ΗΠΑ ότι όλα τα κράτη οφείλουν να έχουν democracy, σημαίνει σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα, ότι πρέπει να έχουν "ανοικτά" οικονομικά σύνορα, ελευθέρως προσβάσιμον χρηματιστήριον (διά να γίνονται τα γνωστά 'κόλπα"-κραχ του χρηματιστηρίου, όπως εν Ελλάδι το διεθνές χρηματαρπακτικόν κεφάλαιον κατεβρόχθισε το 80% των οικονομιών του ελληνικού λαού), ουχί δασμούς εισαγωγής προστασίας της εγχωρίου βιομηχανίας, ουχί απαγόρευσιν εξορύξεως, εξαγωγής των πρώτων υλών των (θεμελιώδης και απαραίτητος κανών)! Προφάτως, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ εχαρακτήρισε (κατόπιν υπομνήματος του διεθνούς τράστ αρχαιοπωλών) ως αντιδημοκρατικήν την πρακτικήν πολλών κρατων, όπως η Ελλάς, να απαγορεύουν την ελευθέραν διακίνησιν, αγοραπωλησίαν και εξαγωγήν των αρχαιολογικών των θησαυρών!

Εις τον Κομμουνισμόν διοικεί η λεγομένη ''γραφειοκρατική τάξις", τουτέστιν η ανωτέρα τάξις εις την ιεραρχίαν του Κομμουνιστικού Κόμματος, η οποία κατέχει εξ ορισμού και εξ ολοκλήρου, άπασα την χώρα, τις παραγωγικές πηγές της και άπαντα τον πλούτο της, καθώς δε το χρήμα είναι συνάμα η Εξουσία, η τάξις αυτή κατέχει την Απόλυτον Εξουσίαν, οπότε νομοτελειακώς η Απόλυτος αυτή Εξουσία καθίσταται πλήρως και ολωδιόλου αυθαίρετη και τυραννική! Το καθεστώς έχει ως στήριγμα μοναδικό την θανατοκρατίαν (πολιτειολογικός όρος: το καθεστώς που επιβιώνει δια της συστηματικής κατατρομοκρατήσεως των πολιτών του τακτικώς φονεύων αναιτίως αριθμόν αυτών - ιδέ εις το θέμα Mortacracy) η οποία εβασίλευε στην ΕΣΣΔ (ιδέ και το εκτενές βιβλίον του Σολζενίτσιν, "Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ") και στους δορυφόρους της. Παρομοίως εν Ελλάδι η συστηματική θανατοκρατία εφηρμόσθηυπό της Κυβερνήσεως της ΠΕΕΑ, του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του ΚΚΕ, ιδρυθέντος προς τούτο εδικού οργάνου, της Ο.Π.Λ.Α. ιδέ επ' αυτού -εκτός των άλλων- το βιβλίον του Α. Στίνα "ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΟΠΛΑ"). Οπου και η θανατοκρατία και ο τρόμος των Γκούλαγκ δεν αρκεί, έχομε και τα τανκς που καταπνίγουν τας λαϊκάς εξεγέρσεις (Αν. Βερολίνο, Βαρσοβία, Βουδαπέστη, Πράγα, Πεκίνο) μετατρέποντας τους διαμαρτυρομένους εις χαλκομανίας!

Ομοίως, εις τον Φιλελευθερισμόν το χρήμα καταλήγει εις μίαν μικράν δράκα ατόμων, μεγαλοτραπεζιτών, οι οποίοι επίσης αποκτούν τοιουτοτρόπως την Απόλυτον Εξουσίαν, η οποία και αυτή νομοτελειακώς καθίσταται πλήρως και ολωδιόλου αυθαίρετη και τυραννική και το γε νυν έχον κοσμοεξουσιαστική! Η τυραννία αυτή εκφράζεται τόσον με μυρίους τρόπους χειραγωγήσεως της γνώμης αλλά και των καταναλωτικών προτιμήσεων των πολιτών όσον και με τον οικονομικόν στραγγαλισμόν, μέσω της τοκογλυφίας, κρατών ολοκλήρων, ως π.χ. η σημερινή Ελλάς! Βεβαίως, όταν απαιτείται έχομε και μέτρα αστυνομικά, αυθαίρετα κατά των πολιτών. Εις την Ευρώπην η ιδεολογική τρομοκρατία έχει περιθριγκωθή δια νόμων, όπως ο νόμος που καταδικάζει την "Απολογίαν υπέρ του Φασισμού" στην Ιταλίαν, ο νόμος Γκαϋσσώ στην Γαλλία, το άρθρον 70 του Γερμανικού ποινικού κώδικος κ.ο.κ. Βεβαίως τα πράγματα οσημέραι χειροτερεύουν και από νόμους καταστολής έχομε μεταβεί στούς εν ψυχρώ φόνους με τον ψηφισθέντα τον περασμένο Δεκέμβριο εις ΗΠΑ νόμον κατά τον οποίον δύναται ο Πρόεδρος να φονεύη ή να φυλακίζει επ' αόριστον άνευ απαγγελίας κατηγορίας όποιον επιθυμεί ,αυθαιρέτως και "εξωδικαστικώς"!!! (π.χ. ιδέ INCREDIBLE:The Indefinite Detention Bill DOES Apply to American Citizens on U.S. Soil). Εις την Μ. Βρεταννία απλώς ανεσύρθη απο τα Αρχεία του Μεσαίωνος το Β.Δ. 18Α!!

Βεβαίως, όταν απαιτείται απο το συμφέρον των μεγαλοτραπεζιτών-Κοσμοεξουσιαστών έχομε και στρατιωτικάς επεμβάσεις, όπως τας αμερήτους στην Νότιο και Κεντρική Αμερική και πολέμους μεγάλους! Τότε, όταν το συμφέρον το καλεί, αφήνεται κατά μέρος η δια τους χαχόλους φιλειρηνική "συναισθηματική φλυαρία"! Ούτως, διά παράδειγμα, όλως αναιτίως, και άνευ καν της αδείας του οργάνου των, του ΟΗΕ, κατέστρεψαν, διεμέλισαν, εξόντωσαν κυριολεκτικώς, έσπειραν με απεμπλουτισμένο ουράνιο, την άλλοτε σπουδαία και ακμάζουσα Γιουγκοσλαυία! Ομοίως έπραξαν και εις το Ιράκ, και εις το Αφγανιστάν!

Καταλήγομε, λοιπόν ότι η διαφοραί μεταξύ των "Δυτικών δημοκρατιών" και των "Κομμουνιστικών χωρών" είναι πολύ ολιγώτεραι απ' ότι φανταζόμεθα κι απ' ότι μας έχουν διδάξει κατά την εκπαίδευσίν μας!

Ανωτέρω, ανεφέρθημεν εις τα Συστήματα διαχειρίσεως της Νεωτερικότητος και ομιλήσαμε δια τα δύο κύρια, τον Φιλελευθερισμόν και τον Κομμουνισμόν. Υπάρχουν όμως και ορισμένα άλλα, τα οποία θα εχαρακτηρίζαμε ως υβρίδια με στοιχεία Προνεωτερικότητος. Ενα τοιούτον είναι η λεγομένη "Ισλαμική Δημοκρατία" η οποία είναι το πολίτευμα των πλείστων μωαμεθανικών κρατών! Κατ΄αυτήν λειτουργούν οι θεσμοί της Νεωτερικότητος αλλά υπό την κηδεμονίαν και επίβλεψιν του Μωαμεθανισμού, κάπως, όπως εν Ελλάδι λειτουργούν οι θεσμοί της Νεωτερικότητος υπό την κηδεμονίαν και επίβλεψιν της Ορθοδόξου Εκκλησίας! Ενα άλλο υβρίδιον είναι ο Φασισμός.

Λέγουν, ότι ο Φασισμός αντιπαρατίθεται με την Δημοκρατία. Αυτό είναι σωστό, όχι όμως όπως το εννοούν οι απλοί άνθρωποι, ότι Δημοκρατία είναι κάτι που σου επιτρέπει να λέγης την γνώμη σου, ενώ ο Φασισμός δεν το επιτρέπει, είναι τυραννικός! Αντιπαρατίθεται με την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και πάλιν ουχί ως Πολίτευμα (=οι θεσμοί της τρεχούσης διακυβερνήσεως, πώς δομείται η νομοθετική, εκτελεστική κλπ. εξουσία). Ασφαλώς, είναι δυνατόν να υπάρξη ο Φασισμός με τους θεσμούς Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, όμως αντιπαρατίθεται με την Δημοκρατία όταν αυτή νοείται ψευδωνύμως, όπως συνήθως γίνεται, ως Πολιτεία, δηλαδή ως τα θεμελιώδη αξιώματα τα οποία αποτελούν ο ιδεολογικόν-πολιτιστικόν θεμέλιον του κράτους. Καθώς, ως προελέχθη, ως Δημοκρατία νοείται σήμερον το σύνολον του Νεωτερικού ιδεολογήματος της Ατομοκεντρικής κοινωνίας.

Ο Φασισμός είναι και αυτός ένα από τα Συστήματα διαχειρίσεως της Νεωτερικότητος διότι δέχεται την αρχήν της Καθολικής Ψηφοφορίας διά τας θεμελιώδεις λειτουργίας του Πολιτεύματος καθώς και το πακέττο με τα λεγόμενα "Ανθρώπινα Δικαιώματα", όμως, υβρίδιον και αυτός, δέχεται τας συλλογικάς οντότητας Κράτος και Εθνος. Εις τί διαφέρει ο Φασισμός από παραδοξολογικό υβρίδιο της "Γαλλικής Δημοκρατίας", Νεωτερικότης+έθνος? Διαφέρει ως προ το ότι, ενώ το Γαλλικόν υβρίδιον δεν δικαιολογείται λογικώς ή ιδεολογικώς και εν τη πράξει η "Γαλλική Δημοκρατία" συμπεριφέρεται ως πλήρως Ατομοκεντρική, οπότε, π.χ., δύναται ευκόλως να δίδη Ιθαγένεια-υπηκοότητα εις Αλλοεθνείς, εις τον Φασισμόν καταβάλλεται προσπάθεια να υπηρετηθή τω όντι η συλλογική οντότης Εθνος, οπότε δίδεται βαρύτης στην βιολογική, ιστορική, πολιτιστική, γεωγραφική συνέχεια του Εθνους. Επίσης δίδεται βαρύτης εις την μόρφωσιν του λαού και εις την Εργασίαν, η οποία καθίστατι πλέον παράγων σημαντικός και αξιοσέβαστος κατά τα προνεωτερικά πρότυπα και διά τούτο ιδρύεται ο επιτυχής θεσμός των Συνδικάτων, τον οποίον αντέγραψε ολη η Υφήλιος, όμως μόνον εδώ λαμβάνει μορφήν αυτόνομον και ολοκληρωμένην και δυνατότητα πραγματικής συμμετοχής στην Εξουσία, διά του επιτυχούς (και καθ' ημάς απαραιτήτου εις κάθε ευνομουμένην χώραν) θεσμού της "Συντεχνιακής Βουλής". Ας εξηγηθή εδώ, ότι λέγοντες Φασισμός εννοούμε το ιδεολόγημα που ανεπτύχθη εις την Ιταλίαν, οπότε ορθώτερον θα ήτο να λέγομε, ο Ιταλικός Φασισμός. Εν πάση περιπτώσει λέγοντες Φασισμός εννοούμε πάντοτε τον Ιταλικόν Φασισμόν. Ο Γερμανικός Ναζισμός (αρχή των λέξεων Εθνικο-Σοσιαλιστικό κόμμα, nazional…) ήτο επίσης ένα υβρίδιον διαχειρίσεως της Νεωτερικότητος πρακτικώς της ιδίας οικογενείας -Νεωτερικότης+έθνος- ομως με ολιγώτερον "δουλεμένη" ιδεολογία απ' ότι το Ιταλικό πρότυπο. Τα λεγόμενα "εθνικιστικά καθεστώτα", ως αυτό του Φρανκισμού της Ισπανίας, του Βισσύ της Γαλλίας, της 4ης Αυγούστου εν Ελλάδι, του Αντονέσκου εν Ρουμανία, το Νέον κράτος της Πορτογαλίας, ήσαν απλώς καθεστώτα Νεωτερικότης+έθνος κινούμενα μεταξύ του Γαλλικού και του Φασιστικού προτύπου, ορισμένα εξ αυτών δε υιοθέτησαν και άλλας Φασιστικάς ιδέας, επί παραδείγματι, η 4η Αυγούστου, αντέγραψε τον θεσμόν των συνδικάτων, ιδρύθη η ΓΣΕΕ και οι λοιπές οργανώσεις, και του σεβασμού της εργασίας (π.χ. ιδρύθη το ΙΚΑ), όμως δεν τα επέστεψε διά του θεσμού της "Συντεχνιακής Βουλής". Λόγου συμπεσόντως, η 4η Αυγούστου δεν ήτο καθαυτό θαυμαστής του Φασισμού, αλλ' ένα αυταρχικόν πολίτευμα κατά την μόδα της εποχής την οποίαν και προήγαγε η Αγγλική πολιτική (π.χ. ιδέ το καθεστώς Πιλδούρσκυ στην Πολωνία). Εν Ελλάδι ένθερμος θαυμαστής του Φασισμού -και με προσωπικήν σχέσιν με αυτόν- ήτο ο συνταγματάρχης Πλαστήρας και δευτερευόντως ο Ελ. Βενιζέλος (διά τούτο κατά την επιβολήν της 4ης Αυγούστου κατέφυγον εις τα Δωδεκάνησα, απ' όπου και ανεχώρησαν δι' ατμοπλοίου αποσταλέντος προς τούτο υπό του Μουσσολίνι).

Κατά τον Β΄Π.Π. υπήρξαν ωρισμέναι σοβαραί ιδεολογικαί διακηρύξεις πρωτοφανείς στην παγκόσμιο ιστορία, αντιστοιχούσαι πραγματικώς εις την μονοδιάστατον Μανιχαϊκήν αντίληψιν του Κόσμου! Οι ηττημένοι του πολέμου Χίτλερ-Μουσσολίνι εκηρύχθησαν ως οι Απόστολοι του Κοσμικού Κακού, το σύνολον δε της πολιτείας των και των καταπιστευμάτων των, αλλά κυρίως η υποθετική σύνδεσίς των με το κοσμικόν Κακόν εδαιμονοποιήθη υπό το όνομα Φασισμός. Ούτως, η σημερινή λέξις Φασισμός δεν έχει σχέσιν με το γνωστόν πολίτευμα αλλά σημαίνει αφ' ενός το Απόλυτον Κακόν και αφ' ετέρου, ό,τι βίαιον, κακόν, απεχθές, βδελυρόν! Ούτως εξηγούνται αι αποφάνσεις των πολιτικών μας, π.χ. «Η Βουλή δεν μπορεί να γίνει χώρος υποδοχής των οπαδών του φασισμού» (Ευάγγελος Βενιζέλος, 21-4-2012).

Οι νικηταί, Ρούβελτ-Τσώρτσιλ-Στάλιν, εκηρύχθησαν ως οι Απόστολοι του Καλού και Αγαθού και τα πολιτεύματά των, ο Φιλελευθερισμός και ο Κομμουνισμός, εκηρύχθησαν ως τα μόνα συμβατά με τας Ανθρωπίνας αξίας! αι λέξεις Φιλελευθερισμός, Δημοκρατία, Κομμουνισμός, Μαρξισμός, δεν έχουν πλέον σχέσιν με το πραγματικόν νόημά των αλλά σημαίνουν το Κοσμικόν Καλόν τουτέστιν τον ίδιο τον Θεό Ιεχωβά και διά τούτο ωρίσθη ότι το καθαυτό θανάσιμον αμάρτημα είναι η κριτική επί του Περιουσίου Λαού του, η καλουμένη Αντισημιτισμός! Επ' αυτού του θεμελίου εστήθη ο Μεταπολεμικός Κόσμος και τούτο (η αγιοποίησις των Ρούβελτ-Τσώρτσιλ-Στάλιν, του Φιλελευθερισμού και του Μαρξισμού συν το Δόγμα του Ολοκαυτώματος) αποτελεί το σύγχρονον Σύμβολον της Πίστεως εις το οποίον οφείλει ο καθείς να ομνύει πολλάς φοράς την ημέραν, δημοσίως και ιδιωτικώς! Ο Μεταπολεμικός Κόσμος εκηρύχθη προσέτι "ο Αριστος των δυνατών Κόσμων" και εις την αναντίρρητον αυτήν αλήθειαν οφείλει επίσης ο καθείς να ομνύει και να υποκλίνεται!

Βεβαίως, το μεγαλύτερον ψεύδος και η μεγαλυτέρα διαστρέβλωσις που απαντάται στην Παγκόσμιο Ιστορία είναι αυτή η αντίληψις περί του Μεταπολεμικού Κόσμου! Είναι γνωστή η ιδεολογία και οι κοινωνίες που ωκοδόμησαν οι Ρούβελτ-Τσώρτσιλ-Στάλιν και ο Μεταπολεμικός κόσμος τον οποίο εφιλοτέχνησαν και οι τρείς ομού! Γνωστά τα χαρακτηριστικά αυτών των Μεταπολεμικών κοινωνιών! Η κυριαρχία του Τρόμου και η ιδεολογική τυραννία απετέλεσαν εξ αρχής τους στόχους του Μεταπολεμικού Κόσμου! Από την θανατοκρατίαν που εβασίλευε στην ΕΣΣΔ και στους δορυφόρους της εως την πλήρη ιδεολογική καταστολή!

Στον μεταπολεμικό κόσμο μπορείτε να πιστεύετε ό,τι θέλετε, αρκεί να είναι το υποδεικνυόμενον υπό της Εξουσίας! Εις την Ευρώπην, ως προελέχθη, η ιδεολογική τρομοκρατία έχει περιθριγκωθή δια νόμων, όπως ο νόμος που καταδικάζει την "Απολογίαν υπέρ του Φασισμού" στην Ιταλίαν, ο νόμος Γκαϋσσώ στην Γαλλία, το άρθρον 70 του Γερμανικού ποινικού κώδικος κ.ο.κ. Βεβαίως, ως επίσης προελέχθη, τα πράγματα οσημέραι χειροτερεύουν και από νόμους καταστολής έχομε μεταβεί στούς εν ψυχρώ φόνους με τον ψηφισθέντα τον περασμένο Δεκέμβριο εις ΗΠΑ νόμον κατά τον οποίον δύναται ο Πρόεδρος να φονεύη ή να φυλακίζει επ' αόριστον άνευ απαγγελίας κατηγορίας όποιον επιθυμεί ,αυθαιρέτως και "εξωδικαστικώς"!!! (π.χ. ιδέ INCREDIBLE:The Indefinite Detention Bill DOES Apply to American Citizens on U.S. Soil). Εις την Μ. Βρεταννία απλώς ανεσύρθη απο τα Αρχεία του Μεσαίωνος το Β.Δ. 18Α!!

Στόχος θεμελιώδης του Μεταπολεμικού Κόσμου υπήρξε και υπάρχει ο οριστικός, βιολογικός, αφανισμός των Ευρωπαϊκών εθνισμών, διά τούτο ο υβριδισμός των Ευρωπαϊκών κοινωνιών επεδιώχθη πάση δυνάμει! Οι Εθνισμοί εχλευάσθησαν, κατηγορήθησαν ως "φασισμός", ετέθησαν τελικώς εκτός νόμου! Οι Εξουσιασταί επέπεσαν με εκδικητική μανία επί των κυριάρχων ευρωπαϊκών εθνισμών και επέβαλον όχι μόνον την απόταξίν των δια της "απονομιμοποιήσεώς" των αλλά και τον βιολογικόν αφανισμόν τους διά του διαβολικού σχεδίου αποικισμού της Ευρώπης δι' αναφομοιώτων και αγρίων πληθυσμών εκ του ημιαγρίου Μωαμεθανικού περιθωρίου (Κούρδοι, Αλγερινοί, Μαροκινοί, Ινδονήσιοι κυνηγοί κεφαλών, Βορειοπακιστανοί, Αφγανοί)! Χαρακτηριστικόν τού Μεταπολεμικού Κόσμου η "Διπλή Γλώσσα" πού "σπάζει κόκκαλα" και καταστρέφει τον νοητικό μηχανισμό των ανθρώπων! Αν είσθε στην Γαλλία απαγορεύεται να νομίζεται ότι υπάρχουν εθνισμοί! Ομως συγχρόνως πρέπει να πιστεύεται ότι στην Αλγερία υπάρχει ο εθνισμός Γάλλος και ο εθνισμός Αλγερινός και ότι αυτοί ΔΕΝ είναι δυνατόν να συνυπάρχουν και δι' αυτό η Γαλλία πρέπει να αυτοκολοβωθή και να ρίξη στούς τρείς ανέμους το Ντεπαρτεμάν της Αλγερίας! Ομως πρέπει συγχρόνως να πιστεύεται οτι στην Γαλλία ΔΕΝ υπάρχουν εθνισμοί, οπότε ΔΕΝ γεννάται το ερώτημα, "Καλά, αφού Γάλλοι και Αλγερινοί ΔΕΝ μπορούν να ζούν μαζί στο Αλγέρι ή το Σφάξ, ΤΙΝΙ ΤΡΟΠΩ μπορούν να ζούν μαζί στο Παρίσι ή στην Μασσαλία?" Αν θέτετε αυτό το ερώτημα, σας φονεύουν κοινωνικο-πολιτικά με την θaνατηφόρον κατηγορίαν του "ρατσιστού"!! Αν είσθε στην Γαλλία απαγορεύεται να νομίζεται ότι υπάρχουν εθνισμοί και να λέτε π.χ. "αυτός είναι Εβραίος"! Συγχρόνως ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να ερωτάται, "αφού δεν υπάρχουν εθνισμοί διατί στην Παλαιστίνη οι Εβραίοι υψώνουν τα γνωστά τείχη μεταξύ αυτών και των Παλαιστινίων?? Αφού ΔΕΝ υπάρχει ο εθνισμός Γάλλος, πως είναι δυνατόν να υπάρχη ο εθνισμός Εβραίος και πώς πρέπει συγχρόνως να δηλώνης ότι το σωστό είναι νάναι η Γαλλία "πολυπολιτισμική κοινωνία" (οχι πολυφυλετική, διότι όλοι ξέρουμε οτι δεν υπάρχουν φυλές) και το Ισραήλ, "the Jewish state?"! Αν λέγης τέτοια σε φονεύουν με την θανατηφόρο κατηγορία του "αντισημιτισμού"!! Τα θέλουν όλα δικά τους, όπως τα θέλουν, οι άρχοντες του κόσμου τούτου!

Ο αφανισμός των Ευρωπαϊκών εθνισμών πρέπει να συνοδευθή από τον θάνατον του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού και των επιτευγμάτων του και η Ευρώπη να οδηγηθή στην πλήρη Βαρβαρότητα! Ο εξοστρακισμός του Πολιτισμού και ο εκβαρβαρισμός της κοινωνίας αποτελούν θεμελιώδεις μεθοδεύσεις του Μεταπολεμικού Κόσμου! Ο Μεταπολεμικός κόσμος εκήρυξε τον πόλεμον κατά του Δυτικού πολιτισμού! Απηγορεύθη η ουσία των Καλών Τεχνών του, η εικονική ζωγραφική και αρχιτεκτονική! Υποχρεωτικώς καθιερώθη η ανεικονική ζωγραφική και το αρχιτεκτονικόν στύλ του Μπρουταλισμού [Εν Ελλάδι ο εισερχόμενος εις τας σχολάς του ΕΜΠ το μόνον το οποίον εμάνθανε ήτο να χλευάζη την Νεοκλασσικήν Αρχιτεκτονικήν, η οποία εθεωρείτο η πηγή όλων των κοινωνικών δεινών!] καθώς ταιριάζουν σε μία κοινωνία χωρίς παρελθόν και ρίζες και αισθητικό αισθητήριο! Η Κλασσική λογοτεχνία και γενικώς η γλωσσική έκφρασις εδιώχθη απεινώς και ελοιδορήθη, ενώ εξήρθη η βλακεία και η αγραμματωσύνη και καθιερώθη γραπτός λόγος ρυπαρός και αποτρόπαιος εμβαρβαριστικός ώσπου επετεύχθη ο στόχος:

Μία κοινωνία που πλέον δεν γνωρίζει να διαβάζη (και συνακολούθως, να σκέπτεται) αλλ' απλώς βλέπει χαύνως εικόνας! Η ευπρέπεια, η καλαισθησία, ετέθησαν εκποδών, εχλευάσθησαν, τόσον εις την ένδυσιν όσον και εις τους τρόπους! Καθιερώθη προς εκπαίδευσιν των νέων η "χαχόλικη" ένδυσις με το ακαλαίσθητον και σχισμένο τζήν! Οι νέοι κατέστησαν άγλωσσα ζωάκια που δεν γνωρίζουν πλέον ούτε να ψελλίζουν την λέξιν "ευχαριστώ"! Τα σχολεία προγραμματικώς έγιναν τοιαύτα ώστε να μη δίδουν ούτε παιδείαν, ούτε εκπαίδευσιν, ούτε γνώσεις, αλλά να είναι αποτελεσματικά διδασκαλεία πάσης εγκληματικότητος, αχρειότητος, ατασθαλίας και ανηθικότητος και χώροι στρατολογήσεως εις τα ναρκωτικά και εις το κοινωνικόν περιθώριον! Η εξαχρείωσις της κοινωνίας επροχώρησε σταδιακώς και βάσει σχεδίου! Επεβλήθη ως λαϊφστάϊλ η ναρκομανία και η πορνεία, ο κιναιδισμός εξηλήχθη εις βασικόν προσόν κοινωνικής ανόδου και μάζες ολόκληρες νέων εσπρώχθησαν εις το περιθώριον και εγένοντο ναρκωμανείς ή μέλη εγκληματικών οργανώσεων ή μέλη "αριστερών αναρχικών" δολοφονικών οργανώσεων ως οι "Ερυθρές Ταξιαρχίες" , καθώς γέννημα των Εξουσιαστών αποτελεί κάθε κίνημα (ολίγα, μικρά διαφεύγουν επ' ολίγον) και η "πολιτική ζωή" δεν είναι παρά σκηνοθετημένο κουκλοθέατρο!

Διά την Οικονομία περιττόν να συζητούμε! Οι Ρούβελτ-Τσώρτσιλ-Στάλιν εφεραν και επέβαλον ως το μόνον δυνατόν σύστημα τον ακρατον καπιταλισμόν (είτε στην ιδιωτική του, είτε στην κρατική του εκδοχή) και κατέστρεψαν μετά μανίας την σπονδυλικήν στήλην των ευρωπαϊκών κοινωνιών, την μεσαία τάξι των μικροϊδιοκτητών, μικροεπιχειρηματιών μικροαστών! "Μικροαστός" εγένετο λέξις ύβρις!! Ούτως ήλθε ο Καπιταλισμός-Καζίνο του Χρηματαρπακτικού κεφαλαίου (σήμερα το 95% του παγκοσμίου κεφαλαίου ΔΕΝ παράγει τίποτε! Είναι χρηματαρπακτικόν Χρηματιστηριακόν)! Οι Διεθνείς τοκογλύφοι έδεσαν τις κοινωνίες με τα δεσμά των δανείων και μας οδηγούν στην πλήρη εξαθλίωσι! Η Ελλάς εξελέγη ως παράδειγμα και πειραματόζωον δια την πρόοδον της εξαθλιώσεως που έχουν κατά νούν!

Οθεν, τον Μεταπολεμικόν Κόσμον, τας ιδέας του και την πρακτικήν του, τας αποδιοπομπούμε και τας καταδικάζομε ως καταστρεπτικάς διά την Ανθρωπότητα, τα Εθνη, τους Λαούς, και λέγομε, τούτος είναι"ο Χείριστος όλων των δυνατών Κόσμων"!

Θα ερωτήση τις εν κατακλείδι, "Δεν σας αρέσει ο Μεταπολεμικός Κόσμος είσθε Φασισταί"? Η ερώτησις είναι λάθος, διότι ο Ιταλικός Φασισμός και όλα τα ολίγον έως πολύ συναφή του πολιτεύματα, αποτελούν εκφράσεις της μετά τον Α΄Π.Π. πραγματικότητος της οποίας αι συνθήκαι είναι ανεπανάληπτοι! Δεν πιστεύομε ότι είναι δυνατόν να νεκραναστηθή πλέον ένα Φασιστικόν καθεστώς. Ομοίως η Γαλλικού ή αγγλικού τύπου Νεωτερικότης+έθνος έχει πλέον οριστικώς αποβιώσει και αι χώραι αυταί έχουν μεταβληθή εις καθαρώς Νεωτερικά ατομοκεντρικά ανιστορικά μορφώματα. Μεταπολεμικώς, το Κράτος το οποίον έλαβε ως πρότυπον τον Ιταλικόν Φασισμόν και επεχείρησε με αρκετήν επιτυχίαν να τον προσαρμόση εις την ιδικήν του πραγματικότητα είναι το Κράτος του Ισραήλ, όμως, κατά την γνώμην μας εκεί καταλήξαμε εις ένα πλήρως Προνεωτερικόν πρότυπον, η Πολιτεία, ούτως ή άλλως, είχε ορισθή (από τον θεμελιώδη "Νόμο της Επιστροφής") κατά τρόπον Προνεωτερικόν και Αρχαϊκόν, καθώς το Κράτος ιδρυθη διότι "το ήθελε ο Θεός Ιεχωβάς", και το Πολίτευμα, παρά την Νεωτερική βιτρίνα της Δημοκρατίας, μόνον δημοκρατία δεν είναι, καθώς λειτουργεί εν τοις πράγμασι πλήρως Προνεωτερικώς (όλα τα κόμματα συμφωνούν όχι μόνον ως προς τας αρχάς της Πολιτείας αλλά και σε όλα τα πρωτεύοντα και δευτερεύοντα ζητήματα),

Ως προς την ερώτησιν, εμείς τί πιστεύομε, η απάντησις είναι, "Εμείς είμεθα Προνεωτερικοί, από τα σημερινά κράτη πιό πολύ κοντά στας ιδέας μας θεωρούμε το Κράτος του Ισραήλ"! Οθεν, πιστεύομαι ότι υπεράνω ημών ευρίσκονται ενθρονισμέναι εν δόξει αι Συλλογικαί οντότητες Ελληνισμός, Ελλάς, Πατρίς, Εθνος, Ελληνική ιστορία, Ιερά Γεωγραφία και κυρίως Ελληνικός Πολιτισμός και Ελληνική Κοσμοθέασις και Ελληνική Θρησκεία και προς αυτάς οφείλομε δοξολογίαν, τιμήν και προσκύνησιν και Θείαν Λατρείαν (ακριβώς όπως οι Χριστιανοί και οι Εβραίοι αποδίδουν Θείαν Λατρείαν προς τον Θεόν Ιεχωβάν)!

Πιστεύομαι ότι ο Ελληνισμός είναι μέγα δένδρον με τας ρίζας του εις το απώτατον παρελθόν να απομυζούν τα νάματα του Προκατακλυσμιαίου Πολιτισμού και την κορυφήν του να υψούται προς τον ουρανόν του μέλλοντος! Η παρούσα φέτα-λαός έχει μίαν και μόνην κυρίαρχον υποχρέωσιν-αποστολήν, να διατηρήση την συνοχήν του ελληνικού κορμού, συνοχήν βιολογικήν, ιστορικήν, γεωγραφικήν και πολιτιστικήν με συντήρησιν του λαϊκού μας πολιτισμού και συγχρόνως με επάνοδον εις την πλήρη μορφή του Ελληνικού Πολιτισμού. Προηγείται το καλώς έχειν των Συλλογικών Οντοτήτων, όλα τα άλλα έπονται --Αυτή ήτο και η αντίληψις των τετιμημένων ηρώων μας, των προμαχησάντων εν Μαραθώνι, των πεσόντων στο Δραγατσάνι, των άλλων Ηρώων της Εθνεγερσίας, του Παύλου
Μελά και των άλλων Μακεδονομάχων, των έως ενός πεσόντων υπερασπιστών του Μαύρου Βράχου, του αγνώστου Συνταγματάρχου που ύψωσε το όπλον εις την ενδοξοτέραν μάχην του Ελληνισμού, την Μάχην του Αλή-Βεράν, λέγων, "Εμπρός λεβέντες μου, πότε θα ξανάχουμε την ευκαιρία να πεθάνουμε γιά την Ελλάδα!", των ηρώων Χωροφυλάκων του συντάγματος Μακρυγιάννη, των Ελευθέρων Πολιορκημένων της Κονίτσης, του ήρωος του Μωριά, Πάνου Κατσαρέα κ.ο.κ. κ.ο.κ.! Τον Χάρτην των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τον δεχόμεθα και τον επεκτείνομε, διότι τα Ανθρώπινα Δικαιώματα δεν είναι τι ουδέτερον που κάποτε εγεννήθη στην ανθρωπίνη ιστορία αλλά αποτελούν συγκεκριμένως καρπόν της Ελληνικής κλασσικής σκέψεως και αποκτούν ουσίαν και νόημα πλήρες μόνον εντός του φυσικού πλαισίου των που είναι ο Ελληνικός Πολιτισμός.

Αντιθέτως αποδιοπομπούμε πλήρως κάθε προσπάθειαν υβριδισμού, εποικισμού της Ελλάδος (που δι' ημάς αποτελεί "το Κράτος του Ελληνισμού") και εμφυτεύσεως ξένων και παρακμιακών πολιτιστικών προτύπων!


Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2013

Σουάμι Σατυανάντα - Ο εξελικτικός ρόλος του Κάρμα

Ο εξελικτικός ρόλος του Κάρμα 

Μπορεί να κάνετε Ράτζα, Χάθα, Κουνταλίνι, Μάντρα και Μπάκτι Γιόγκα, αν όμως υποτιμάτε την Κάρμα Γιόγκα, τότε όλες αυτές οι Γιόγκα μπορεί να σας οδηγήσουν σε μία συγκεχυμένη και διασκορπισμένη κατάσταση του νου.
Το κάθε άτομο, που κάνει Γιόγκα θα πρέπει να μετασχηματίσει τις καθημερινές του δραστηριότητες, μέσω της φιλοσοφίας της Κάρμα Γιόγκα. Ο σκοπός της καθημερινής εργασίας σας θα πρέπει να γίνει πνευματικός, ή μάλλον, θα πρέπει να συνειδητοποιήσετε τον πνευματικό σκοπό της φύσης, που υπάρχει πίσω από το Κάρμα σας. Αν απαρνηθείτε το Κάρμα σας, ο νους σας δεν θα βρει βάση, για να εξελιχθεί.

Πριν μπορέσετε να αντιληφθείτε τον ρόλο της Κάρμα Γιόγκα σε σχέση με την πνευματική εξέλιξη, πρέπει πρώτα να καταλάβετε, ότι ο σκοπός της Κάρμα Γιόγκα είναι να δημιουργήσει σταθερή βάση για το νου. Στον διαλογισμό ο νους πρέπει να παραμένει συνεχώς σε ένα αντικείμενο, χωρίς να παρεμβάλλεται καμία άλλη ιδέα. Αν όμως συνεχίσετε να ασκείστε στον διαλογισμό χωρίς να έχετε φθάσει στην κατάσταση Σάττβα, χωρίς να έχετε εξαγνίσει το νου, απλώς θα πέσετε σε μία ταμασική κατάσταση πάλι. Η πρακτική της Κάρμα Γιόγκα έχει σχεδιαστεί από τη φύση για κάθε άνθρωπο, με σκοπό να εμποδίσει αυτό το πράγμα, γιατί όλοι έχουμε φιλοδοξίες, επιθυμίες και πάθη.

Επιθυμία: το πρώτο δυναμικό

Αν δεν έχετε καμία επιθυμία, οπωσδήποτε δεν θα δημιουργήσετε κανένα Κάρμα. Αν εξαλείφονταν οι επιθυμίες, τότε η ψυχοπνευματική εξέλιξη του ανθρώπου θα σταματούσε. Γι’ αυτό, οι επιθυμίες δεν πρέπει να συγκρατούνται. Θα πρέπει είτε να τις ικανοποιείτε, είτε να συνειδητοποιείτε, ότι είναι άχρηστες.

Συγκρατώντας τις επιθυμίες σας, σκοτώνετε την ευκαιρία σας για δράση. Ας πούμε, ότι έχετε επιθυμία να κάνετε παιδί. Για να την εκπληρώσετε, χρειάζεται να έχετε σύζυγο, σπίτι, δουλειά, κατάστημα ή επιχείρηση και τότε ακολουθούν πολλά άλλα πράγματα. Αυτά τα πράγματα είναι ότι κρατάει αυτό τον ανεκπαίδευτο νου απασχολημένο συνεχώς. Με αυτό τον τρόπο η Κάρμα Γιόγκα νικάει συνεχώς τον διάβολο. Ο νους είναι μία μεγάλη δύναμη, μία υπερφυσική δύναμη και αν αυτή η δύναμη δεν χρησιμοποιηθεί κατάλληλα, θα δώσει τροφή στα λάθος κέντρα στην νοητική προσωπικότητα και ίσως γίνει πολύ καταστρεπτική. Γι’ αυτό η φύση έχει δημιουργήσει το Κάρμα.

Στην Μπαγκαβάντ Γκίτα αναφέρεται, ότι κάθε πράξη δημιουργεί τριπλές αντιδράσεις – επιθυμία, αποστροφή και ένα μίγμα των δύο. Αν πάρετε κάτι, που θέλετε πάρα πολύ, αυτό σας κάνει ευτυχισμένους. Αν όμως πάρετε κάτι, που δεν θέλετε, αυτό σας κάνει δυστυχισμένους. Αν πάρετε κάτι, που σας αρέσει και δεν σας αρέσει, θα γίνετε τόσο ευτυχισμένοι, όσο και δυστυχισμένοι. Όταν ο νους επηρεάζεται από αρνητικές αντιδράσεις, τότε παθαίνει συχνά κατάθλιψη ή αναστατώνεται, επιτρέποντας έτσι σε ασθένειες, όπως το άσθμα, ο καρκίνος, η υπέρταση ή ο διαβήτης να εμφανιστούν. Σε τέτοιες στιγμές μπορεί κανείς ακόμη και να αυτοκτονήσει ή να χωρίσει τη σύζυγό του. Τα πάντα μπορούν να συμβούν, γιατί το Κάρμα επηρεάζει την προσωπικότητα και την συμπεριφορά. Χρειάζεται λοιπόν να βρούμε ένα τρόπο να δημιουργούμε Κάρμα, έτσι ώστε οι συνέπειες να μην μας επηρεάζουν. Αυτό το μονοπάτι είναι γνωστό σαν Κάρμα Γιόγκα.

Διάφορα στάδια του νου

Στην καθημερινή ζωή, η στάση μας απέναντι στο Κάρμα έχει γίνει τελείως υλιστική. Κάθε φορά, που σκεπτόμαστε για την πνευματική ζωή, σκεπτόμαστε έχοντας κατά νου την απάρνηση του Κάρμα. Στα Άσραμς επίσης, αν ζητήσετε από κάποιο άτομο να κάνει κάποια δουλειά, μπορεί να αρνηθεί με το επιχείρημα, ότι όλες οι δράσεις είναι Μάϊα και μ’ αυτή ο άνθρωπος δένεται. Αυτό όμως δεν είναι αληθινό, το Κάρμα δεν μπορεί ποτέ να είναι αιτία δέσμευσης. Η φύση έχει δημιουργήσει το Κάρμα σαν ένα σχήμα, με το οποίο ο άνθρωπος μπορεί να εξελιχθεί και να γνωρίσει τη συμπεριφορά και τα βαθύτερα στάδια του νου και μέσω του νου να πετύχει την πνευματική επίγνωση.

Ο νους και η πνευματική επίγνωση δεν είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Σε ένα στάδιο υπάρχει γάλα, σε ένα άλλο στάδιο το γάλα γίνεται τυρόπηγμα, σε ένα τρίτο στάδιο το τυρόπηγμα χτυπιέται και μεταβάλλεται σε βούτυρο, στο τέταρτο στάδιο εξευγενίζεται σε γκυ και τελικά στο πέμπτο στάδιο γίνεται μέρος του κάρρυ σας (στμ. ινδικό φαγητό με ειδική σάλτσα). Με τον ίδιο τρόπο σε ένα στάδιο υπάρχει το χονδροειδές σώμα, σε ένα άλλο στάδιο τα Βασάνας ή πάθη, στο τρίτο στάδιο οι παραψυχικές εμπειρίες και στο τέταρτο στάδιο η υπέρτατη πραγματικότητα.

Το Άτμα, η υπέρτατη πραγματικότητα, εκδηλώνεται σε διάφορα στάδια. Ο νους είναι ένα από αυτά τα στάδια και δεν μπορείτε να εξαφανίσετε το νου. Μπορείτε μόνο να εξαγνίσετε το νου και να απομακρύνετε τα σκουπίδια, τα Σαμσκάρας. Τότε, στον καθεαυτό πυρήνα ή βάση του νου, θα αποκαλυφτεί το Άτμα ή Τσαϊτάνυα. Επομένως, Κάρμα Γιόγκα είναι κάθε δράση, που γίνεται με ανώτερη επίγνωση, για χάρη της εργασίας, γιατί η εργασία κρατάει το νου και το σώμα απασχολημένα. Ακόμα κι αν η εργασία δεν σας αποφέρει χρήματα, εσείς παρ’ όλα αυτά την κάνετε.

Με τον ίδιο τρόπο, αν προσπαθείτε σαν οικογενειάρχες να μετασχηματίσετε το καθημερινό σας Κάρμα σε Κάρμα Γιόγκα, τότε θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να δεχτείτε το ρόλο του Κάρμα στην πνευματική εξέλιξη. Τότε, ότι κι αν κάνετε θα νιώθετε χάρη και ευδαιμονία σε κάθε εργασία.

Πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να θυμάστε, ότι δεν είναι ο διαλογισμός η αρχή της Γιόγκα, είναι η εκπαίδευση αυτού του απειθάρχητου, ανεκπαίδευτου, πανίσχυρου νου, που κυλάει σαν ποτάμι, που είναι πλημμυρισμένο. Αυτός ο νους δεν μπορεί να τεθεί κάτω από έλεγχο σε διάφορα σημεία. 

Χρειάζεται να εκπαιδευτεί. Η εκπαίδευση είναι πάρα πολύ σημαντική και αυτή η εκπαίδευση παρέχεται σο νου μέσω του Κάρμα. Αυτό σημαίνει, πως ότι κάνετε, σωστό ή λάθος, είναι Κάρμα και ότι μπορεί να μετατραπεί σε Κάρμα Γιόγκα, αν υπάρχει φώτιση μέσα σας.

Σωστή στάση

Γιατί βαριέστε την εργασία σας; Εξ αιτίας της στάσης σας. Αν η στάση είναι σωστή, μπορείτε να συνεχίσετε να κάνετε την ίδια δουλειά για πενήντα χρόνια. Όταν βλέπετε την εργασία σας σαν καθήκον, σαν ένα τρόπο να υπηρετείτε τους άλλους, ποτέ δεν γίνεται ανιαρή. Μόνο, όταν την βλέπετε σαν μέσο για την προσωπική σας ανάπτυξη ή απόλαυση αυτή η εργασία γίνεται ανυπόφορη και μονότονη.

Στην πραγματικότητα είναι πολύ πιο εύκολο και πιο ενδιαφέρον να εργάζεστε για τους άλλους, παρά για τον εαυτό σας. Αυτό είναι το μυστικό της Κάρμα Γιόγκα, που λίγοι καταλαβαίνουν και είναι σε θέση να εφαρμόσουν. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ Κάρμα και Κάρμα Γιόγκα. Δημιουργείτε Κάρμα, όταν δράτε έχοντας τον εαυτό σας στο νου, τις προσωπικές επιθυμίες και προβλήματα σαν κίνητρο. 

Όταν δράτε, όχι για τον εαυτό σας, αλλά σαν μία υπηρεσία, σαν μία προσφορά στους άλλους, ο νους ελευθερώνεται και νιώθετε τα ευεργετήματα της Κάρμα Γιόγκα.

Στην πραγματικότητα, μπορείτε να κάνετε Κάρμα Γιόγκα οπουδήποτε και οποτεδήποτε. Δεν είναι απαραίτητο να ζείτε σε ένα Άσραμ, για να την κάνετε. Λίγοι όμως καταλαβαίνουν την βασική αρχή, που βρίσκεται πίσω της και την αναγκαιότητα του να εκτελείται με την σωστή νοητική στάση. Στο Άσραμ μαθαίνετε να κάνετε Κάρμα Γιόγκα και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Αλλιώς, μπορεί να ξοδέψετε όλη τη ζωή σας, εργαζόμενοι για τον εαυτό σας και να αυξάνετε τα βάσανά σας, αντί να εργάζεστε για τους άλλους και να τελειώνετε τα βάσανά σας μαζί με τα δικά τους.

Η Κάρμα Γιόγκα λοιπόν είναι απαραίτητο μέρος της ζωής σας. Είναι τόσο απαραίτητη όσο και το φαγητό, η ομιλία ή το περπάτημα. Γιατί πρέπει να συνεχίσετε να δημιουργείτε Κάρμα όσο είστε ζωντανοί. Δεν μπορείτε να ζήσετε χωρίς δράση. Γι’ αυτό, εκτελείτε τις πράξεις σας σαν υπηρεσία για την εξέλιξη όλων των όντων και θα απολαύσετε μία ζωή υπέρτατης ευτυχίας, απλότητας και ευδαιμονίας. Όλες σας οι ανάγκες θα ικανοποιηθούν σαν ευλογίες από το Θεό. Ποτέ δεν θα νιώσετε μοναξιά, ούτε θα σας έρθουν κακοτυχίες. Όταν ο νους είναι σε ειρήνη με τον εαυτό του, το σώμα κερδίζει την υγεία. Οι άνθρωποι έλκονται από ένα τέτοιο άτομο, όπως οι μέλισσες στο μέλι. Είναι αδύνατο να τους κρατήσετε μακρυά.

(Ο Σατυανάντα Παραμαχάμσατζι εξηγεί, πώς θα πρέπει να γίνει αποδεκτό το Κάρμα και να μετασχηματιστεί σε Κάρμα Γιόγκα, για να θέσει σε κίνηση τη διαδικασία για τη φώτιση. Ηχογράφηση από το Φεστιβάλ Υγείας, που έγινε στη Μπογκοτά της Κολομβίας, τον Οκτώβριο του 1980)

Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2013


Ο θεός Σίβα αποτελεί το τρίτο πρόσωπο της τριάδας των μεγάλων θεών του Ινδουιστικού πάνθεου - Brahma, Vishnu και Shiva, που αντιπροσωπεύουν τις δυνάμεις της δημιουργίας, συντήρησης και καταστροφής του κόσμου αντίστοιχα. Ο Σίβα αντιπροσωπεύει κυρίως το στοιχείο της καταστροφής, αλλά οι δυνάμεις και ιδιότητές του είναι πολύ περισσότερες και πολυδιάστατες. Σαν Mahakala (μεγάλος χρόνος) είναι η μεγάλη δύναμη του χρόνου που καταστρέφει και διαλύει τα πάντα. Η καταστροφή όμως του παλιού αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την αναδημιουργία και για τον λόγο αυτό ο Σίβα λατρεύεται κυρίως με την μορφή του φαλλού (lingam), το αρσενικό σύμβολο της αναπαραγωγής που το βρίσκουμε  συνήθως τοποθετημένο πάνω στο  θηλυκό όργανο (yioni).

Το αρχέτυπο του θεού της καταστροφής το συναντάμε στους Βεδικούς ύμνους όπου είναι γνωστός με το όνομα Rudra. Η μορφή και τα χαρακτηριστικά του όμως, όπως και των περισσότερων βεδικών θεών, δεν είναι ξεκάθαρη. Μερικές φορές ταυτίζεται με τον Agni, τον θεό της φωτιάς, και οι Maruts, οι θεοί των καταιγίδων, παρουσιάζονται σαν γιοι του. Ο Ρούντρα είναι ο θεός των ύμνων και των θυσιών, φωτεινός σαν τον ήλιο, ο καλύτερος και ο πιο πλουσιοπάροχος. Θεραπεύει αρρώστιες, χαρίζει οικογενειακή ευημερία και αγαθά, όπως άλογα, βουβάλια, και καλές σοδιές και προστατεύει τους οπαδούς του κρατώντας μακριά τις συμφορές. Από την άλλη πλευρά όμως, παρουσιάζεται μ’ ένα διαφορετικό πρόσωπο: σκοτεινός, μαύρος, καταστροφικός, τρομακτικός. Άγριος σαν θεριό κρατά στα χέρια του κεραυνούς βέλη και τόξα και οι Βραχμάνοι ιερείς τον εκλιπαρούν να παραμείνει μακριά από τον τόπο τους και να μην καταστρέψει την ανθρωπότητα.

Η αρχέγονη μορφή του θεού Σίβα σαν προστάτη των ζώων (Pashupati) εντοπίζεται για πρώτη φορά σε μια ανάγλυφη σφραγίδα που ανακαλύφθηκε στα ερείπια της προϊστορικής πόλης του Mohenjo-daro (4000-2000 π.Χ.). Στην σφραγίδα η πολυπρόσωπη θεότητα κάθεται σε γιόγκικη στάση διαλογισμού με ανασηκωμένο φαλλό και φορά κέρατα ενώ γύρω του βρίσκονται τέσσερα ζώα – ελέφαντας, τίγρης, ρινόκερος και ταύρος. Οι παραπάνω συμβολισμοί και περιγραφές μας επιτρέπουν να υποθέσουμε εκ του ασφαλούς ότι ο χαρακτήρας του Σίβα ως μέγιστος θεός του Ινδουισμού διαμορφώθηκε ύστερα από το πάντρεμα της βεδικής θρησκείας με τα πιστεύω και τις προκαταλήψεις των αυτοχθόνων Ινδών.

Στα φιλοσοφικά κείμενα των Ουπανισάδ, ο Σίβα εξυψώνεται ακόμη περισσότερο και ταυτίζεται με τον υπέρτατο θεό που κυβερνά όλους τους κόσμους. Η παρουσία του είναι χωρίς αρχή, μέση και τέλος, μοναδικός, εξαίσιος, ευοίωνος, γαλήνιος, ακατάστρεπτος, αυθύπαρκτος, η αναπνοή και το πνεύμα που διαχέει τα πάντα. Όλα τα όντα ζουν μέσα του και ενώνονται μ’ αυτόν.  Ο Σίβα είναι η αιώνια συνείδηση, το κάθε τι που υπήρξε και το κάθε τι που θα υπάρξει. Είναι ο απελευθερωτής από την πλάνη του κόσμου και τα δεσμά του χρόνου. Με τη χάρη του ο άνθρωπος αναζητά την μονιστική γνώση και βιώνει την ενότητα του υποκειμενικού εαυτού (Atman) και του αντικειμένου κόσμου (Brahman) που απελευθερώνει από τα δεσμά του θανάτου και της επαναγέννησης. Η άμεση και διαισθητική συνειδητοποίησή του θεού αποτελεί το μοναδικό δρόμο για την απόλυτη ελευθερία (Moksha).

Στα μεγάλα ινδικά έπη της Ramayana και της Mahabharata, την ανώτερη θέση στο ινδικό πάνθεο καταλαμβάνουν ενσαρκώσεις του θεού Βίσνου, ο Ράμα και Κρίσνα αντίστοιχα. Ο ανταγωνισμός μεταξύ των οπαδών του Βίσνου (Vaishnavas) και του Σίβα (Shaivas), οδήγησε στο απόμακρο παρελθόν και σε αιματηρές διαθρησκευτικές διαμάχες, καθώς οι δυο πλευρές προσπαθούσαν να καθιερώσουν και να επιβάλουν την ανωτερότητα του θεού τους. Στις γραφές όμως υπάρχουν αρκετά αποσπάσματα που προπαγανδίζουν την φιλική συνύπαρξη και την ταύτιση των δυο θεών. Όπως τονίζει η Harivamsha, «δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ του Σίβα που υπάρχει με την μορφή του Βίσνου και του Βίσνου που υπάρχει με την μορφή του Σίβα».

Την λατρεία των δύο μεγάλων θεών της Ινδίας παρατήρησε και ο Μεγασθένης (αρχές του τρίτου αιώνα π.Χ.), που υπηρέτησε ως πρέσβης του Βασιλιά Σέλευκου Νικάτωρ στα ανάκτορα του Αυτοκράτορα Candragupta Mauryan (γνωστού στην ελληνική λογοτεχνία με το όνομα Σανδρόκοττος). Σύμφωνα με τα Ινδικά του Μεγασθένη, οι Ινδοί που ζούσαν στα βουνά λάτρευαν τον Διόνυσο (Σίβα) και αυτοί που κατοικούσαν στις πεδιάδες τον Ηρακλή  (Κρίσνα). Οι φιλόσοφοι των βουνών, υποστήριζαν ότι ο Διόνυσος είχε έρθει ανάμεσα τους, φέρνοντας τις άγριες κληματαριές, που πίστευαν ότι φυτρώνουν μόνο στην χώρα τους, τον κισσό, την δάφνη, την μυρτιά, και άλλα αειθαλή. Ακόμη, ακολουθούσαν ορισμένες συνήθειες που ήταν Βακχικές. Ντυνόντουσαν με ύφασμα, φορούσαν τουρμπάνια, χρησιμοποιούσαν αρώματα, και στόλιζαν τους εαυτούς τους με ρούχα βαμμένα με φωτεινά χρώματα. Μουσικοί με τύμπανα και κουδούνια προϋπαντούσαν τους βασιλείς πριν από την εμφάνιση τους στο λαό.

Ο Μεγασθένης κατέγραψε ακόμη ότι οι άνθρωποι με την μεγαλύτερη μόρφωση στην Ινδία διηγιόντουσαν στην εποχή του ότι την εποχή που οι άνθρωποι της χώρας ζούσαν ακόμη σε χωριά, ο Διόνυσος έκανε την εμφάνισή του σε περιοχές που βρίσκονται στην Δύση. Όταν ο Διόνυσος έφθασε στην Ινδία έκτισε πόλεις, έδωσε νόμους, και πρόσφερε κρασί και δίδαξε στους Ινδούς πως να καλλιεργούν τη γη. Αυτός πρώτος έζεψε τα βουβάλια στο όργωμα και έκανε τους περισσότερους Ινδούς γεωργούς αντί για νομάδες. Αυτός τους εξόπλισε με τα όπλα του πολέμου. Ο Διόνυσος τους έμαθε να λατρεύουν διάφορους θεούς, αλλά ιδιαίτερα τον εαυτό του, με την κρούση των κυμβάλων και το κτύπημα των τύμπανων. Αυτός δίδαξε στους Ινδούς να χορεύουν σε σατυρικό στυλ (τον χορό που ονομαζόταν ‘κόρδαξ’ ανάμεσα στους Έλληνες), τους έδειξε πως να διατηρούν τα μαλλιά τους μακριά προς τιμή του θεού με την κωνική κούπα και πως να χρησιμοποιούν αλοιφές. Αφού έθεσε τα πάντα σε τάξη, ο Διόνυσος διόρισε τον Σπατέμπα βασιλιά και έφυγε από την Ινδία. Σχετικά με την χρονολογία της άφιξης του Έλληνα θεού στην Ινδία, ο Μεγασθένης μας πληροφορεί ότι μεταξύ της βασιλείας του Διόνυσου και αυτής του Candragupta πέρασαν εκατόν πενήντα τρεις βασιλείς που διοίκησαν για έξι χιλιάδες και σαράντα δυο χρόνια. Ο Julius Solinus μετρά 6,451 χρόνια από τον Πατέρα Βάκχο μέχρι τον Αλέξανδρο.

Στις προ-Αλεξανδρινές πηγές, ο θεός Διόνυσος έχει ήδη συσχετισθεί με το Βουνό Νύσα και την Βάκτρια αλλά οι εκστρατείες του στην Ινδία δεν έχουν καταγραφεί. Σύμφωνα με τον Ευριπίδη (που έζησε ένα αιώνα πριν από τον Αλέξανδρο), ο Διόνυσος ανέπτυξε τον πολιτισμό, έδωσε νόμους, και αγάπησε την ειρήνη αλλά και έκανε εκστρατείες και κατέκτησε ολόκληρη την Ασία. Στην έναρξη του δράματός του, Βάκχαι, ο δραματικός ποιητής περιγράφει την επιστροφή του Διόνυσου από την Ασία, αναφέροντας διάφορες χώρες συμπεριλαμβανομένης και της Βάκτριας, αλλά όχι την Ινδία.

Πληροφορίες για την προϊστορική συσχέτιση των Ελλήνων με την βορειοδυτική Ινδία συναντάμε στην Mahabharata και τις Puranas, όπου οι Ίωνες (Yavanas στα σανσκριτικά) θεωρούνται απόγονοι του βεδικού Βασιλιά Turvasha, που αναφέρεται συχνά στoυς ύμνους της Rig Veda και χρονολογούνται πίσω στην δεύτερη χιλιετηρίδα π.Χ. Επίσης στα έπη και τη μεταγενέστερη ινδική λογοτεχνία, συναντάμε ορισμένες αναφορές που περιγράφουν τους Yavanas ως Άριους που έχασαν την κοινωνική τους υπόσταση και ως ανθρώπους που μπορούσαν να σπουδάσουν τις Βέδες στο παρελθόν.

Οι παραπάνω αναφορές δίδουν βάση στην υπόθεση της ύπαρξης Ιωνικών αποικιών στη Βάκτρια και Βόριο-δυτική Ινδία, αλλά οι ιστορίες της εκστρατείας του Διόνυσου και του Ηρακλή στην Ινδία προπαγανδίσθηκαν κυρίως στους χρόνους του Αλεξάνδρου και την μετα-Αλεξανδρινή εποχή. Οι ελληνιστές συγγραφείς γοητευμένοι από τις ομοιότητες που συνάντησαν μεταξύ των ινδικών και ελληνικών θεοτήτων ταύτισαν τις δυο κύριες τοπικές θεότητες, Σίβα και Κρίσνα, με τον Διόνυσο και τον Ηρακλή αντίστοιχα. Οι ομοιότητες μεταξύ του Έλληνα και του Ινδού θεού της έκστασης και της ελευθερίας έχουν γίνει αντικείμενο εκτενούς σύγκρισης από λόγιους και μελετητές καθ’ όλη την διάρκεια της ιστορίας.

Με την πάροδο του χρόνου ο Σίβα καθιερώνεται ως ο μέγιστος θεός (mahadeva ή mahesa) κυρίως ανάμεσα στις χαμηλές κοινωνικές τάξεις που έχουν αποκλειστεί από την συμμετοχή τους στη Βραχμανική θρησκεία. Ο μέγιστος δάσκαλος και κύριος όλων των δυνάμεων που διέπουν το σύμπαν (vishvanatha) απαρνείται κάθε κοσμική εξουσία και εμφανίζεται με το σώμα  ενός ζητιάνου ασκητή (mahayogi). Γυμνός και πασαλειμμένος με στάχτες που περισυλλέχθηκαν από τις καύσεις των νεκρών, γίνεται το σύμβολο της τέλειας απάρνησης για όλους τους ασκητές που αναζητούν την απελευθέρωση από τα δεσμά του σώματος και την ένωσή τους με την αιωνιότητα. 

Ο μεγάλος θεός απεικονίζεται καθισμένος σε γιογκική στάση διαλογισμού, γαλήνιος και ντυμένος με δέρμα τίγρης, ελαφιού ή ελέφαντα. Μέσα από τα μπερδεμένα μαλλιά του (jatadhahara) που στολίζονται από μια λεπτή φέτα φεγγαριού (candrashekhara), αναβλύζει η θεά Γάγγης (gangadhara). Ο λαιμός του περιτυλίγεται από φίδια και περιδαίλεα φτιαγμένα από νεκροκεφαλές (kapalamalin). Εκστασιασμένος, από την χρήση ψυχοτροπικών ουσιών και τους κοσμικούς ήχους που εκπέμπουν τα κύμβαλά του, χορεύει τον τρομακτικό χορό που είναι γνωστός ως tandava. Στα χέρια του κρατάει τρίαινα (trishula), το σύμβολο των τριών στοιχείων (gunas) της ύλης  (prakriti). Ταξιδεύει καβάλα σε ταύρο (nadi) και όταν βλέπουμε το άγαλμα του ταύρου στην είσοδο κάποιου ναού καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για ναό του Σίβα.

Ο χαρακτήρας του τρομακτικού θεού εμπλουτίζεται συνεχώς με νέες δυνάμεις και ιδιότητες που περιγράφονται παραστατικά από τα 1008 επίθετα που του αποδίδει η ινδική υμνολογία. Σαν Nataraja είναι ο κοσμικός χορευτής που αυθόρμητα και μέσα από την ίδια του την ευδαιμονία θέτει σε κίνηση ολόκληρο το σύμπαν κατά τον ίδιο τρόπο που ο χορευτής κινεί το σώμα του. Σαν Nilakantha έχει γαλάζιο λαιμό από το τρομακτικό  δηλητήριο που κατάπιε για να σώσει την ανθρωπότητα. Σαν Bhutanatha (ή Bhuteshvara) βρίσκει ευχαρίστηση περιπλανώμενος στους χώρους καύσης των νεκρών ακολουθούμενος  από πλήθος φαντασμάτων. Σαν Mrityunjaya θεραπεύει τις αρρώστιες και νικά τον θάνατο χαρίζοντας αιωνιότητα. Σαν Pancanana έχει πέντε κεφάλια ένα προς κάθε κατεύθυνση και ένα που κοιτάζει προς τα πάνω συμβολίζοντας την πανταχού παρούσα παρουσία του και την υπερβατικότητά του. Σαν Ardhanareshara, μισός άνδρας - μισός γυναίκα, συμβολίζει την απόλυτη ένωση  της υπέρτατης γνώσης (Σίβα) και της κοσμικής δύναμης (Σάκτι). Σαν Trilocana ή Trayambaka, έχει τρία μάτια συμπεριλαμβανομένου και αυτού της διαίσθησης με το οποίο κατακαίγει τον θεό του έρωτα, Κama όταν ο τελευταίος επιχειρεί να εμποτίσει τον έρωτα στη σύζυγό του, Parvati για να διαταράξει τον διαλογισμό του. Αντίθετα με τους άλλους ινδικούς θεούς, ο Σίβα παραμένει μονογαμικός και έχει δυο γιους, τον ελεφαντοπρόσωπο Ganesha που απομακρύνει όλα τα εμπόδια και τον θεό του πολέμου,Kartikkaya ή Skanda που γεννήθηκε χωρίς μητέρα.

Η ασκητική κατοικία του θεού Σίβα βρίσκεται στις χιονισμένες βουνοκορυφές του όρους Kailasa στο Νότιο Θιβέτ. Η αγαπημένη του πόλη είναι το ιερό Μπεναρές, όπου τον λατρεύουν χιλιάδες ασκητές, μουσικοί και λόγιοι (pandits) με πλήρη αφοσίωση στην πνευματική άσκηση, την καλλιέργεια των τεχνών και τη μελέτη  των ιερών γραφών. Ο απλός κόσμος και εκατομμύρια προσκυνητών τον λατρεύουν στις χιλιάδες των μικρών και μεγάλων ναών που βρίσκονται διάσπαρτοι παντού στην πόλη. Το σημαντικότερο κέντρο λατρείας του είναι ο χρυσός ναός, όπου βρίσκεται ο αρχέγονος φωτεινός φαλλός (jyotirlingam) του. Οι ινδουιστές πιστεύουν ότι ο θεός Σίβα χαρίζει απελευθέρωση από τον κύκλο της μετεμψύχωσης σ’ όλους όσους πεθαίνουν στη πόλη του και για τον λόγο αυτό η παρουσία του είναι ιδιαίτερα αισθητή στις αποβάθρες του Γάγγη που καίγονται ασταμάτητα πτώματα νεκρών απ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ινδίας.

Τις ώρες της προσευχής με την ανατολή και την δύση του ήλιου, οι Βραχμάνοι ιερείς, οι μοναχοί (sadhus), και οι λαϊκοί πιστοί μαζεύονται σε μοναστήρια, σε ναούς και στις όχθες του Γάγγη για να λατρεύσουν τον Σίβα, τη θεά Γάγγη και το ιερό  Μπεναρές (Κασί στα σανσκριτικά). Με την δύναμη των μεγαφώνων οι  ύμνοι και οι κτύποι των καμπάνων και των τυμπάνων που τους συνοδεύουν γίνονται ακουστοί σ’ όλη την πόλη. Οι πιστοί, μετά από το πρωινό μπάνιο εξιλέωσης στον Γάγγη, κουβαλούν σε μικρά βάζα νερό από τον Γάγγη και λουλούδια για να τα προσφέρουν στα lingam που βρίσκονται διάσπαρτα κάτω από τα ιερά δέντρα και σε κάθε γωνιά της πόλης. Ιδιαίτερη θέση στην λατρεία του Σίβα έχει η ημέρα της Δευτέρας που είναι αφιερωμένη στον θεό της πόλης. Την ημέρα αυτή κανένας παραδοσιακός Βραχμάνος δεν επιτρέπεται να αναχωρήσει από την πόλη του Μπεναρές καθώς θα προσβάλει τον θεό της.

Το ετήσιο γεγονός του Μπεναρές είναι αναμφισβήτητα η Μάχα Σιβαράτρι, ο εορτασμός της επετείου του γάμου του Σίβα με την Παρβάτι που λαμβάνει μέρος την 13η σκοτεινή νύχτα του ινδικού μήνα Caitr (Φεβρουάριος-Μάρτιος). Μουσικά και χορευτικά προγράμματα που διοργανώνονται καθ’ όλο το τριήμερο από τις διοικήσεις των ναών και τους προύχοντες της πόλης προετοιμάζουν ψυχολογικά τον κόσμο να υποδεχθεί την μεγάλη γιορτή. Την προηγούμενη νύχτα χιλιάδες νέοι ξεκινούν ξυπόλητοι να κάνουν τον γύρω της πόλης (pancakrosh) επισκεπτόμενοι κάθε ναό που συναντούν στη διαδρομή τους. Το πρωί θα ενωθούν με τις εκατοντάδες χιλιάδες των προσκυνητών που περιμένουν υπομονετικά να προσκυνήσουν τον φωτεινό φαλλό του Σίβα στον χρυσό ναό μέχρι αργά το βράδυ οπότε και αρχίζει ο εορτασμός του γάμου του Σίβα. Φωτεινά άρματα από όλες τις γειτονιές της πόλης καταφθάνουν με πομπή στο κέντρο της πόλης μεταφέροντας τους οπαδούς του Μαχαντέβα που τον αναπαρασταίνουν ντυμένοι σαν γαμπροί. Πίσω τους ακολουθούν οι περιθωριακοί και κατατρεγμένοι οπαδοί του που προσπαθούν να έχουν την μυστικιστική εμπειρία της ένωσης με τον θεό μιμούμενοι την συμπεριφορά του, χορεύοντας μανιακούς χορούς και πίνοντας το ψυχοτροπικό ποτό που φτιάχνεται από γιαούρτι και ένα είδος μαριχουάνας (bhang) και μοιράζεται δωρεάν σ’ όλο τον κόσμο την ημέρα της εορτής.

Την νύχτα της Μάχα Σιβαράτρι, ο θεός Σίβα, το αρχέτυπο σύμβολο της πνευματικής γνώσης και ελευθερίας συναντιέται με την θεά Σάκτι που αντιπροσωπεύει ένα άλλο αιώνιο αρχέτυπο, την υλική δύναμη και τις απολαύσεις του κόσμου που κρατούν δέσμιους όλους τους ανθρώπους. Τελικά, ο γάμος του ζητιάνου ασκητή γίνεται και η πάμπλουτη κόρη των Ιμαλαΐων αναγνωρίζει τον μοναδικό και δικαιωματικό κύριο της, την υπέρτατη συνείδηση που κυβερνά ολόκληρο το σύμπαν.


Arora, U.P. 1981. Motifs in Indian Mythology - Their Greek & Other Parallels. N. Delhi. Indika Publishing House.
Bhandarkar, Ramkrishna Gopal. 1913. Vaishnavism, Shaivism and Minor Religious Systems. New Delhi: Asian Educational Services (second reprint 1987).
Dahlquist, Allan. 1962. Megasthenes and Indian Religions - A Study in Motives and Types.  Uppsala. Almqvist & Wiksell.
Danielou, Allen. 1984. Shiva and Dionysos. New York. Inner Traditions International.
Dyczkowski, M.S.G. 1988. The Canon of the Saivαgama and the Kubjika Tantras of the Western Kaula Tradition. New York. State University of New York.
Mishra, Kamlakar. 1993. Kasmir Shaivism: The Central Philosophy of Tantrism, Cambridge, Massachusetts, Rudra Press.
Μιχαϊλίδης, Απόστολος. 1993. «Αγκόρεις οι Λάτρεις του Θεού Σίβα». Ιστορία. No. 304, σελς.. 64 - 69.
Nagar, Shanti Lal. 1994. Shiva in Art, Literature and Thought. New Delhi. Indus Publishing Company.
Τριτσιμπίδας, Γιάννης. 2002. Μαχασιβαράτρι – Ο Γάμος του Σίβα. Αθήνα – Βαράνασι. Cinergon (ντοκιμαντέρ).
Vassiliades, Demetrios Th. 2000. The Greeks in India: A Survey in Philosophical Understanding, N. Delhi: Munshiram Manoharlal.
Lorenzen, D.N. 1972. The Kapalikas and Kalamukhas: Two Lost Saivite Sects. Berkeley and Los Angeles. University of California Press.

Ζιάκας, Γρηγόριος. 1986. Ιστορία των Θρησκευμάτων. Τόμος Α. Τα Ινδικά Θρησκεύματα.  Θεσσαλονίκη. Εκδόσεις Π. Πουρνάρα.  Επανέκδοση  1996.

Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2013

Η μοναξιά του Έλληνος

Παναγιώτης Μαρίνης
Η μοναξιά του Έλληνος
(έκδοσις γ΄ μετά παραρτημάτων)

1. Ο Έλλην εξ ορισμού έχει αποτάξει την ατομοκεντρική ιδεολογία της Νεωτερικότητος και είναι Προνεωτερικός, καθώς πάνω από το άτομό του έχει θέσει την συλλογικήν οντότητα "Ελληνισμός" και επομένως, ένεκεν τούτου έχει αποξενωθή από τους οπαδούς της Ατομοκεντρικής Νεωτερικότητος σ' όλες της τις εκφράσεις (από τους Φιλελεύθερους Κοσμοπολίτες και τους Σοσιαλιστές έως τους Αριστερούς-Μαρξιστές-Κομμουνιστές-Αριστεριστές-Αναρχικούς), των οποίων και συγκεντρώνει την ενοχλημένη εχθρότητα λιθοβολούμενος ως μίασμα, παρωχημένος, "εθνικιστής" κ.ο.κ.

2. Ο Έλλην εξ ορισμού πιστεύει κι έχει ως ιδεώδες του τον Ελληνικόν Πολιτισμόν = Ελληνική-Κλασσική Κοσμοθέασις = Ελληνική Θρησκεία, και επομένως αντιμετωπίζεται άκρως εχθρικά, εχθρικώτατα, διότι τους "χαλάει" την ιδεολογική τους πρόσοψι, από:
Α. Από αυτούς που πιστεύουν κατά κάποιο τρόπο στην οντότητα Ελληνισμός, όμως ως γυμνόν βιολογικόν κέλυφος και ΟΧΙ ως δομικόν λίθον του Ελληνικού Πολιτισμού, δηλαδή τους Συντηρητικούς, τους Ελληνο-χριστιανούς, τους Χριστιανο-φασιστές κ.ο.κ.
Β. Από αυτούς που είναι απλώς και μόνον Αντι-χριστιανοί, χλευαστές του Χριστιανισμού και κατά τα άλλα οπαδοί κάποιου κλαδιού της άθεης Ατομοκεντρικής Νεωτερικότητος.

3. Ο Έλλην ως οπαδός αφ' ενός της Ελληνικής Θρησκείας και αφ' ετέρου πιστός της συλλογικής οντότητος "Ελληνισμός" επισύρει την οργήν (διότι και σ' αυτους "χαλάει" την ιδεολογική τους πρόσοψι) αυτών οι οποίοι δηλώνουν οπαδοί της Ελληνικής Θρησκείας αλλά ΟΧΙ υποστηρικταί της συλλογικής οντότητος "Ελληνισμός", δηλαδή:
Α. Αυτών που ονομάζουν "Ελληνική Θρησκεία", τον Ευρωπαϊκόν Παγανισμόν, ο οποίος παρά την επίκλισιν αρχαίων παραδόσεων και ονομάτων δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία έκφρασις της Ατομοκεντρικής Νεωτερικότητος.
Β. Αυτών -και είναι πάρα πολλοί- που ονομάζουν "Ελληνική Θρησκεία", την νεοθρησκείαν της Ατομοκεντρικής Νεωτερικότητος που καλείται "Spirituality", το οποίον δυνάμεθα να μεθερμηνεύσωμε ως "συναισθηματική φλυαρία".
Γ. Αυτών -και είναι πάρα πολλοί, κυρίως αλλοδαποί στο εξωτερικόν- που θέλουν να πιστεύουν στην Ελληνική Θρησκεία, ασχολούνται με σοβαρότητα με τα καταπιστεύματα και τους Θεούς της, όμως την αντιμετωπίζουν καθαρώς ως θρησκείαν "ατομικής σωτηρίας" και εξοργίζονται όταν κάποιος την συνδέει με την συλλογικήν οντότητα "Ελληνισμός".
Δ. Υπάρχουν βεβαίως και αυτοί που έχουν μετατρέψει την Ελληνική Θρησκεία σε αποκρυφισμό, "μυστική δοξασία", "αρκάνα", "θεολογική μηχανολογία", αποξενώνοντας την απ' όλη την ουσία της και ο αντίπους, οι καθαρώς παραλογιζόμενοι που λέγουν· είμεθα θρησκεία, αλλά ΔΕΝ έχουμε δόγμα, είμεθα δηλαδή η θρησκεία του ΤΙΠΟΤΕ. 

4. Ο Έλλην ως οπαδός αφ' ενός της Ελληνικής Θρησκείας και αφ' ετέρου πιστός της συλλογικής οντότητος "Ελληνισμός" επισύρει την λυσσαλέαν οργήν (διότι και σ' αυτους "χαλάει" την ιδεολογική τους πρόσοψι) όλων αυτών των πολλών, οι οποίοι δηλώνουν οπαδοί της "Αρχαίας Ελλάδος", όμως ΔΕΝ την ταυτίζουν με τον Ελληνικόν Πολιτισμόν = Ελληνική-Κλασσική Κοσμοθέασις = Ελληνική Θρησκεία, αλλά:

Α. Με την κακοήθη δοξασία του "Ελληνοκεντρισμού" ο οποίος επαίρεται ΟΧΙ γιά την μοναδική και αξεπέραστη αρτιότητα του Κλασσικού μας Πολιτισμού, ΟΧΙ γιά το άφθαστο μεγαλείο της Ελληνικής Θρησκείας που αποτελεί τον τέλειο δρόμο προσεγγίσεως του Ιερού, ΟΧΙ γιά τις μεγάλες ηθικές κοινωνικές αξίες του Ελληνισμού, αλλά γιά φανταστικά και γελοιώδη κατορθώματα, όπως "ελληνικές πόλεις 40.000 ετών στον Ειρηνικό" ή "όλοι οι λαοί είναι Έλληνες γιατί κατάγονται από τους Πελασγούς" κ.ο.κ. Τον "Ελληνοκεντρισμό" τον έφτιαξαν γιά εμάς οι εχθροί μας {εις αυτό είμεθα κατηγορηματικοί} γιά να μας πνίξουν στο γελοίον και η μοναδική ευκολία με την οποίαν τσιμπήσαμε το δόλωμα της μετατροπής μας σε γραφικούς και αστείους περιθωριακούς επιδεικνύοντας πλήρη ανοησία και ακρισία είναι πράγμα πολύ-πολύ ανησυχητικό καθώς δημιουργεί μαύρες σκέψεις ως προς την νοητική μας επάρκεια. 

Β. Με κάποιο δημιούργημα της φαντασίας των. 

Γ. Με κάποιο από τα κακοήθη καρκινικά μορφώματα που ανεπτύχθησαν επί του σώματος του Ελληνικού Πολιτισμού κατά την Μεγαλοπολιτικήν εποχήν του, όπως η αθεΐα, ο Σκεπτικισμός, ο Ηδονισμός, ο Επικουρισμός, η αμφισβήτησις κ.ο.κ. 

Δ. Βεβαίως, υπάρχουν και άλλοι πολλοί οι οποίοι με πλήρη (ηθελημένη;) σύγχισι φρενών, μας λέγουν ότι η "Αρχαία Ελλάδα" είναι ο σημερινός "Δυτικός Πολιτισμός", η αλήστου μνήμης ΕΣΣΔ, το "Φωτεινό μονοπάτι" της Κολομβίας, ο Φιντέλ Κάστρο, ο Τσε Γκεβάρα, ο Παλαιοκώστας, ο Αριστερισμός, η "Αλ Κάϊντα" κ.ο.κ. όπως ολίγον παλαιότερα μας έλεγαν ότι είναι ο Χιππισμός ή ακόμη παλαιότερα, ότι είναι η Γαλλική Δημοκρατία κ.ο.κ. τέλος το πράγμα δεν έχει.

Ας το αποφασίσωμε λοιπόν, εμείς οι Έλληνες ότι θα βαδίσωμε μόνοι μας στην ΑΠΟΛΥΤΗ μοναξιά μας! 


Το κείμενο "Η μοναξιά του Έλληνος" προεκάλεσε ερωτήσεις, είπε ένας φίλος:
Εδώ σ' αυτόν τον μεγάλο κύκλο του f/b ήμαστε "αρχαιοελληνιστές", αλλά και το 80% από εμάς είναι Αριστεροί-Συριζαίοι, πειράζει; 
--Ναί, όχι μόνον πειράζει αλλά αποτελεί ΔΕΙΝΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙ, λογική και πραγματική! Το "αριστερός-Συριζαίος" είναι ένα κλαδί της ατομοκεντρικής κοσμοπολιτικής ιδεολογίας/θρησκείας της Νεωτερικότητος της οποίας θεμέλιον είναι ο ατομοκεντρισμός, ο οποίος και εκφράζεται εναργώς με θεσμούς όπως η καθολική ψηφοφορία. Η κοσμοπολιτική ιδεολογία/θρησκεία της Νεωτερικότητος ΔΕΝ αναγνωρίζει κανενός είδους συλλογικές οντότητες πάνω από τα άτομα στα οποία αναγνωριζεται ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ χαρακτηρισμός, αυτός της οικονομικής καταστάσεως. Εδώ είσθε ΜΟΝΟΝ "εργάτης", "προλετάριος", "μπουρζουάς" και διά τούτο τα κλαδιά-διομολογήσεις της διαφέρουν μεταξύ τους ΜΟΝΟΝ στο θέμα της οικονομικής διαχειρίσεως, οπότε διακρίνομε οπαδούς του καπιταλισμού/φιλελευθερισμού, του σοσιαλισμού, του Μαρξισμού/κομμουνισμού, του Αναρχοσυνδικαλισμού κλπ. Ως λέγει ο Μαρξ, "ποτέ να μην ειπής ότι πάνω από τα άτομα υπάρχουν συλλογικές οντότητες όπως η οντότητα 'κοινωνία". Εφ' όσον εσείς δηλώνετε "αρχαιοελληνιστής", έχετε τοποθετήσει υπέρ την κεφαλή σας την συλλογική οντότητα "Αρχαία Ελλάδα" και πολλές άλλες συμπαρελκόμενες, όπως "Ελληνικός Πολιτισμός", "Ελληνική Κοσμοθέασις", "Ελληνική Ιστορία", "Ελληνική Γεωγραφία", "Ελληνική Πατρίδα", κλπ και επομένως σβήσατε με μιά μονοκονδυλιά την Νεωτερικότητα και γίνατε πλέον Προνεωτερικός. 
Πρακτικά, τα δόγματα της θρησκείας "αριστερός-Συριζαίος" είναι αντίθετα από τις αρχές της Αρχαίας Ελλάδος! 
Στην αρχή "αμύνεσθε περί πάτρης" αντιτίθεται το "οι εργάτες ΔΕΝ έχουν φυσική πατρίδα" (ΠΡΟΣΟΧΗ! γι' αυτό έχουν ΜΟΝΟΝ εκλεκτική συγγένεια με τους απανταχού της Υδρογείου "οικονομικώς ομοίους", οπότε εκ του δόγματος απορρέουν συνθήματα όπως "Τούρκοι εργάτες είσθε αδέλφια μας". Όπως για την κοσμοπολιτική θρησκεία του Χριστιανισμού εγώ δεν είμαι αδελφός τους αλλά είναι ο νέγρος Χ.Ο. που πομπωδώς και με τυμπανοκρουσίες -εξεπίτηδες- έχρισε ιερέα ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος, ομοίως, για την κοσμοπολιτική θρησκεία του Κομμουνισμού/Αριστερισμού/ Μαρξισμού/Σύριζα εγώ δεν είμαι αδελφός τους αλλά είναι ο νέγρος έποικος από την Σομαλία που εντάχθηκε σε μία "συνιστώσα"). 
Στην αρχή "ιερό το χώμα της πατρίδος, έχει το αίμα, τον ιδρώτα και τους τάφους των προγόνων" αντιτίθεται το "εδώ απλά είναι μία χώρα που ζούμε" (ΠΡΟΣΟΧΗ! γι' αυτό ΔΕΝ είναι παραξενιά ή οπορτουνισμός η λυσσαλέα υποστήριξι του ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥ από την Αριστερά, αλλά ΑΝΑΓΚΑΙΑ απόρροια εκ του δόγματος. Επίσης έχετε προσέξει ότι οι Αριστεροί ΔΕΝ λένε "η Ελλάδα", το ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ, λένε "η χώρα"! Έχουν μελετήσει καλά κάθε τους λέξι).
Υπ' αυτήν την έννοιαν δυνάμεθα να αναλύσωμε όλες τις αρχές γράφοντας χιλιάδες σελίδες.
Όλα όσα εγραφησαν εδώ διά την κοσμοπολιτική θρησκεία του Κομμουνισμού/Αριστερισμού/ Μαρξισμού/Σύριζα αλλάζοντάς τα ελαφρώς ΙΣΧΥΟΥΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ και γιά τα άλλα κλαδιά της μεγάλης ατομοκεντρικής κοσμοπολιτικής ιδεολογίας/θρησκείας της Νεωτερικότητος, όπως ο καπιταλισμός/φιλελευθερισμός, ο Σοσιαλισμός κ.ο.κ.
Σημείωσις γιά όσους ξενίζονται από την λέξι "θρησκεία": "Θρησκεία" σημαίνει "έχω ισχυρές πεποιθήσεις περί του τί είναι ο άνθρωπος και ο Κόσμος" και αυτό ακριβώς ΕΙΝΑΙ η Νεωτερικότης και όλοι οι κλάδοι της, ΔΕΝ είναι απλώς απόψεις γιά την οικονομική διαχείρισι του κράτους ή γιά τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ή γιά το είδος του Πολιτεύματος ή γιά τους κοινωνικούς θεσμούς, π.χ. το πρώτο που μαθαίνει ο Αριστερός/Μαρξιστής/Συριζαίος είναι ότι ΔΕΝ υπάρχει Θεός, Ανώτεροι Κόσμοι, Επέκεινα, Μετά θάνατον Ζωή, Ψυχή και Ψυχικά Φαινόμενα κ.ο.κ. ΙΔΟΥ διατί γνωρίζοντάς τα αυτά καλώς ο Μαρξισμός όπου εγκαθίσταται ΑΜΕΣΩΣ απαγορεύει/κλείνει τις ΑΝΤΙΠΑΛΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ και φονεύει όποιους οπαδούς τους δεν αλλαξοπιστήσουν, όπως έγινε στην Αλβανία, στην Ανατολική Ευρώπη, στην ΕΣΣΔ, στην Κίνα. Εμβληματική εικόνα κατανοήσεως του πράγματος ο Λάζαρος Καγκάνοβιτς ο οποίος επί των ερειπίων της Εκκλησίας "του Χριστού", του γνωστού Ναού-Συμβόλου της Μόσχας εκραύγασε: "Επιτέλους, Χριστιανισμέ σε κατενίκησα!".
Επομένως, καταλήγομε απαντώντας στον φίλο μας: Πρόκειται διά δύο ΑΝΤΙΤΙΘΕΜΕΝΕΣ κοσμοθεάσεις και ΟΦΕΙΛΕΙΣ γιά να θεωρείσαι λογικός άνθρωπος και όχι παράφρων να διαλέξης. Μπορείς να είσαι, είτε "αρχαιοελληνιστής", είτε Αριστερός-Συριζαίος. Ποτέ ΟΜΩΣ και τα δύο μαζί!

Το κείμενο "Η μοναξιά του Έλληνος" προεκάλεσε ερωτήσεις, είπε ένας φίλος:
Ασφαλώς ακολουθούμε μία μοναχική πορεία, τί πρέπει να κάνουμε όμως όταν δημιουργούνται ζητήματα με την υπεράσπισιν υπερτέρων αγαθών;
--Σε τέτοια ζητήματα, επιβιώσεως, εθνικά, κοινωνικά, πολιτειακά, θρησκευτικά, Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εν γένει υποστηρίζομε χωρίς προκατάληψι την άποψι που συνάδει με το ΟΡΘΟΝ και την ΑΛΗΘΕΙΑ. Μαχόμεθα με την πλευράν του δικαίου και αυτοβούλως συμμαχούμε μ' αυτήν, διά παράδειγμα στο θέμα που ανεκίνησε προσφάτως η ΔΗΜΑΡ μέσω της κ. Rεπούση περί καταργήσεως των Θρηκευτικών στο σχολείο, η οποία είναι και η ΜΟΝΗ άποψις που συνάδει προς το Ανθρώπινο Δικαίωμα της Θρησκευτικής Ελευθερίας, ενεργώς και με όλες μας τις δυνάμεις ετάχθημεν υπέρ της κινήσεως αυτής.


Εδώ στο Φ/Β μόλις άρχισε η συζήτησις διά την δραχμή και διά την υπεράσπισι της εδαφικής ακεραιότητος της πατρίδας μας κάποιοι φίλοι μας ενεφάνισαν μακρά προκατασκευασμένα κείμενα, αλλά και άλλοι, με τον δικό τους λόγο, είχαν αντιρρήσεις, εμφανίζοντας όλοι αυτοί τα νέα ιδεολογικά όπλα που έχουν κατασκευασθή κατά του Ελληνισμού.
Ο Ελληνικός Πολιτισμός αντί να αποτελεί το καύχημα, την δόξα και το μεγαλείον του Ελληνισμού καθίσταται ολέθριον φαρμάκι αυτοκτονίας του:
α. Ο Ελληνισμός δεν είναι οντότης φυλετική-εθνική-εδαφική-κρατική η οποία, εκτός των άλλων, παράγει και λαμπρόν πνευματικόν πολιτισμόν, αλλά, ΑΝΤΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΩΝ πλήρως των πραγμάτων, είναι άσαρκος λαμπρός πνευματικός πολιτισμός και αυτόν πρέπει να φροντίσουμε (προφανώς από τον τάφον) να επιβληθή στην ανθρωπότητα και όχι να διατηρήσουμε τον Ελληνισμόν ως οντότητα φυλετική-εθνική-εδαφική-κρατική!
β. Το πράγμα τίθεται και εκβιαστικώς: οι βάρβαροι πολεμούν γιά την πατρίδα ενώ οι Έλληνες γιά "ιδανικά", ξεχνώντας βεβαίως ότι "Έλλην" ονομάζεται μόνον αυτός που έχει ενθρονίσει ως Αυθέντη και Κύριό του και Πρώτο Ιδανικό του την συλλογική οντότητα "Ελληνική Πατρίδα" και χωρίς να ορίζεται βέβαια ποιό είναι αυτό το υπέρτερον ιδανικόν χάριν του οποίου θα εγκαταλείψω αμαχητί το έδαφος της πατρίδος και τας θήκας των προγόνων (όποιο κι άν είναι αυτό, η εξυπηρέτησίς του αυτομάτως μου στερεί τον χαρακτηρισμόν "Έλλην")!

Ο Αντιχριστιανισμός αντί να χρησιμοποιείται ως όργανον περαιτέρω εκκαθαρίσεως της εθνικής μας ταυτότητος και της πνευματικής Επανελληνίσεως του Ελληνισμού καθίσταται του απόλυτον όπλον της εξολοθρεύσεώς μας:
α. Ο μοναδικός εχθρός του Ελληνισμού είναι ο Χριστιανισμός, αυτός μας εταλάνησε επί 1.700 έτη και αν τον αποδιώξωμε όλα θα είναι καλά, αγνοώντας ότι ο Χριστιανισμός επί 1.700 ισοπέδωσε μεν τον Ελληνικό Πολιτισμό, όμως άφησε αλώβητο τον Ελληνισμό ως οντότητα φυλετική-εθνική-εδαφική-κρατική, ενώ τώρα υπέρτεροι εχθροί, το τέρας των Βρυξελλών, ο Μωαμεθανός έποικος, τα "νέα ήθη" της παγκοσμιοποιήσεως, ο κοσμοεξουσιαστής Διεθνής τοκογλύφος, εξοντώνουν οριστικά και τελεσίδικα, φυλετικά, εθνικά, εδαφικά και κρατικά την υπόστασι του Ελληνισμού ο οποίος γίνεται πλέον "ιστορικόν έκθεμα"!
β. Το πράγμα τίθεται και εκβιαστικώς: Γιά ποιό Ελληνισμό μιλάμε όταν δεν υπάρχουν πιά Έλληνες αλλά μόνον χριστιανοί! Αυτό αποτελεί ΔΕΙΝΗ διαστρέβλωσι της πραγματικότητος και θλιβερή σοφιστεία! Ασφαλώς, και η μητέρα σου και ο εξάδελφός σου, που είναι χριστιανοί, είναι εξ ίσου με σένα μέλη της φυλετικής-εθνικής-εδαφικής-κρατικής οντότητος Ελληνισμός (παρότι εσύ ο Δωδεκαθεϊστής είσαι φυσικά πιό τέλειος και ιδανικός Έλλην)! ΔΕΝ μπορείς να εξισώνης την αδελφή σου και τον κουμπάρο σου με τον έποικο μωαμεθανό, με το τέρας των Βρυξελλών, με τον κοσμοεξουσιαστή Διεθνή τοκογλύφο! Και ενώ εσύ θα επιζητείς την Επανελλήνισι μέσα από την έκλειψι του χριστιανισμού στην Ελλάδα, δεν θα υπάρχει πιά ούτε Ελλάδα, ούτε κι εσύ θα υπάρχης! 
[Ενεφανίσθησαν και κάποιοι, άσχετοι προφανώς, που ήθελαν να δώσουν μαθήματα αντιχριστιανισμού-αρχαιοπρεπείας εις εμάς! Ανήκομε στους πολύ ολίγους Έλληνες που επίσημα έχουν σηκώσει το λάβαρον της ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ και της απελευθερώσεως του Ελληνισμού από τον χριστιανισμόν, όμως ΤΩΡΑ που οι Έρουλοι είναι ΕΝΤΟΣ των πυλών ΔΕΝ μπερδεύουμε τα πράγματα! Ξεχωρίζουμε τους βαρβάρους φονιάδες από τον παπά του χωριού μας!]

Ο Ελληνοκεντρισμός, η κακοήθης θεωρία ότι όλα τα ανεκάλυψαν οι Έλληνες και ότι τα επιτεύγματα του κόσμου όλου είναι "Ελληνικά" η οποία εγεννήθη απο σκοτεινούς κύκλους διά να πνιγή το Ελληνίζειν στο γελοίον, τώρα γίνεται έτι πλέον δηλητηριώδης αμφισβητούσα αυτήν καθαυτήν την φυλετική-εθνική-εδαφική-κρατική οντότητα Ελληνισμός!
α. Το ελληνικόν DNA το έχουν 250 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο, τί ασχολούμεθα με τα εδώ 8 εκατ. και αυτή την γή;
β. 10 εκατομμύρια Κινέζοι ξέρουν άπταιστα αρχαία ελληνικά, αυτοί θα συνεχίσουν τον Ελληνισμο! Πήγε ποτέ στην Ιαπωνία; Οι ιάπωνες έχουν τα γνήσια ελληνικά πολιτιστικά χαρακτηριστικά, ο Ελληνισμός θα ζήση μέσα από τους Ιάπωνες!
Αυτά και άλλα πολλά θάταν ιδεώδες αντικείμενον γελωτοθεραπείας αν αυτή την υστάτη ώρα που τελειώνει η άμμος στην κλεψύδρα του Ελληνισμού δεν φάνταζαν τόσο μακάβρια πάνω από την κλίνη του ετοιμοθανάτου!
Το τραγικώτερον όλων είναι ότι όλα αυτά τα τόσον απλοϊκά, αντιφατικά, παράλογα, ανάξια λόγου και γελοιώδη φαρμακερά δολώματα τα οποία προχείρως τα κατεσκεύασαν ΟΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΕΣ ΤΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ, οι Ελληνίζοντες τα έφαγαν και τα τρώγουν απνευστί με ΤΕΛΕΙΑ ΑΚΡΙΣΙΑ!