Function Disabled

Τετάρτη 15 Απριλίου 2026

Το Αρχαιοελληνικό Μουσικό Σύστημα

Οι Κλίμακες & οι Τρόποι της Μουσικής

=====

Οι σειρές των ήχων, πάνω στις οποίες οι λαοί έχτισαν τα μουσικά τους έργα  ονομάστηκαν τρόποι, κλίμακες, δρόμοι, σκοποί, ήχοι, μακάμια, ράγκες… οι σκάλες που λέμε. Με απλά λόγια, το πώς κινείται βηματικά ο ήχος ανοδικά ή καθοδικά στην έκταση της οκτάβας, και μπορούμε να φανταστούμε ότι μπορούν να κατασκευαστούν πάρα πολλές παραλλαγές κίνησης και βημάτων. Μια ατέρμονη ζωντανή χορογραφία φθόγγων. Μην ξεχνάμε ότι η σχέση της οκτάβας είναι στην πραγματικότητα ένα φυσικό φαινόμενο κοινό σε όλα τα μουσικά συστήματα.

 

Μια σκάλα χαρακτηρίζεται από μια συγκεκριμένη διάταξη ως προς τις ηχητικές αποστάσεις (τα διαστήματα) ανάμεσα στις νότες της. Από τα αναρίθμητα αυτά είδη μουσικών δρόμων που υπήρξαν και εξακολουθούν να υπάρχουν και να βρίσκουν εφαρμογή,  στην Δυτικοευρωπαϊκή μουσική κυριάρχησαν δύο: οι λεγόμενες Μείζονες και οι Ελάσσονες κλίμακες. Τι είναι αυτά ε;

 

Η προέλευση αυτού του συστήματος μπορεί να αναζητηθεί στους αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι έδιναν στις σκάλες τους τα ονόματα των φυλών τους.

 

Υπήρχαν τρεις κύριοι τρόποι – όπως λέγονταν: ο Δώριος, ο Φρύγιος και ο Λύδιος.

 

Ο καθένας από αυτούς είχε και έναν αντίστοιχο πλάγιο, που άρχιζε πέντε νότες (μια πέμπτη όπως συνηθίζεται να λέμε) κάτω από τον κύριο τρόπο: ο Υποδώριος, ο Υποφρύγιος και ο Υπολύδιος.

 

Υπήρχε επίσης και ο Μιξολύδιος, που είναι μια ξεχωριστή περίπτωση, όπως θα δούμε αργότερα. Οι τρόποι αυτοί, κύριοι και πλάγιοι, αποτελούνταν από μια σειρά κατερχόμενων τόνων και ημιτονίων. Οι αρχαιοελληνικοί αυτοί τρόποι είχαν ως εξής:

 

Δώριος  [ΜΙ ΄- μι]

Φρύγιος  [ΡΕ ΄- ρε]

Λύδιος  [ΝΤΟ ΄- ντο]

Μιξολύδιος  [ΣΙ ΄- σι]

Υποδώριος  [ΛΑ ΄- λα]

Υποφρύγιος  [ΣΟΛ ΄- σολ]

Υπολύδιος   [ΦΑ ΄- φα]

Υπομιξολύδιος  [ΜΙ΄- μι]

 

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η μουσική στην αρχαία Ελλάδας ήταν μέρος μιας ευρύτερης επιστήμης με φιλοσοφικές προεκτάσεις και είχε καθολική παρουσία στην κοινωνία, από γάμους, κηδείες και θρησκευτικές μυητικές τελετές μέχρι το θέατρο, τη λαϊκή μουσική και την ποίηση. Έπαιξε έτσι αναπόσπαστο ρόλο στη ζωή των αρχαίων Ελλήνων και όσων έρχονταν σε επαφή με αυτούς. Καθώς σταδιακά και αναπόφευκτα ο παλαιός πολιτισμός έδινε (μάλλον ιδιαίτερα βίαια) τη θέση του σε ένα νέο και θεοκρατικό μοντέλο, η μουσική και το σύστημα που δέσποζε στον τότε γνωστό κόσμο ήταν αδύνατον να την γλιτώσει. Άρχισε να φθίνει και να υποκαθίσταται.

 

Έτσι κατά  τη διάρκεια της πρώτης χιλιετίας συνέβη κάτι ανατρεπτικό: Υμνωδοί και μουσικοί της Χριστιανικής Εκκλησίας (Δυτικής και Ανατολικής) εμπνευσμένοι και επηρεασμένοι από τους αρχαίους Έλληνες και την μουσική τους, χρησιμοποίησαν για τους θρησκευτικούς τους ύμνους τους τρόπους αυτούς, αλλά ξεκίνησαν – κατά λάθος (!?) – από άλλους φθόγγους και οι νότες ήταν ανερχόμενες. Σε αυτήν την περίπτωση οι τρόποι δεν ονομάζονται πλέον κύριοι, αλλά αυθεντικοί. Και όπως και οι προκάτοχοί τους, έτσι και ετούτοι έχουν τους αντίστοιχους πλάγιους, οι οποίοι όμως αρχίζουν μια τέταρτη κάτω από τον αυθεντικό τρόπο, παίρνοντας και αυτοί την πρόθεση “υπό” μπροστά από το όνομα τους.

 

Χωρίς πολλές ενοχές λοιπόν το νέο αυτό σύστημα τροποποιήθηκε “ελαφρώς” μεν, σβήνοντας μια καλή από το χάρτη δε, τα παλαιά μοντέλα του παγανιστικού κόσμου και μετατράπηκε σε:

 

Δώριος  [ρε – ΡΕ΄]

Φρύγιος  [μι – ΜΙ ΄]

Λύδιος  [φα – ΦΑ ΄]

Μιξολύδιος  [σολ – ΣΟΛ΄]

Υποδώριος  [λα – ΛΑ΄]

Υποφρύγιος  [σι – ΣΙ΄]

Υπολύδιος  [ντο – ΝΤΟ΄]

Υπομιξολύδιος  [ρε – ΡΕ΄]

 

Σε κάθε περίπτωση το βασικό χαρακτηριστικό των πλάγιων τρόπων, είτε αρχαιοελληνικών είτε μεσαιωνικών, ήταν η τελική νότα της μουσικής  φράσης, που στηριζόταν στον αντίστοιχο πλάγιο τρόπο. Η τελική αυτή νότα ήταν η χαμηλότερη του αντίστοιχου κύριου ή αυθεντικού τρόπου, π.χ. το τέλος μιας μελωδίας σε μεσαιωνικό Υποδώριο τρόπο δεν θα ήταν το ΛΑ, όπως ίσως θα περίμενε κανείς, αλλά το ΡΕ , μιας και στο περιβάλλον του ΡΕ κινείται ο Δώριος τρόπος. Έτσι γίνεται σαφής η διαφορά μεταξύ Αιόλιου και Υποδώριου τρόπου στην αρχαιοελληνική εποχή: άρχιζαν και οι δυο από ΛΑ, όμως το τελείωμα τους διέφερε.

 

Το ίδιο συμβαίνει και μεταξύ Δώριου και Υπομιξολύδιου, όπου και οι δύο ξεκινούν από ΜΙ, όμως ενώ ο πρώτος καταλήγει σε ΜΙ, ο δεύτερος καταλήγει στη νότα του κύριου του Μιξολύδιου, δηλ. σε ΣΙ.

 

Ο Ιώνιος (από ΝΤΟ) και ο Αιόλιος (από ΛΑ)  (η σημερινή Μείζονα και Ελάσσονα  κλίμακα) ήταν γνωστοί τόσο στην αρχαιότητα, όσο και στην μετέπειτα περίοδο και είχαν χρησιμοποιηθεί πολύ πριν γίνουν επίσημα αποδεκτοί τον 16ο αιώνα. Απλά η Εκκλησία δεν τους χρησιμοποιούσε, γιατί ήταν δημοφιλείς και είχαν κοσμικό χαρακτήρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το προσωνύμιο, που χάρισε Αγγλικανική Εκκλησία στο Ιώνιο τρόπο: Modus Lascivus, δηλ. τρόπος ακόλαστος, φιλήδονος, ασελγής!

 

Για φαντάσου!!!

 

Είτε είναι κανείς μουσικός, είτε απλά φιλόμουσος ακροατής, είναι σαφές, ότι κάθε μουσική κλίμακα είναι μια μελωδική κίνηση, από την διεύθυνση της οποίας, εξαρτώνται οι έλξεις μεταξύ των φθόγγων και επομένως ο καθορισμός της θέσης των ημιτονίων. Κάθε τέτοια μελωδική κίνηση έχει ξεκάθαρο ύφος και ήθος. Η σημερινή μορφή και συμπεριφορά μιας κλίμακας επικεντρώνεται στο ότι αυτή η κλίμακα έχει μια τονική βαθμίδα, που είναι και η πρώτη της βαθμίδα. Η πρώτη νότα δηλαδή.

 

Οι αρχαιοελληνικοί τρόποι όμως, δεν είχαν ούτε την έννοια της τονικής, ούτε την έννοια της αρμονίας, τουλάχιστον όχι όπως τις εννοούμε εμείς σήμερα.

 

Ο “τόνος” – όπως συνηθίζουμε σήμερα να λέμε εν συντομία το τονικό ύψος  ή την τονική βαθμίδα – σαν λέξη σημαίνει “το μέσον με το οποίο τείνεται  ή μπορεί να ταθεί κάτι (σχοινί, ταινία, χορδή). Στην αρχαιοελληνική μουσική ο τόνος αποτέλεσε ένα από τα 7 συνολικά στοιχεία, που απάρτιζαν την θεωρία και την πρακτική εκείνης της εποχής, μαζί με

 

τους φθόγγους,

τα διαστήματα,

τα γένη,

τα συστήματα,

τη μεταβολή και

τη μελοποιϊα

Παραγόταν από το λόγο που προκύπτει από τη διαφορά των “δια τεσσάρων συμφωνιών” και των “δια πέντε συμφωνιών” – όπου “συμφωνία” ήταν η συνταύτιση διαδοχικών μουσικών ήχων. Υπήρχαν και άλλα είδη τόνου (δίτονο,  τριημιτόνιο, ημιτόνιο).

 

Η λέξη “Αρμονία” (αρμός, αρμόζω) καθορίζει τη σωστή αναλογία των μερών ενός συνόλου. Στην αρχαιοελληνική μουσική η λέξη διευκρίνιζε τη διάταξη των φθόγγων μέσα στην οκτάβα, ώστε να σχηματίζουν ένα τέλειο σύστημα. Στη συνέχεια θα μιλήσουμε για τα “τέλεια” και τα άλλα συστήματα.

 

Γενικά πάντως “σύστημα” θεωρείται κάθε ζεύξη δύο ή περισσοτέρων διαστημάτων, που αποτελούν αυτόνομο συστατικό (τρίχορδο ή τετράχορδο) ή δομικό συστατικό,  υποσύστημα μιας πληρέστερης ενότητας (πεντάχορδο, εφτάχορδο, οχτάχορδο ή δωδεκάχορδο). Η βάση της θεωρίας ήταν το τετράχορδο, δηλ. 4 νότες, που περιείχαν 3 διαστήματα. Η πρώτη και η τέταρτη νότα λέγονται σταθερές, ενώ οι δυο μεσαίες νότες κινητές. Το βασικότερο μέσον-όργανο που βοηθούσε στο να παραχθούν αυτά τα τετράχορδα ήταν η λύρα, η οποία εκφράζει οτιδήποτε είναι αρμονικό.

 

Αρχικά η λύρα ήταν τρίχορδη και οι τρεις χορδές ήταν

 

η Νήτη (οξύς φθόγγος – κάτι σαν το Σι),

η Μέση (μέσος φθόγγος – κάτι σαν το Μι)

και η Υπάτη (βαρύς φθόγγος – κάτι σαν το Λα).

Η τρίχορδη αυτή λύρα δήλωνε το αρχαιότερο μουσικό σύστημα: των συνημμένων τετραχόρδων [Σι – Ντο –Ρε – Μι– Φα – Σολ – Λα].

 

H μετέπειτα τετράχορδη λύρα (Νήτη – Μι, Παράμεση – Λα, Μέση – Σι και Υπάτη – Μι) φανέρωνε το σύστημα των δύο διαξευγμένων τετραχόρδων [Μι – Φα – Σολ – Λα & Σι – Ντο  – Ρε  – Μι]. [1]

 

Διακρίνονται τρεις τύποι τετραχόρδων: το Δώριο, το Φρύγιο και το Λύδιο. Από αυτά το πρώτο μόνο φέρει όνομα ελληνικού φύλου[2] , ενώ τα άλλα δύο είναι ασιατικής προέλευσης, των οποίων η γνώση μεταδόθηκε στην Ελλάδα από τη Μ. Ασία μέσω της αυλητικής τέχνης.

 

Τα γένη αυτών των τετραχόρδων ήταν επίσης τρία: το διατονικό, το χρωματικό και το εναρμόνιο. Ο όρος “γένος” υποδηλώνει τη διάταξη των διαστημάτων στη σύσταση ενός τετράχορδου (ή κατ’ επέκταση ενός πιο μεγάλου συστήματος).

 

Το διατονικό [2Τ – 1Η] ήταν το πρώτο που χρησιμοποιήθηκε. Θεωρήθηκε το πιο φυσικό και μπορούσε να τραγουδηθεί ακόμα και από τους τελείως απαίδευτους.

Το χρωματικό [2Η- 1ΤριΗ] ήταν μεταγενέστερο, θεωρήθηκε πιο τεχνικό και μόνο οι πιο καλλιεργημένοι το χρησιμοποιούσαν. Βρήκε πεδίο εφαρμογής κυρίως στη μουσική για κιθάρα και δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ στην τραγωδία. Τα διαστήματά του απαρτιζόταν από Ημιτόνια και υπερμείζονες Τόνους.

Τέλος το εναρμόνιο γένος ήταν το πιο δύσκολο στην εκτέλεση – για πολλούς αδύνατο. Συμπεριλάμβανε διαστήματα μικρότερα του ημιτόνιου.

 

Με τη σύζευξη δύο συνεχών τετραχόρδων δημιουργήθηκε το επτάχορδο σύστημα, το οποίο αποδόθηκε στον Τέρπανδρο *  (7ος αι. π.Χ.).  Αργότερα ο Πυθαγόρας* *   (6ος αι. π.Χ.) για να παράγει πάνω στη λύρα το διάστημα “δια πασών” ή την “δια πασών των χορδών συμφωνία” – την οκτάβα με απλά λόγια – διέζευξε δύο τετράχορδα, προσθέτοντας μια όγδοη χορδή στη λύρα, ώστε η πρώτη χορδή του πρώτου τετραχόρδου με την τελευταία του δεύτερου να δίνουν την οκτάβα.

 

Οι χορδές αυτές έπαιρναν το όνομά τους ανάλογα με τη θέση τους στο όργανο:

 

Νήτη (από το νεάτη, δηλ. έσχατη, τελευταία): η πιο χαμηλή χορδή και ο οξύτερος φθόγγος.

Παρανήτη: η αμέσως πιο κάτω της Νήτης.

Τρίτη: η 3η χορδή από πάνω προς τα κάτω.

Παράμεση: η πλαϊνή της Μέσης προς τα πάνω.

Μέση: ο κεντρικός φθόγγος.

Λιχανός: η χορδή που παιζόταν με το λιχανό (δείκτη)

Παρυπάτη: η πλαϊνή της Υπάτης προς τα πάνω.

Υπάτη (δηλ. ύψιστη, ανώτατη): ο πιο χαμηλός φθόγγος.

 

Έτσι μπήκαν σε εφαρμογή τα λεγόμενα τέλεια συστήματα, γιατί περιλάμβαναν όλα τα τμηματικά συστήματα της 4ης, της 5ης και της 8ης. Αυτά ήταν:

 

Το Διαζευγμένο ή Μείζον Σύστημα

Το Συνημμένο ή Έλαττον Σύστημα

 

[1] Η αντιστοιχία των αρχαίων ελληνικών τρόπων με τους σύγχρονους ευρωπαϊκούς φθόγγους είναι μόνο υποβοηθητική, μιας και αφ’ ενός  το τονικό ύψος δεν ήταν απόλυτα καθορισμένο και αφ’ ετέρου τα διαστήματα διέφεραν από αυτά του συγκερασμένου ευρωπαϊκού συστήματος.

 

[2] τα 4 ελληνικά φύλα ήταν οι Δωριείς, οι Αχαιοί, οι Αιολείς και οι Ίωνες

 

*   Τέρπανδρος – (7ος αι π.Χ) Γεννήθηκε στην Άντισα της Λέσβου. Σύμφωνα με ένα μύθο, όταν ο Ορφέας σκοτώθηκε από τις θρακιώτισσες Μαινάδες, η λύρα του ρίχτηκε στη θάλασσα και παρασύρθηκε ως την Άντισα  εκεί την βρήκαν ψαράδες και την έφεραν στον Τέρπανδρο. Σ’αυτόν αποδίδεται η εφεύρεση της βαρβίτου (παραλλαγή της λύρας). Έπαιξε συμφιλιωτικό ρόλο στις πολιτικές έριδες της Σπάρτης και χρίστηκε ιδρυτής και θεμελιωτής της μουσικής ζωής της πόλης.

 

**  Πυθαγόρας – (περίπου 572 – 500 π.Χ) Μεγάλος φιλόσοφος, μαθηματικός και θεωρητικός της μουσικής. Γεννήθηκε στην Σάμο αλλά έζησε στην Κάτω Ιταλία όπου και ίδρυσε τη Σχολή του. Ο πρώτος που υποστήριξε την επιστημονική βάση της μουσικής. Η φιλοσοφική του θεώρηση για τον κόσμο βασιζόταν στην πίστη ότι τα πάντα πρέπει να ερμηνεύονται με αριθμούς. Διατύπωσε πολλές θεωρίες για την μουσική και την ακουστική και ανακάλυψε τις σχέσεις διαστημάτων και μήκους χορδών κάνοντας πειράματα στο μονόχορδο, ένα όργανο δικής του επινόησης. Βρήκε τους αριθμητικούς λόγους των συμφωνιών και ταξινόμησε τις επτά αρμονίες. Ο Πυθαγόρας χρησιμοποίησε τη μουσική στα κοινόβια των μυημένων μαθητών του στοχεύοντας στην πνευματική και ηθική αναγέννησή τους. Η σχολή του Πυθαγόρα διατύπωσε την θεωρία, ότι οι Πλανήτες παράγουν μουσικούς ήχους καθώς περιστρέφονται. Το σύνολο αυτών των ήχων αποτελεί την «Αρμονία των Σφαιρών». Για τον μυημένο σε όλα τα αρχαία μυστήρια του τότε γνωστού κόσμου Πυθαγόρα η μουσική ήταν η εικόνα της ουράνιας αρμονίας και η έκφραση των αρμονικών σχέσεων των αριθμών.










Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2025

Cultural Marxism Ο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ

Ο Πολιτιστικός Μαρξισμός Π.Μ. (Cultural Marxism) αποτελεί το δηλητηριωδέστερον άνθος της Ιντελλιγκέντσιας που κατατρώγει τα σπλάγχνα του Δυτικού Πολιτισμού.

Την εποχήν του Μεσοπολέμου, στα 1920, ιδρύθη η "Σχολή της Φρανκφούρτης" του Πολιτιστικού Μαρξισμού, υπό τους Antonio Gramsci και Georg Lukacs και αποτελουμένη κυρίως από Εβραίους διανοουμένους. Αυτή έθεσεν ως στόχον να κατανικήση την καπιταλιστικήν εξουσίαν εξοντώνοντας την "ηγεμονικήν κουλτούρα", ως είπε ο Georg Lukacs το 1919: «Ποιός θα μας σώσει από τον Δυτικόν Πολιτισμόν;» Ομοίως ο Antonio Gramsci εδογμάτισε ότι διά να ευδοκιμήση η Σοσιαλιστική επανάστασις απαιτείται κατ' αρχήν ο πληθυσμός να απελευθερωθή από την Δυτικήν κουλτούρα! Διά να συμβή αυτό ώρισαν ότι πρέπει να κρημνισθή η παραδοσιακή ηθική και τα παραδοσιακά οικογενειακά σχήματα και να αρχίση ένας αγών κατακτήσεως των σχολείων, των πανεπιστημίων των ΜΜΕ και των κοινωνικών καθιδρυμάτων εν γένει. Ως έλεγε ο Willi Münzenberg, που ήτο συγχρόνως ο "θεωρητικός του ΚΚΓερμανίας, «Να οργανώσουμε τους διανοουμένους και να τους χρησιμοποιήσουμε ώστε να προκαλέσωμε την σήψιν του Δυτικού Πολιτισμού, να τον κάνωμε δύσοσμον, βρωμερόν. Μόνον τότε, αφού οι διανοούμενοι θα έχουν διαφθείρει όλες τις αξίες κι έχουν κάνει τον βίον αβίωτον, τότε θα δυνηθώμεν να επιβάλωμε την δικτατορίαν του προλεταριάτου

Αυτή η στρατηγική υπήρξε άκρως επιτυχής, η Ιντελλιγκέντσια κατέκτησε και τα πανεπιστήμια και τα πάντα και διέπλασε και την διανόησιν και την κοινήν γνώμην όπως της άρεσε.
Ο ορισμός του Πολιτιστικού Μαρξισμού: Πρόκειται δι' έναν κλάδον του Μαρξισμού που εγέννησε την Πολιτικήν ορθότητα, την Πολυπολιτισμικότητα και τον Αντιρατσισμόν. Ενώ ο παραδοσιακός Μαρξισμός εστιάζεται στην οικονομίαν, ο Πολιτιστικός Μαρξισμός εστιάζεται στην κουλτούρα και δογματίζει ότι ολόκληρος η ανθρωπίνη συμπεριφορά είναι αποτέλεσμα της κουλτούρας (κι όχι κληρονομική/φυλετική) οπότε είναι διαπλάσιμος. Οι Πολιτιστικοί Μαρξιστές σαφώς παραλόγως αρνούνται την βιολογικήν πραγματικότητα του φύλου και της φυλής και πιστεύουν ότι αυτά είναι πολιτιστικές κατασκευές, "social constructs". Παρ' όλα αυτά οι Πολιτιστικοί Μαρξιστές υποστηρίζουν την φυλετικώς εδραζομένην πολιτικήν της ταυτότητος, "identity politics" των μη-Λευκών! Οι Πολιτιστικοί Μαρξιστές μονίμως υποστηρίζουν την βάσει της φυλής affirmative action, την πολυπολιτισμικήν πολιτείαν έναντι της εθνικής τοιαύτης, την ανωτερότητα των μη-Δυτικών θρησκειών έναντι των Δυτικών θρησκειών, την λογοκρισίαν της γνώμης και των τρόπων εκφράσεως ακόμη, την εκπαίδευσιν υπέρ της διαφορετικότητος (diversity training), τα σεμινάρια Αντι-Δυτικής εκπαιδεύσεως, τις αλλόκοτες σεξουαλικές εκφράσεις και τους ανισόρροπους χαρακτήρες γενικώς, τον anti-male feminism, την παρεκτόπισιν των Λευκών πληθυσμών και την μαζικήν μετανάστευσιν εκ του Τρίτου κόσμου στις Δυτικές χώρες. Οι Πολιτιστικοί Μαρξιστές προώθησαν την ιδέαν ότι οι Λευκοί αντί να γεννούν Λευκά παιδιά να κάνουν μικτούς γάμους ή να υιοθετούν μη-Λευκά παιδιά, ως ελέχθη: «Their goal is the annihilation of Western Civilization in general and white people in particular». Ο Samuel P. Huntington υπεστήριξε ότι ο Πολιτιστικός Μαρξισμός είναι απλώς μία Αντι-Λευκή ιδεολογία. Πράγματι εξετάζοντες τα διανοήματα του Π.Μ. βλέπομε ότι πασιφανώς επιδιώκει την γενοκτονίαν των Λευκών διά της μη-Λευκής μεταναστεύσεως, της αφομοιώσεως, της διαφυλετικής υιοθεσίας και των μικτών γάμων. Σήμερον ως πυρήν και ουσία του Π.Μ. εμφανίζεται η πάσῃ δυνάμει υποστήριξις της μαζικής μεταναστεύσεως. Ως ελέχθη:«The very essence of Cultural Marxism is the support of mass immigration / open borders».
 
ΟΙ ΕΝΔΕΚΑ ΒΑΘΜΙΔΕΣ
Η Σχολή της Φρανκφούρτης έθεσε τους ένδεκα αντικειμενικούς στόχους που θα προκαλέσουν την κατακρήμνισιν του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού ως εξής: 1) Δημιουργία των αδικημάτων του Ρατσισμού. 2) Συνεχείς αλλαγές εις όλα τα πεδία ώστε να παραχθή σύγχυσις [η ψυχολογική εικών της ασταθούς πολιτείας]. 3) Διδασκαλία της σεξουαλικότητος και της ομοφυλοφιλίας στα παιδιά. 4) Υπονόμευσις του κύρους του σχολείου και της αυθεντίας των διδασκάλων. 5) Κολοσσιαίου μεγέθους μετανάστευσις που θα καταστρέψη την ευρωπαϊκήν ταυτότητα. 6) Προώθησις του αλκοολισμού και των άλλων εξαρτήσεων. 7) Εξευτελισμός του Χριστιανισμού και κένωσις των εκκλησιών. 8) Αφερέγγυον νομικόν σύστημα προκατειλημμένον εναντίον του θύματος. 9) Εξάρτησις από το κράτος και από το κρατικόν σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων. 10) Έλεγχος και η φίμωσις των ΜΜΕ. 11) Ενθάρρυνσις της διαλύσεως του θεσμού της οικογενείας. Κατάργησις των διαφορών στην εκπαίδευσιν μεταξύ αρρένων και θηλέων - μικτόν σχολείον. Διακήρυξις των γυναικών ως "θυμάτων" και των ανδρών ως "τάξεως καταπιεστών".

Φεύγοντες από την Γερμανίαν οι επιστήμονες της "Σχολής της Φρανκφούρτης", μετά την επικράτησιν του Αδ. Χίτλερ, κατέφυγον στις ΗΠΑ όπου χάρις στο εκτεταμένον εβραϊκόν δίκτυον ελέγχου των αμερικανικών πανεπιστημίων αμέσως διωρίσθησαν εις καιρίας ακαδημαϊκάς θέσεις και από αυτάς ταχέως προώθησαν την ατζένταν της Σχολής των.
Ο πόλεμος του Βιετνάμ υπήρξε αντιδημοφιλής και απετέλεσε μοναδικήν ευκαιρίαν διεισδύσεως στην λαϊκήν κουλτούρα με κύριον εκπρόσωπον τον Herbert Marcuse, ο οποίος εκήρυξε το Great Refusal, την απόρριψιν όλων των θεμελιωδών αξιών του Δυτικού Πολιτισμού, την σεξουαλικήν ελευθεριότητα και την αξίαν των Νεγρικών κινημάτων. Υπεστήριξε ότι το νέον προλεταριάτον που θα φέρη την Κομμουνιστικήν επανάστασιν θα είναι οι φοιτηταί του πανεπιστημίου, οι νέγροι, οι περιθωριακοί, οι αντικοινωνικοί και ο Τρίτος κόσμος.
 
ΣΤΗΝ ΣΟΥΗΔΙΑΝ
Στην Σουηδίαν ο Πολιτιστικός Μαρξισμός έχει ανθίσει και καρποφορήσει πλήρως και έχει επιβληθή επισήμως ως κρατική ιδεολογία και πηγή της νομολογίας, οπότε δυνάμεθα να είδωμεν την γνησίαν μορφήν του εις όλην την πληρότητά της. Φορείς της ιδεολογίας του Π.Μ. είναι το Σουηδικόν Σοσιαλδημοκρατικόν κόμμα και το στενώς συνεργαζόμενον με αυτό κόμμα των Πρασίνων. Το Σοσιαλδημοκρατικόν κόμμα είναι το μεγαλύτερον κόμμα της Σουηδίας και το πλέον επιτυχημένον εξ όλων των Σ/Δ κομμάτων της Ευρώπης λαμβάνον από του 1930 το 40-55% των ψήφων κατά τας εκλογάς! Αρχηγός του Σ/Δ κόμματος από το 2007 έως το 2011 υπήρξε η Mona Sahlin, της οποίας αι ιδέαι εγένοντο πλέον θέσφατα στην Σουηδίαν όπου ο Π.Μ. έχει εφαρμοσθή στην ολότητά του.

Πρώτη αρχή είναι η πίστις στην Ιδεολογικήν Παγκοσμιοποίησιν (ideological Globalism). Επιθυμούν μίαν "world citizenship", παγκόσμιον υπηκοότητα, που θα αντικαταστήση την εθνικήν υπηκοότητα και λέγουν: «Δεν πιστεύομε στα τεχνητά σύνορα. Έχομε το όραμα της άνευ ουδενός περιορισμού μεταναστεύσεως όπου οι άνθρωποι θα έχουν το δικαίωμα να ζουν και να εργάζονται οπουδήποτε επιθυμούν. Θέλομε η Σουηδία να γίνει παγκόσμιον πρότυπον εμφανίζοντας ένα σχέδιον εφαρμογής της ελευθέρας μεταναστεύσεως εις αυτήν.»
Η ως άνω αρχή συνοδεύεται από την ισχυράν θέλησιν καταπολεμήσεως των διακρίσεων και του ρατσισμού, διά τα οποία εγκλήματα προτείνονται πολύ σκληρές και άμεσα εφαρμοζόμενες ποινές ενώ αντιθέτως διά τα αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου υποστηρίζεται ότι οι ποινές πρέπει να είναι ελάχιστες. Μεταξύ των μορφών του ρατσισμού που ιδιαιτέρως αναφέρονται ως οφείλουσα η πολιτεία να την εξαλείψη τιμωρούσα αυτήν βιαίως και ιδιωνύμως είναι η Ισλαμοφοβία. Σκοπός είναι να διαλυθή ολόκληρος η "racist world order", ρατσιστική παγκόσμιος τάξις. Προς τούτο το κύριον μάθημα στα σχολεία πρέπει να είναι η εκπαίδευσις κατά των διακρίσεων και του ρατσισμού και επίσης οι εορτές, οι αργίες, να καταστούν "religiously neutral", θρησκευτικώς ουδέτερες καταργουμένων των ονομασιών Χριστούγεννα, Πάσχα.

Στο σχολείον μία διάκρισις που καταπιέζει και αντίκειται στην απόλυτον ισότητα είναι το σύστημα της βαθμολογίας που πρέπει να καταργηθή. Όπως βλέπομε ο Έλλην υπουργός Παιδείας διόλου δεν πρωτοτυπεί, γενικώς δε όλα όσα αναφέρονται εδώ τα βλέπομε να λέγονται και στην Ελλάδα. Συγχρόνως υποστηρίζεται ότι δεν υπάρχει η έννοια της ευφυΐας, η οξύνοια και η αμβλύνοια είναι πολιτιστικές κατασκευές και η ηλιθιότης δεν έχει άλλον υπόστρωμα πάρεξ τον κοινωνικόν "αποκλεισμό". Δεν υπάρχει η έννοια της ευφυΐας, δεν υπάρχουν έξυπνα παιδάκια κι άλλα που "δεν τα παίρνουν τα γράμματα". Η επιστημονική μελέτη της ευφυΐας εις τα πανεπιστήμια έχει απαγορευθή διά ροπάλου. Ως λέγει ο Helmuth Nyborg, καθηγητής στο πανεπιστήμιον Aarhus University in Denmark, «Within the realms of psychology you are not allowed to talk about intelligence. You cannot measure intelligence and you cannot rank people according to intelligence. The entire field of intelligence is a so-called 'no-go-area.'» Δεν επιτρέπεται να ομιλής διά ευφυΐαν, δεν επιτρέπεται να μετράς την ευφυΐαν, δεν επιτρέπεται να κατατάσσης τους ανθρώπους αναλόγως προς την ευφυΐαν. Ολόκληρον το πεδίον της ευφυΐας είναι "απηγορευμένη περιοχή". Ασφαλώς δεν υπάρχουν διαφορές ευφυΐας μεταξύ των ανθρωπίνων φυλών, πράγμα αυταπόδεικτόν αφού όχι μόνον δεν υπάρχει η έννοια της ευφυΐας, αλλά δεν υπάρχουν και φυλές! Εδώ εμπλεκόμεθα πάλιν στην Διπλή γλώσσα των σχιζοφρενών: Φυλές δεν υπάρχουν και διά τούτο απηγορεύθη η μελέτη και το μάθημα της φυσικής Ανθρωπολογίας κι ούτε εκδίδονται ανθρωπολογικά πιστοποιητικά, ουδείς ασχολείται με το χρώμα του δέρματός σας ή με το σχήμα του κρανίου σας, όμως εάν διεκδικείτε έναν διορισμόν, μίαν θέσιν ή ένα προνόμιον, τότε όλοι, ακόμη και οι αναρμόδιοι υπάλληλοι της γραμματείας, αποδεικνύεται ότι γνωρίζουν άριστα Ανθρωπολογίαν, αναγνωρίζουν ότι είσθε π.χ. Καφρίδης και σας δηλώνουν ότι ασφαλώς η Ανθρωπολογία "μετράει" και σεις ως Καφρίδης είσθε ανθρωπολογικώς ανώτερος από τους Λευκούς υποψηφίους και θα πάρετε την θέσιν! Όμως, ας μην εκπληττόμεθα διότι υπάρχουν και τα χειρότερα: Τα δύο φύλα, το άρρεν και θήλυ, δεν έχουν μεταξύ των διαφορές, όχι μόνον στην ευφυΐαν αλλά και στην νοοτροπίαν και στην βιολογίαν! Όσα εγνωρίζαμε ως τώρα διά τις διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα είναι πολιτιστικές κατασκευές και μόνον διότι απλούστατα δεν υπάρχουν δύο φύλα! Υπάρχει η "gender equality" και η "sexual equality", και αυτό τα παιδιά πρέπει από πολύ μικρά να το μαθαίνουν και διά τούτο στο νηπιαγωγείον ήδη συνιστᾶται τα αγοράκια να ντύνονται με γυναικεία φορέματα και να τα αποκαλούμε με γυναικεία ονόματα. Ναι μεν δεν υπάρχει άρρεν και θήλυ, υπάρχουν όμως οι σεξουαλικές διαστροφές και πρέπει τα παιδάκια του νηπιαγωγείου να διδαχθούν τί είναι η ομοφυλοφιλία, η αλλαγή φύλου, ο φετιχισμός και άλλα σχετικά! Η Mona Sahlin πρωτοστατεί στην λεγομένη Pride Week, την ετησίαν εορτήν των ομοφυλοφίλων και των ανωμάλων γενικώς και με υπερηφάνειαν λαμβάνει το δυσώνυμον βραβείον τους!

Όπου εγκαθίσταται ο Π.Μ. μία τυραννική νομοθεσία, όπως αυτή της σημερινής Σουηδίας αφανίζει πλήθος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ως την Ελευθερίαν της γνώμης, της κριτικής, του λόγου, του τύπου, και αντιθέτως το πλέγμα ιδεών (του Π.Μ.) το καλούμενον Πολιτική Ορθότης ενθρονίζεται κυρίαρχον. Επίσης αφανίζονται η πίστις στην παράδοσιν, στην φυλήν, στο έθνος, στον Πολιτισμόν, στον λαϊκόν πολιτισμόν· όλα αυτά αφανίζονται καταδιωκόμενα και χλευαζόμενα. Όπως αντιλαμβανόμεθα απλώς ο άνθρωπος απαγορεύεται να σκέπτεται και ένας καλός τρόπος όχι μόνον να μην σκέπτονται οι νέοι, αλλά να μείνουν και αγράμματοι είναι η αφροδισία ελευθεριότης. Βεβαίως ήδη έχουν φροντίσει να καλλιεργεί οπωσδήποτε την αγραμματωσύνην το άνευ πειθαρχίας, υποχρεωτικών μαθημάτων και βαθμολογίας Σκανδιναυϊκόν σχολείον. Η αφροδισία ελευθεριότης εβαπτίσθη sexual liberation, σεξουαλική απελευθέρωσις και στην Σουηδίαν η λέξις 'freedom' σημαίνει αποκλειστικώς την sexual freedom. Η σεξουαλική εκπαίδευσις στα σχολεία και ο καταιγισμός της πλύσεως εγκεφάλου από τα ΜΜΕ διά τους μεγαλυτέρους εμπέδωσε ότι "ελεύθερος άνθρωπος" είναι ο σεξουαλικώς έκδοτος και κριτήριον αποκλειστικόν της ελευθερίας ωρίσθη ο βαθμός της ελευθεριότητος. Η Σουηδική κυβέρνησις έθεσε την "σεξουαλικήν επανάστασιν" υπό την αιγίδα της και εδίδαξε τα παιδιά στα σχολεία ότι τους απέδωσε την ελευθερίαν τους διότι τα απήλλαξε από τους παραδοσιακούς ηθικούς κανόνες. Την ιδίαν τακτικήν σεξουαλικήν ασυδοσίας των νέων είχον ακολουθήσει διά να εμπεδώσουν την εξουσίαν τους οι Μπολσεβίκοι. Ιδέ το βιβλίον - απαραίτητον ανάγνωσμα διά κάθε άνθρωπον «Μπολσεβικισμός» του Αριστείδου Ανδρονίκου, Διευθυντού του Ελληνικού Προξενείου Πετρουπόλεως και αυτόπτου μάρτυρος της εγκαθιδρύσεως του Μπολσεβικικού καθεστώτος. Βεβαίως, όλες αυτές οι ιδέες εξηπλώθησαν ταχύτατα εις όλην την Ευρώπην και σήμερον τας ανευρίσκομεν εις βαθμόν μάλλον υπέρτερον και της Σουηδίας στην ελληνικήν επαρχίαν!

Ως έγραψε ο Aldous Huxley στον "Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο" (Brave New World), «καθώς η πολιτική και η οικονομική ελευθερία μειούνται, τόσον η σεξουαλική ελευθερία τείνει αντισταθμιστικώς να αυξηθή.» Το κράτος σε απογυμνώνει από τις ατομικές, οικονομικές και πολιτικές ελευθερίες και σου δίδει εις αντάλλαγμα την σεξουαλικήν ασυδοσίαν. Η Σουηδία του 2008 είναι μιά χώρα χωρίς ίχνος ελευθερίας του λόγου και όσον πλέον συντριπτική είναι η ιδεολογική λογοκρισία και η πολιτική καταπίεσις τόσον πλέον φρενιτιώδης καθίσταται η επίδειξις της "σεξουαλικής ελευθερίας"! Μας λέγουν σε χίλιους τόνους ότι "σεξ ίσον ελευθερία", "η ελευθερία σημαίνει σεξ και μόνον σεξ". Οι κρατικές αρχές αυτό το παρουσίασαν ως απελευθέρωσιν των γυναικών και ως σεξουαλικήν απελευθέρωσιν. Εν τῷ μεταξύ το κράτος γίνεται ισχυρότερον, συμφέρει στο κράτος να μην υπάρχη οικογένεια διότι ούτως καθίσταται αυτό η οικογένεια, ανατρέφει τα παιδιά με τις ιδέες που επιθυμεί άνευ της γονεϊκής παρεμβολής και αναλαμβάνει επίσης την φροντίδα των ηλικιωμένων. Η Πολιτική Ορθότης επιβάλλεται στην Σουηδίαν με ασυνήθιστον αυστηρότητα, διά σιδηράς χειρός, διότι η Σουηδία βλέπει τον εαυτόν της ως "Ιδεολογικόν κράτος". Όχι μόνον σκληρύνεται ο νόμος αλλά ενεφανίσθη ήδη ο παρακρατικός βραχίων της Πολιτικής Ορθότητος, οι γνωστοί μας Αντιεξουσιαστές, οι Antifascistisk Action (AFA), ωργανωμένοι καλώς με μαύρες στολές και προσωπίδες και δρώντες πλησίον της Αστυνομίας και έχοντες στενάς σχέσεις με την Κυβέρνησιν και το Σ/Δ κόμμα!

Εις την Σουηδίαν, αλλά και σε όλην την Δυτικήν Ευρώπην, στην σχολικήν εκπαίδευσιν αλλά και γενικώτερον στα ΜΜΕ και σε κάθε κοινωνικήν εκδήλωσιν, δίδεται ιδιαιτέρα έμφασις στην καταστροφήν της πολιτιστικής κληρονομιάς των γηγενών και ενσταλάζεται μανιωδώς στους Ευρωπαίους ένα σύμπλεγμα ενοχής και αισχύνης σχεδιασμένον ούτως ώστε να αποξενωθούν από την ιδίαν την ιστορίαν τους, να την απορρίψουν μετά βδελυγμίας, να γίνουν εξωμότες της, άνθρωποι χωρίς κουλτούρα, όπως έχομε ήδη αναφέρει. Ήδη την απόρριψιν του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού είχε εκφράσει ο πρωθυπουργός Olof Palme, γνωστός στους Έλληνες από την δράσιν του κατά του καθεστώτος της 21ης Απριλίου, ειπών: «The Renaissance So-called? Western culture? What does it mean to us?», και η λεγομένη Αναγέννησις, και η Δυτική κουλτούρα, τί σημασία έχουν δι' ημάς;
Από τον Ευρωπαίον περιμένομε να ταπεινώνεται προ του προσώπου των μεταναστών, να ομολογή το πόσον άρχηστη και διαβολική είναι η κουλτούρα του ή να θρηνωδή που δεν έχει κουλτούρα! Η Mona Sahlin λέγει ότι πολλοί Σουηδοί ζηλεύουν τους μετανάστες διότι αυτοί αντιθέτως από τους Σουηδούς έχουν μία κουλτούρα, μία ιστορία, κάτι το οποίον τους δένει μαζί! Εδήλωσε δε ότι «Εάν δύο άτομα με τα αυτά προσόντα καταθέσουν αίτησιν διά μίαν θέσιν εργασίας, τότε την θέσιν θα την καταλάβη όποιος εκ των δύο λέγεται Μωάμεθ διότι πρέπει να θεωρείται πλεονέκτημα να έχης ένα εθνικόν υπόβαθρον διάφορον από το Σουηδικόν».
Ασφαλώς, ενώ επί γενεές όλες ο Χριστιανισμός συστηματικώς χλευάζεται και ποικιλοτρόπως διώκεται, αντιθέτως τα σχολικά βιβλία εξαίρουν το Ισλάμ ως μίαν καλοκάγαθην θρησκείαν και στην δημοσίαν σφαίραν του αποδίδονται υπερβολικές τιμές και σεβασμός. Οι οπαδοί του Πολυπολιτισμού συγχρόνως και συνεχώς κατηγορούν τον Χριστιανισμόν και επαινούν το Ισλάμ με τοιαύτην επιμονήν ώστε πανθομολογείται κοινώς ότι το κράτος το ίδιο επιθυμεί "να εκριζώση άπαξ και διά παντός την πανώλην του Χριστιανισμού από την κουλτούρα μας". Η κυβέρνησις η ιδία συνεχώς προσβάλλει τον Χριστιανισμόν και ετοιμάζει την ξένην θρησκείαν να τον αντικαταστήση. Βλέπομε την Mona Sahlin συνεχώς φορώντας μαντήλα να επισκέπτεται τζαμιά και να φωτογραφίζεται με τους ιμάμηδες!
Περί των ανωτέρω ιδέ, «Sweden: The Triumph of Cultural Marxism» by Fjordman, brusselsjournal.com, 9 Oct. 2008.











Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2025

JD Vance's entire catapult speech in Munich

Η Ομιλία Καταπέλτης του JD Vance στο Μόναχο


Η εκπληκτική ομιλία του αντιπροέδρου των ΗΠΑ στο Μόναχο στις 14 Φλεβάρη του 2025 ήταν ένα χαστούκι αφύπνισης προς την φιλελεύθερη ελίτ και πρός την μαρξιστική θολοκουλτούρα των Βρυξελλών. Ένα χαστούκι που «σόκαρε» τους ανεκδιήγητους Ευρωπαίους, που προσπαθούν να καταλάβουν τι τους χτύπησε.
 
 
Όχι κύριοι, δεν είναι εχθρός σας ούτε η Ρωσία, ούτε η Κίνα. Ο εχθρός βρίσκεται εντός της Ευρώπης και είστε εσείς οι ίδιοι και οι αντιδημοκρατικές πολιτικές σας που είναι αντίθετες σε αυτά που θέλει να κάνετε ο λαός, είπε χαρακτηριστικά ο JD Vance.
 
Ο Βανς θύμισε στην Ευρωπαϊκή ελίτ, τι σημαίνει Δημοκρατία, τι σημαίνουν εκλογές, τι σημαίνει να ακούς τον λαό που ψηφίζει και φυσικά ενόχλησε τους βολεμένους ψευτοδημοκράτες, που ως άλλη Μαρία Αντουανέτα αδυνατούν να αντιληφθούν την εξαθλίωση που έχουν φέρει στον λαό της Ευρώπης.
 
ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ
 
Ένα από τα θέματα για τα οποία θα ήθελα να μιλήσω σήμερα είναι, φυσικά, οι κοινές μας αξίες. Και, ξέρετε, είναι υπέροχο να επιστρέφω στη Γερμανία. Όπως ακούσατε νωρίτερα, ήμουν εδώ πέρυσι ως γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών. Είδα τον Υπουργό Εξωτερικών Ντέιβιντ Λάμυ και αστειεύτηκα ότι και οι δύο πέρυσι είχαμε διαφορετικές δουλειές από αυτές που έχουμε τώρα. Αλλά τώρα είναι καιρός για όλες τις χώρες μας, για όλους εμάς που είχαμε την τύχη να αναλάβουμε την πολιτική εξουσία από τους λαούς μας για να τη χρησιμοποιήσουμε με σύνεση ώστε να βελτιώσουμε τη ζωή τους.
 
Και θέλω να πω ότι είχα την τύχη κατά την επίσκεψή μου εδώ να περάσω λίγο χρόνο έξω από τα τείχη αυτού του συνεδρίου τις τελευταίες 24 ώρες και εντυπωσιάστηκα τόσο πολύ από τη φιλοξενία των ανθρώπων, ακόμα και, φυσικά, καθώς τρέμουν από τη χθεσινή φρικτή επίθεση. Η πρώτη φορά που ήμουν ποτέ στο Μόναχο ήταν με τη γυναίκα μου, που είναι εδώ μαζί μου σήμερα, σε ένα προσωπικό ταξίδι. Και πάντα αγαπούσα την πόλη του Μονάχου και πάντα αγαπούσα τους ανθρώπους της.
 
Θέλω απλώς να πω ότι είμαστε πολύ συγκινημένοι και οι σκέψεις και οι προσευχές μας είναι με το Μόναχο και όλους όσους επηρεάζονται από το κακό που συνέβη σε αυτήν την όμορφη κοινότητα. Σας σκεφτόμαστε, προσευχόμαστε για εσάς και σίγουρα θα σας στηρίξουμε τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες.
Ελπίζω αυτή να μην είναι η τελευταία φορά που με χειροκροτείτε.
 
Μαζευτήκαμε σε αυτό το συνέδριο, για να συζητήσουμε για την ασφάλεια. Και συνήθως εννοούμε απειλές για την εξωτερική μας ασφάλεια. Βλέπω πολλούς, πολλούς μεγάλους στρατιωτικούς ηγέτες συγκεντρωμένους εδώ σήμερα. Όμως, ενώ η κυβέρνηση Τραμπ ανησυχεί πολύ για την Ευρωπαϊκή ασφάλεια και πιστεύει ότι μπορούμε να καταλήξουμε σε μια λογική διευθέτηση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας – και πιστεύουμε επίσης ότι είναι σημαντικό τα επόμενα χρόνια η Ευρώπη να προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό και να εξασφαλίσει τη δική της άμυνα – η απειλή που με απασχολεί περισσότερο για την Ευρώπη δεν είναι η Ρωσία, δεν είναι η Κίνα, δεν είναι κάποιος άλλος εξωτερικός παράγοντας. Αυτό που με ανησυχεί είναι η απειλή από μέσα. Η υποχώρηση της Ευρώπης από ορισμένες από τις πιο θεμελιώδεις αξίες της: τις κοινές αξίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
 
Μου έκανε εντύπωση που ένας πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος εμφανίστηκε πρόσφατα στην τηλεόραση και ακουγόταν χαρούμενος επειδή η Ρουμανική κυβέρνηση μόλις ακύρωσε τις εκλογές που διεξήχθησαν. Προειδοποίησε ότι εάν τα πράγματα δεν πάνε σύμφωνα με το σχέδιο, το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί και στη Γερμανία.
 
Τώρα, αυτού του είδους οι δηλώσεις συγκλονίζουν τα αυτιά των Αμερικανών. Για χρόνια μας λένε ότι όλα όσα χρηματοδοτούμε και υποστηρίζουμε είναι στο όνομα των κοινών μας δημοκρατικών αξιών. Τα πάντα, από την πολιτική μας για την Ουκρανία έως την ψηφιακή λογοκρισία, χαρακτηρίζονται ως υπεράσπιση της δημοκρατίας. Αλλά όταν βλέπουμε τα Ευρωπαϊκά δικαστήρια να ακυρώνουν εκλογές και ανώτερους αξιωματούχους να απειλούν να ακυρώσουν και άλλες, θα πρέπει να αναρωτηθούμε εάν κρατάμε τους εαυτούς μας σε κατάλληλα υψηλό επίπεδο. Και μιλάω για εμάς, γιατί ειλικρινά πιστεύω ότι είμαστε στην ίδια ομάδα.
 
Πρέπει να κάνουμε περισσότερα από το να μιλάμε για δημοκρατικές αξίες. Πρέπει να τις εφαρμόζουμε. Τώρα, στην πρόσφατη μνήμη πολλών από εσάς που βρίσκεστε σε αυτήν την αίθουσα, ο ψυχρός πόλεμος τοποθέτησε τους υπερασπιστές της δημοκρατίας ενάντια σε πολύ πιο τυραννικές δυνάμεις σε αυτήν την ήπειρο. Και σκεφτείτε την πλευρά σε αυτόν τον αγώνα που λογοκρίνει τους αντιφρονούντες, που έκλεισε εκκλησίες, που ακύρωσε εκλογές. Ήταν τα καλά παιδιά; Σίγουρα όχι.
 
Και δόξα τω Θεώ έχασαν τον ψυχρό πόλεμο. Έχασαν γιατί ούτε εκτίμησαν ούτε σεβάστηκαν όλες το προνόμιο δημιουργικότητα, όπως δεν μπορείτε να αναγκάσετε τους ανθρώπους τι να σκεφτούν, τι να αισθανθούν ή τι να πιστέψουν. Και πιστεύουμε ότι αυτά τα πράγματα συνδέονται άμεσα. Και δυστυχώς, όταν κοιτάζω την Ευρώπη σήμερα, μερικές φορές δεν είναι τόσο ξεκάθαρο τι συνέβη σε ορισμένους από τους νικητές του ψυχρού πολέμου, της ελευθερίας, την ελευθερία να εκπλήσσεις, να κάνεις λάθη, να επινοείς, να χτίζεις. Όπως αποδεικνύεται, δεν μπορείτε να επιβάλετε την καινοτομία ή τη δημιουργικότητα, όπως δεν μπορείτε να αναγκάσετε τους ανθρώπους τι να σκεφτούν, τι να αισθανθούν ή τι να πιστέψουν. Και πιστεύουμε ότι αυτά τα πράγματα συνδέονται άμεσα. Και δυστυχώς, όταν κοιτάζω την Ευρώπη σήμερα, μερικές φορές δεν είναι τόσο ξεκάθαρο τι συνέβη σε ορισμένους από τους νικητές του ψυχρού πολέμου.

 
Κοιτάζω τις Βρυξέλλες, όπου οι επίτροποι της Κομισιόν της ΕΕ προειδοποίησαν τους πολίτες ότι σκοπεύουν να κλείσουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε περιόδους εμφύλιων αναταραχών: τη στιγμή που θα εντοπίσουν αυτό που έχουν κρίνει ως «περιεχόμενο μίσους». Ή εδώ (σ.σ. την Γερμανία) όπου η αστυνομία έχει πραγματοποιήσει επιδρομές εναντίον πολιτών που είναι ύποπτοι για δημοσίευση αντιφεμινιστικών σχολίων στο διαδίκτυο ως μέρος της «καταπολέμησης του μισογυνισμού» στο Διαδίκτυο.
 
Κοιτάζω τη Σουηδία, όπου πριν από δύο εβδομάδες, η κυβέρνηση καταδίκασε έναν χριστιανό ακτιβιστή για συμμετοχή σε κάψιμο του Κορανίου που οδήγησε στη δολοφονία του φίλου του. Και όπως σημείωσε ανατριχιαστικά ο δικαστής στην περίπτωσή του, οι νόμοι της Σουηδίας για την υποτιθέμενη προστασία της ελεύθερης έκφρασης δεν παρέχουν στην πραγματικότητα –και το παραθέτω– την «άδεια» για να κάνετε ή να πείτε οτιδήποτε χωρίς να διακινδυνεύσετε να προσβάλετε την ομάδα που ασπάζεται αυτές τις πεποιθήσεις.
 
Και ίσως το πιο ανησυχητικό, εννοώ τους πολύ αγαπητούς μας φίλους στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου η απομάκρυνση από τα δικαιώματα συνείδησης έχει θέσει στο στόχαστρο ιδίως τις βασικές ελευθερίες των θρησκευόμενων Βρετανών. Λίγο περισσότερο από δύο χρόνια πριν, η Βρετανική κυβέρνηση κατηγόρησε τον Άνταμ Σμιθ Κόνερ, έναν 51χρονο φυσιοθεραπευτή και βετεράνο του στρατού, για το αποτρόπαιο έγκλημα ότι στεκόταν 50 μέτρα από μια κλινική αμβλώσεων και προσευχόταν σιωπηλά για τρία λεπτά. Δεν εμπόδιζε κανέναν, δεν αλληλοεπιδρούσε με κανέναν, απλώς προσευχόταν σιωπηλά μόνος του. Αφού οι Βρετανικές αρχές επιβολής του νόμου τον εντόπισαν και ζήτησαν να μάθουν τον λόγο που προσευχόταν, ο Άνταμ απάντησε απλά, ήταν για λογαριασμό του αγέννητου γιου του.
 
Η πρώην κοπέλα του είχε κάνει άμβλωση πριν χρόνια. Οι αξιωματικοί δεν συγκινήθηκαν. Ο Άνταμ κρίθηκε ένοχος για παραβίαση του νέου νόμου της κυβέρνησης για τις ζώνες προστασίας, ο οποίος ποινικοποιεί τη σιωπηλή προσευχή και άλλες ενέργειες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την απόφαση ενός ατόμου σε απόσταση 200 μέτρων από μια εγκατάσταση άμβλωσης. Καταδικάστηκε να πληρώσει χιλιάδες λίρες ως δικαστικά έξοδα στην εισαγγελία.
 
Τώρα, θα ήθελα να μπορούσα να πω ότι αυτό ήταν ένα τυχαίο, ένα μεμονωμένο, τρελό παράδειγμα κακογραμμένου νόμου που θεσπίστηκε εναντίον ενός και μόνο ατόμου. Αλλά όχι. Τον περασμένο Οκτώβριο, μόλις πριν από λίγους μήνες, η κυβέρνηση της Σκωτίας άρχισε να διανέμει επιστολές σε πολίτες των οποίων τα σπίτια βρίσκονταν στις λεγόμενες ζώνες ασφαλούς πρόσβασης, προειδοποιώντας τους ότι ακόμη και η ιδιωτική προσευχή μέσα στα σπίτια τους μπορεί να ισοδυναμεί με παραβίαση του νόμου. Φυσικά, η κυβέρνηση προέτρεψε τους αναγνώστες να αναφέρουν οποιονδήποτε συμπολίτη είναι ύποπτος στην ενοχή για έγκλημα σκέψης στη Βρετανία και σε ολόκληρη την Ευρώπη.
 
Η ελευθερία του λόγου υποχωρεί και προς το συμφέρον της κωμωδίας (σ.σ. σάτιρας), φίλοι μου, αλλά και προς όφελος της αλήθειας, θα παραδεχτώ ότι μερικές φορές οι πιο δυνατές φωνές υπέρ της λογοκρισίας δεν προέρχονται από την Ευρώπη, αλλά από τη χώρα μου, όπου η προηγούμενη διοίκηση απείλησε και εκφόβιζε τις εταιρείες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης να λογοκρίνουν την λεγόμενη παραπληροφόρηση. Δήθεν παραπληροφόρηση, όπως για παράδειγμα, της ιδέας ότι ο κορωνοϊός πιθανότατα είχε διαρρεύσει από εργαστήριο στην Κίνα. Η ίδια η πρώην κυβέρνησή μας ενθάρρυνε τις ιδιωτικές εταιρείες να φιμώσουν τους ανθρώπους που τόλμησαν να πουν αυτό που αποδείχτηκε η προφανής αλήθεια.
 
Έρχομαι λοιπόν εδώ σήμερα όχι απλώς με μια παρατήρηση, αλλά με μια προσφορά. Και όπως η κυβέρνηση Μπάιντεν φαινόταν απεγνωσμένη στο να φιμώσει τους ανθρώπους επειδή είπαν τη γνώμη τους, έτσι και η κυβέρνηση Τραμπ θα κάνει ακριβώς το αντίθετο και ελπίζω ότι μπορούμε να συνεργαστούμε σε αυτό.
 
Στην Ουάσιγκτον, υπάρχει ένας νέος σερίφης στην πόλη. Και υπό την ηγεσία του Ντόναλντ Τραμπ, μπορεί να διαφωνούμε με τις απόψεις σας, αλλά θα αγωνιστούμε για να υπερασπιστούμε το δικαίωμά σας να τις λέτε δημόσια στην πλατεία. Τώρα, βρισκόμαστε στο σημείο, φυσικά, που η κατάσταση έχει γίνει τόσο άσχημη που φέτος τον Δεκέμβριο, η Ρουμανία ακύρωσε αμέσως τα αποτελέσματα των Προεδρικών εκλογών με βάση κάποιες υποψίες μιας υπηρεσίας πληροφοριών και την τεράστια πίεση από τους γείτονές της. Τώρα, όπως καταλαβαίνω, το επιχείρημα ήταν ότι η Ρωσική παραπληροφόρηση είχε επηρεάσει τις Ρουμανικές εκλογές. Αλλά θα ζητούσα από τους Ευρωπαίους φίλους μου να έχουν και μια άλλη προοπτική. Μπορείτε να πιστέψετε ότι είναι λάθος για τη Ρωσία να αγοράζει διαφημίσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να επηρεάσει τις εκλογές σας. Σίγουρα εμείς το κάνουμε. Μπορείτε να το καταδικάσετε και παγκοσμιώς. Αλλά αν η δημοκρατία σας μπορεί να καταστραφεί με μερικές εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια ψηφιακής διαφήμισης από μια ξένη χώρα, τότε δεν ήταν πολύ ισχυρή εξ αρχής.
 
Τώρα, τα καλά νέα είναι ότι τυχαίνει να πιστεύω ότι οι δημοκρατίες σας είναι πολύ λιγότερο εύθραυστες από όσο πολλοί άνθρωποι προφανώς φοβούνται.
Και πραγματικά πιστεύω ότι το να επιτρέψουμε στους πολίτες μας να πουν τη γνώμη τους θα τους κάνει ακόμα πιο δυνατούς. Κάτι που, φυσικά, μας φέρνει πίσω στο Μόναχο, όπου οι διοργανωτές αυτού του συνεδρίου έχουν απαγορεύσει σε νομοθέτες που εκπροσωπούν λαϊκιστικά κόμματα, τόσο στα αριστερά όσο και στα δεξιά, να συμμετέχουν στις συνομιλίες αυτές. Τώρα, πάλι, δεν χρειάζεται να συμφωνούμε με όλα ή τίποτα που λένε και οι άνθρωποι. Αλλά όταν πολιτικοί ηγέτες αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό εκλογικό ποσοστό, είναι καθήκον μας τουλάχιστον να συμμετέχουμε σε έναν διάλογο μαζί τους.
 
Τώρα, σε πολλούς από εμάς στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, μοιάζει όλο και περισσότερο με παλιά παγιωμένα συμφέροντα να κρύβονται πίσω από άσχημες λέξεις όπως παραπληροφόρηση τύπου Σοβιετικής εποχής, που απλά δεν τους αρέσει η ιδέα ότι κάποιος με εναλλακτική άποψη μπορεί να εκφράσει μια διαφορετική άποψη ή, ο Θεός να φυλάει, να ψηφίσει με διαφορετικό τρόπο ή ακόμα χειρότερα να κερδίσει εκλογές.
 
Τώρα, αυτή είναι μια διάσκεψη για την ασφάλεια και είμαι βέβαιος ότι ήρθατε όλοι εδώ προετοιμασμένοι να μιλήσετε για το πώς ακριβώς σκοπεύετε να αυξήσετε τις αμυντικές δαπάνες τα επόμενα χρόνια σύμφωνα με κάποιο νέο στόχο. Και αυτό είναι υπέροχο, γιατί όπως έχει ξεκαθαρίσει ο πρόεδρος Τραμπ, πιστεύει ότι οι Ευρωπαίοι φίλοι μας θα πρέπει να διαδραματίσουν μεγαλύτερο ρόλο στο μέλλον αυτής της ηπείρου. Δεν πιστεύουμε ότι ακούτε τον όρο «κατανομή βαρών», αλλά πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό μέρος της κοινής συμμαχίας να δράσουν οι Ευρωπαίοι ενώ η Αμερική θα εστιάζει σε περιοχές του κόσμου που βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο.
 
Αλλά επιτρέψτε μου επίσης να ρωτήσω, πώς θα αρχίσετε να σκέφτεστε τα είδη των καλύψεων του προϋπολογισμού εάν δεν ξέρουμε τι είναι αυτό που υπερασπιζόμαστε εξαρχής; Έχω ακούσει ήδη πολλά στις συνομιλίες μου και είχα πολλές, πολλές υπέροχες συζητήσεις με πολλούς ανθρώπους που ήταν συγκεντρωμένοι εδώ σε αυτό το δωμάτιο. Έχω ακούσει πολλά για το από τι πρέπει να υπερασπιστείτε τον εαυτό σας και φυσικά αυτό είναι σημαντικό. Αλλά αυτό που μου φάνηκε λίγο λιγότερο σαφές και σίγουρα πιστεύω σε πολλούς από τους πολίτες της Ευρώπης, είναι για ποιον ακριβώς λόγο υπερασπίζεστε τον εαυτό σας. Ποιο είναι το θετικό όραμα που ζωντανεύει αυτό το κοινό σύμφωνο ασφάλειας που όλοι πιστεύουμε ότι είναι τόσο σημαντικό; (σ.σ. ουσιαστικά ο Βανς ρωτάει τους Ευρωπαίους ποιος είναι ο κοινός εχθρός).
 
Πιστεύω βαθιά ότι δεν υπάρχει ασφάλεια αν φοβάσαι τις φωνές, τις απόψεις και τη συνείδηση ​​που καθοδηγούν τους ίδιους τους ανθρώπους σου. Η Ευρώπη αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις. Αλλά η κρίση που αντιμετωπίζει αυτή η ήπειρος αυτή τη στιγμή, η κρίση που πιστεύω ότι αντιμετωπίζουμε όλοι μαζί, είναι δική μας δημιουργία. Εάν φοβάστε τους ψηφοφόρους σας, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να κάνει η Αμερική για εσάς. Ούτε για αυτό το θέμα, υπάρχει κάτι που μπορείτε να κάνετε για τον Αμερικανικό λαό που
 με εξέλεξε και εξέλεξε τον Πρόεδρο Τραμπ.
Χρειάζεστε δημοκρατικές εντολές για να πετύχετε οτιδήποτε έχει αξία τα επόμενα χρόνια.
 
Δεν διδαχτήκαμε ότι οι λεπτές εντολές παράγουν ασταθή αποτελέσματα; Αλλά υπάρχουν τόσες αξίες που μπορούν να επιτευχθούν με τις δημοκρατικές διαδικασίες, που πιστεύω ότι θα συμβούν με το να ανταποκρίνεστε περισσότερο στις φωνές των πολιτών σας. Εάν θέλετε να απολαύσετε ανταγωνιστικές οικονομίες, εάν θέλετε να απολαύσετε οικονομικά προσιτή ενέργεια και ασφαλείς αλυσίδες εφοδιασμού, τότε χρειάζεστε εντολή για να κυβερνήσετε επειδή θα πρέπει να πάρετε δύσκολες αποφάσεις για να απολαύσετε όλα αυτά τα αγαθά.
 
Και φυσικά το ξέρουμε πολύ καλά. Στην Αμερική, δεν μπορείς να κερδίσεις τη δημοκρατική εντολή λογοκρίνοντας τους αντιπάλους σου ή βάζοντάς τους φυλακή. Είτε πρόκειται για τον αρχηγό της αντιπολίτευσης, για μια ταπεινή Χριστιανή που προσεύχεται στο σπίτι της, είτε για έναν δημοσιογράφο που προσπαθεί να αναφέρει μια είδηση. Ούτε μπορείτε να κερδίσετε την εντολή αγνοώντας το βασικό σας εκλογικό σώμα σε θέματα όπως το ποιος θα είναι μέρος της κοινής μας κοινωνίας.
 
Και από όλες τις πιεστικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα έθνη που εκπροσωπούνται εδώ, πιστεύω ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο επείγον από τη μαζική μετανάστευση. Σήμερα, σχεδόν ένας στους πέντε ανθρώπους που ζουν σε αυτή τη χώρα μετακόμισε εδώ από το εξωτερικό. Αυτό είναι, φυσικά, ρεκόρ όλων των εποχών. Παρεμπιπτόντως, είναι παρόμοιος ο αριθμός και στις Ηνωμένες Πολιτείες, με επίσης ρεκόρ όλων των εποχών. Ο αριθμός των μεταναστών που εισήλθαν στην ΕΕ από χώρες εκτός ΕΕ διπλασιάστηκε μεταξύ 2021 και 2022. Και φυσικά, έχει γίνει πολύ υψηλότερος από τότε.
 
Και ξέρουμε την κατάσταση. Δεν υλοποιήθηκε από μόνος του. Είναι το αποτέλεσμα μιας σειράς συνειδητών αποφάσεων που ελήφθησαν από πολιτικούς σε όλη την ήπειρο και άλλους, σε ολόκληρο τον κόσμο, σε διάστημα μιας δεκαετίας. Είδαμε τη φρίκη που προκάλεσαν αυτές οι αποφάσεις χθες σε αυτήν ακριβώς την πόλη. Και φυσικά, δεν μπορώ να το αναφέρω χωρίς να σκεφτώ τα θύματα που καταστράφηκε η όμορφη χειμωνιάτικη μέρα τους στο Μόναχο. Οι σκέψεις και οι προσευχές μας είναι μαζί τους και θα παραμείνουν μαζί τους. Γιατί όμως συνέβη αυτό εξ αρχής;
 
Είναι μια τρομερή ιστορία, αλλά είναι μια ιστορία που έχουμε ακούσει πάρα πολλές φορές στην Ευρώπη και δυστυχώς πάρα πολλές φορές και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ένας που αιτήθηκε άσυλο, συχνά ένας νεαρός άνδρας γύρω στα 20, ήδη γνωστός στην αστυνομία, χτύπησε με αυτοκίνητο το πλήθος και γκρέμισε μια κοινότητα. Ενότητα. Πόσες φορές πρέπει να υποστούμε αυτές τις φρικτές αναποδιές προτού αλλάξουμε πορεία και οδηγήσουμε τον κοινό μας πολιτισμό σε μια νέα κατεύθυνση; Κανένας ψηφοφόρος σε αυτήν την ήπειρο δεν πήγε στις κάλπες για να ανοίξει τις πύλες των χωρών σε εκατομμύρια ανεξέλεγκτων μεταναστών. Αλλά ξέρετε τι ψήφισαν; Στην Αγγλία ψήφισαν υπέρ του Brexit. Και συμφωνώ ή διαφωνώ, το ψήφισαν. Και όλο και περισσότερο σε όλη την Ευρώπη, ψηφίζουν πολιτικούς ηγέτες που υπόσχονται να βάλουν ένα τέλος στην ανεξέλεγκτη μετανάστευση. Τώρα, τυχαίνει να συμφωνώ με πολλές από αυτές τις ανησυχίες, αλλά δεν χρειάζεται να συμφωνήσετε μαζί μου.

 
Απλώς πιστεύω ότι οι άνθρωποι νοιάζονται για τα σπίτια τους. Νοιάζονται για τα όνειρά τους. Νοιάζονται για την ασφάλειά τους και την ικανότητά τους να φροντίζουν τον εαυτό τους και τα παιδιά τους.
 
Και είναι έξυπνοι. Νομίζω ότι αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που έμαθα στον σύντομο χρόνο μου στην πολιτική. Σε αντίθεση με ό,τι μπορεί να ακούσετε στο Νταβός, οι πολίτες των εθνών μας γενικά δεν θεωρούν τους εαυτούς τους ως μορφωμένα ζώα ή ως εναλλάξιμα γρανάζια μιας παγκόσμιας οικονομίας. Και δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι δεν θέλουν να ανακατεύονται ή να αγνοούνται επιδεικτικά από τους ηγέτες τους. Και είναι δουλειά της δημοκρατίας να δικάζει αυτά τα μεγάλα ερωτήματα στην κάλπη.
 
Πιστεύω ότι η αγνόηση των ανθρώπων, η απόρριψη των ανησυχιών τους ή ακόμα χειρότερα, το κλείσιμο των μέσων ενημέρωσης, η ακύρωση εκλογών ή το να αποκλείονται άνθρωποι από την πολιτική διαδικασία δεν προστατεύει τίποτα. Στην πραγματικότητα, είναι ο πιο σίγουρος τρόπος καταστροφής της δημοκρατίας. Το να μιλάς και να εκφράζεις απόψεις, δεν είναι παρέμβαση στις εκλογές. Ακόμη και όταν οι άνθρωποι εκφράζουν απόψεις εκτός της χώρας σας, ακόμη και όταν αυτοί οι άνθρωποι έχουν μεγάλη επιρροή –και πιστέψτε με, το λέω με χιούμορ– αν η Αμερικανική δημοκρατία μπορεί να επιβίωσε για δέκα χρόνια από τις επιπλήξεις της Γκρέτας Τούνμπεργκ, μπορείτε να επιβιώσετε και εσείς για λίγους μήνες από τον Έλον Μασκ.
 
Αλλά αυτό που καμία δημοκρατία, αμερικανική, γερμανική ή ευρωπαϊκή δεν θα επιβιώσει, είναι να λέει σε εκατομμύρια ψηφοφόρους ότι οι σκέψεις και οι ανησυχίες τους, οι φιλοδοξίες τους, οι εκκλήσεις τους για ανακούφιση, είναι άκυρες ή ανάξιες να ληφθούν υπόψη.
 
Η δημοκρατία βασίζεται στην ιερή αρχή ότι η φωνή του λαού έχει σημασία. Δεν υπάρχει χώρος για τείχη προστασίας. Είτε τηρείτε την αρχή είτε όχι. Ευρωπαίοι, ο λαός έχει φωνή.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν μια επιλογή. Και η ισχυρή μου πεποίθηση είναι ότι δεν χρειάζεται να φοβόμαστε το μέλλον.
 
Αγκαλιάστε αυτό που σας λένε οι δικοί σας, ακόμα και όταν σας προκαλεί έκπληξη, ακόμα και όταν δεν συμφωνείτε. Και αν το κάνετε, μπορείτε να αντιμετωπίσετε το μέλλον με σιγουριά, γνωρίζοντας ότι το έθνος στέκεται πίσω από τον καθένα σας. Και αυτή, για μένα, είναι η μεγάλη μαγεία της δημοκρατίας. Δεν είναι σε αυτά τα πέτρινα κτίρια ή τα όμορφα ξενοδοχεία. Δεν είναι καν στους σπουδαίους θεσμούς που χτίσαμε μαζί ως κοινή κοινωνία.
 
Το να πιστεύεις στη δημοκρατία σημαίνει ότι καταλαβαίνεις ότι κάθε πολίτης μας έχει σοφία και έχει φωνή. Και αν αρνηθούμε να ακούσουμε αυτή τη φωνή, ακόμη και οι πιο επιτυχημένοι αγώνες μας θα εξασφαλίσουν πολύ λίγα. Όπως είπε κάποτε ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β', κατά την άποψή μου ένας από τους πιο ασυνήθιστους υπερασπιστές της δημοκρατίας σε αυτήν ή σε οποιαδήποτε άλλη ήπειρο, «μην φοβάσαι». Δεν πρέπει να φοβόμαστε τους ανθρώπους μας ακόμα και όταν εκφράζουν απόψεις που διαφωνούν με την ηγεσία τους.
 
Σας ευχαριστώ όλους. Καλή επιτυχία σε όλους. Ο Θεός να σας ευλογεί.


 






 




Κυριακή 18 Φεβρουαρίου 2024

As In The West (USA) As In The East (RUSSIA)

The most influential and well-known oligarchs from the Yeltsin and Putin era include:

FROM THE 19 BIGGEST OLIGARCHS
Boris Berezovsky, Mikhail Fridman, Vladimir Gusinsky, Mikhail Khodorkovsky, Vladimir Potanin, Alexander Smolensky, Pyotr Aven, Vladimir Vinogradov, Vitaly Malkin, Roman Abramovich, Alexander Abramov, Oleg Deripaska, Mikhail Prokhorov, Alisher Usmanov, German Khan, Viktor Vekselberg, Leonid Mikhelson, Vagit Alekperov, Dmitry Rybolovlev.

THE 16 ARE JEWISH ORIGIN (less one Jew that died and plus one of the three left that he is Uzbek with a Jewish wife).

Vitaly Borisovich Malkin (born 16 September 1952) is a Russian-Jew business oligarch and politician who was born in Pervouralsk near Yekaterinburg, the administrative center of Sverdlovsk Oblast.

Petr Olegovich Aven (also transliterated Pyotr Aven; Russian-Jew born 16 March 1955) is a Russian oligarch, businessman, economist and politician. Until March 2022 he headed Alfa-Bank, Russia's largest commercial bank. Aven was born in Moscow, his father, professor of computer science Oleg Aven, was half Latvian and half Russian, and his mother was from a Jewish family.

Mikhail Maratovich Fridman (also transliterated Mikhail Friedman; Russian-Jew born 21 April 1964) is a Ukrainian-born, Russian–Jew businessman, billionaire, and oligarch. Fridman is of Jewish origin. He co-founded Alfa-Group, a multinational Russian conglomerate. According to Forbes, he was the seventh richest Russian as of 2017.

Leonid Viktorovich Mikhelson born 11 August 1955 is a Russian-Jew billionaire businessman, Born to an Ashkenazi Jewish family, CEO, chairman and major shareholder of the Russian gas company Novatek.

Viktor Felixovich Vekselberg was born in 1957 to a Ukrainian Jewish father and a Russian mother born April 14, 1957. He is the owner and president of Renova Group, a Russian conglomerate. According to Forbes, as of November 2021, his fortune is estimated at $9.3 billion.

German Borisovich Khan was born on 24 October 1961 in Kyiv, Ukraine. The son of Ukrainian Jewish parents from Lviv, his father was a metallurgy professor. Khan is oligarch, billionaire, and businessman. He was deputy chairman of TNK Oil Company and founder of the LetterOne's L1 Energy fund. Khan has donated funds to non-profits such as the European Jewish Fund.

Mikhail Dmitrievich Prokhorov  born 3 May 1965 is a Russian-Jew oligarch, billionaire, politician, and former owner of the Brooklyn Nets. Prokhorov was born in Moscow to Tamara and Dmitri Prokhorov. He has one sibling, an elder sister, Irina. His maternal grandmother, Anna Belkina, was a Jewish microbiologist who remained in Moscow during World War II to make vaccines while her daughter Tamara was moved east to safety.

Oleg Vladimirovich Deripaska born 2 January 1968, is a Russian-Jew billionaire and industrialist. Deripaska was born in Dzerzhinsk, Nizhny Novgorod Oblast, Soviet Russia and grew up in Ust-Labinsk, Krasnodar Krai. His parents were Russian Jews from Kuban.
He is the founder of Basic Element, one of Russia's largest industrial groups, and Volnoe Delo, Russia's largest charitable foundation. He was the president of En+ Group, a Russian energy company, and headed United Company Rusal, the second-largest aluminium company in the world, until he quit both roles in 2018.

Alexander Grigoryevich Abramov born 1959 is a Russian-Jew business person who became one of the two heads of Evraz, Russia's largest steel producer. Abramov was born in 1959 in Moscow, Russia, USSR. He is of Jewish descent. He graduated from the Moscow Institute of Physics and Technology with a degree in physics and mathematics. He first worked for Russia's space and defense program before becoming a metal trader after government funding declined.

Vladimir Aleksandrovich Gusinsky was born into a Jewish family in Moscow on 6 October 1952. He is a Russian-Jew media tycoon. He founded the Media-Most holding company that included the NTV free-to-air channel, the newspaper Segodnya, the radio station Echo of Moscow, and a number of magazines.

Yuri Borisovich (Bentsionovich) Milner born into a Jewish family 11 November 1961 in Moscow. He is a Russian-Jew entrepreneur, venture capitalist and physicist. Milner has been described as one of the world's most influential information technology investors. He is a cofounder and former chairperson of internet company Mail.Ru Group and a founder of investment firm DST Global, one of the largest and most influential venture firms in the world. Through DST Global, Milner is an investor in Byju’s, Facebook, Zynga, Stripe, Twitter, Flipkart, Spotify, Zocdoc, Groupon, JD.com, Xiaomi, OlaCabs, Alibaba, Airbnb, WhatsApp, Nubank, Wish, and many others.

Roman Arkadyevich Abramovich born 24 October 1966 is a Russian–Jew businessman, philanthropist, oligarch, and politician. Roman Arkadyevich Abramovich was born on 24 October 1966 in Saratov, Russian SFSR, Soviet Union (present-day Saratov, Russia). His parents were of Ashkenazi Jewish descent. Abramovich is the Chairman of the Federation of Jewish Communities of Russia, and a trustee of the Moscow Jewish Museum.
Boris Yeltsin decreed the creation of Sibneft, of which Abramovich and Berezovsky were thought to be top executives. Abramovich sold Sibneft to the Russian government for $13 billion in 2005.

Boris Abramovich Berezovsky was born in 1946, in Moscow, to Abram Markovich Berezovsky (1911–1979), a Jewish civil engineer in construction works. was a Russian business oligarch, government official, engineer and mathematician and a member of the Russian Academy of Sciences. Berezovsky made his fortune in Russia in the 1990s, when the country implemented privatization of state property. He profited from gaining control over assets, including the country's main television channel, Channel One. In 1997, Forbes estimated Berezovsky's wealth at US$3 billion. Berezovsky helped fund Unity, the political party that would form Vladimir Putin's first parliamentary base, and was elected to the Duma on Putin's slate in the 1999 Russian legislative election. However, following the Russian presidential election in March 2000, Berezovsky went into opposition and resigned from the Duma. Berezovsky would remain a vocal critic of Putin for the rest of his life.

Mikhail Borisovich Khodorkovsky born 26 June 1963, is an exiled Russian-Jew businessman, now residing in London. In 2003, Khodorkovsky was believed to be the wealthiest man in Russia, with a fortune estimated to be worth $15 billion. Khodorkovsky's father was Jewish, and his mother was Russian.

Mikhael Mirilashvili (born May 1960) is a Jew-Georgian businessman and philanthropist, based in Russia and Israel. Mirilashvili’s business enterprises operate primarily in real estate, construction of shopping malls, casino chains, petroleum industry, and renewable energy sectors, as well as in new media (VK.com). Mirilashvili is the president of the Saint Petersburg Jewish Congress. Mikhael Mirilashvili serves as the president of Petromir, a Russian holdings company, as well as director of Lukoil North West Petroleum. He also owns a television channel and numerous malls and commercial centers in St. Petersburg. In the 1990s, his bank Viking became very large in St. Petersburg and the north west of Russia. Mirilashvili is also the president of CONTI, the largest gambling corporation in St. Petersburg with six casinos and other gambling venues. His Jackpot slot machine network is the largest in Europe.

Arkady Romanovich Rotenberg born 15 December 1951 is a Russian-Jew billionaire businessman and oligarch. Rotenberg is of Jewish ancestry. With his brother Boris Rotenberg, he was co-owner of the Stroygazmontazh (S.G.M. group), the largest construction company for gas pipelines and electrical power supply lines in Russia.
He is a close confidant, business partner, and childhood friend of president Vladimir Putin. Rotenberg became a billionaire through lucrative state-sponsored construction projects and oil pipelines. The Pandora Papers leak implicated Rotenberg in facilitating and maintaining elaborate networks of offshore wealth for Russian political and economic elites.





Διάβασε επίσης γιά τον εβραϊκό μπολσεβικισμό του Σόβιετ:
 https://delfeios.blogspot.com/2013/10/blog-post_23.html



Δευτέρα 28 Αυγούστου 2023

An Untold Story

What was Hitler’s Unforgivable Sin?

by J. B. Campbell

Hitler resisted Judaism. When you’re a little kid in school or at the movies, resisting Judaism can be made to seem a very wicked thing. As an adult, you can be made to think that to resist Judaism is the very worst, the most dangerous thing. When you see what has happened to people who have resisted Judaism, well – you certainly don’t want that to happen to you.

Adolf Hitler was, is and will always be the most dangerous characterin history due to his resistance against Judaism combined with his eloquence in explaining why Judaism must be resisted. Some of us “Jew-fighters” have a personal motto, delenda est judaica, or Judaism must be destroyed. Or, Defense Against Jewish Aggression. When we have studied the history of whatever period you care to name, or just looked at the news, true humans react with the natural urge to remove this cancer from society. The most astonishing example of the Jewish mentality was last year’s murderous assault against the humanitarians attempting to bring food, medicine and building materials to the people of Gaza. Jewish ways are repellant to the human mind and are not examined overmuch for that reason.

Judaism can be simply described as very bad behavior.

Hitler never attempted to destroy Judaism but rather to isolate it and perhaps remove its adherents from Europe. This followed attempts to train Jews to be productive human beings in places such as Dachau and Theresienstadt. As Evelyn Kaye writes in The Hole in the Sheet, orthodox Jews do not work. They are allergic to work, preferring instead to occupy themselves by reading the Talmud and arguing endlessly with other Jews about what they read. So this is a big problem with Jews, their refusal to work and produce something that is not based on ripping off and confounding their victims.

Hitler’s attempt to re-train Jews, which didn’t work, and then to remove Jews from Europe was a work in progress. Since the Khazars had infiltrated Europe from the east, his plan for relocation was to put them back in the Pale whence they came. This scheme depended upon the success of Operation Barbarossa, the great assault against the Soviet Union which was always the ultimate and stated objective of the National Socialists. Communism had to be destroyed so that Judaism could be re-confined to its traditional home in the Pale of Settlement. Hitler’s basic plan for Jews was somehow to confine and isolate them in a place in which they could be prevented from doing humanity more harm. This is a very difficult thing to do because there are so many aspects to Judaism, the most dangerous of which is banking, which is the main point of this piece.

Because now I’m seeing that the main purpose of keeping alive the Holocaust is to protect Jewish banking practices.

Before we get to that, let’s examine the Holocaust briefly. It’s a big subject but the whole subject is demolished by the videotaped visit to Auschwitz by a young American Jew named David Cole, which took place back in 1992. For example, a dozen years ago I was visited by a reporter named Dave Hendrix from the Dallas Morning News. He was interviewing me for a big story he was writing on the militia and the general resistance movement in America. He would spend four days interviewing me at my home in Carmel, California. When we were first introduced, no doubt knowing my attitude, he made a disclosure: “I must tell you before we begin, that I am a believer in the Holocaust.” I immediately responded, “Not a problem.” And nothing more was said about it for a day or so. On the second day, before he retired to his hotel, I asked if he would be willing to look at a film? He agreed. I showed him David Cole’s Visit to Auschwitz and when it was over said, “Well, there’s another viewpoint.” Dave, however, was speechless. He finally said, “That was devastating to everything I’ve ever believed.”

By the fourth day, I had persuaded Dave to drop the militia/resistance project and instead write a big piece on Oklahoma City, since my good friend Cheri Seymour had so much primary information on the subject in her files. Reluctant at first to attack that subject, he eventually requested and got the green light from Dallas. This nearly got him killed. Dave met with Cheri and me a week or so later in Hermosa Beach and received his first load of documents from Cheri. He went back to his apartment and was felled by a severe heart attack. His wife was fortunately and unusually at home and got the EMT people there in time to save him, which he would not have been able to do for himself. When he finally recovered, the OKC story was canceled and Dave was made a story editor, never again to investigate and write as he had been doing for many years. When we met again, he said simply, “They got me. It was not a natural heart attack.”

As you will see in the Cole video, the holy gas chamber is a fake. Which makes the entire Holocaust story a fake. You can study it for a day or for a lifetime and your conclusion will be the same. There was never a plan for exterminating Jews and there was never an instrument. As Professor Robert Faurisson has asked for years, “Show me a gas chamber. Draw for me a gas chamber.” It can’t be done because there was never such a thing.

There is the matter of the Six Million. As we in the anti-Jewish movement well know, the Jews were claiming years before, during and after the First World War that six million Jews had been exterminated by the Germans. Of course, no one took this seriously. By 1943, American Jews were once again claiming that six million Jews were in danger of annihilation or had in fact been annihilated, years before the same wild claim would start up again around 1960. Now, why is this?

We now know that the insane Jewish liars are guided in this by a mystical attachment to the number six, as seen with their national symbol, the six-pointed star. Six, or six hundred, or six thousand, or six hundred thousand, or six million Jews must be removed before the messiah returns or Israel reappears or whatever. It’s not important to us, just that this is a magic number to them.

And they should be wholly burnt in ovens. Hence, Holocaust (wholly burnt).
Read: Jewish History and the Scriptual Orgin of the 6 Million Dollar Number

The six million Jews exterminated by the Nazis depended in large part (66%) on Auschwitz, where four million of them were infamously done to death. Thanks to Ernst Zundel and the International Red Cross, Mikhail Gorbachev in 1989 released to the Red Cross the captured death records from Auschwitz. The forty-six volumes cover the period of 1941 to ’43 and record about 69,000 deaths, mainly from disease or natural causes. The IRC had investigated all the German and Polish camps during and after the war and estimated about 200,000 deaths, some of them Jewish. When the US Army liberated Dachau, for example, of the 32,000 inmates, about 1,200 were Jews. Jewish representation was so tiny during WWII as to be insignificant, except in their minds. In their minds, the 60 million actual deaths of real people were insignificant, not worthy of consideration.
Read: Long-Hidden Death Certificates Discredit Extermination Claims

We can read and read and the more we read the bigger the swindle is revealed. That’s why the main thing is to watch David Cole’s video and not get too wrapped up in the Holocaust, one way or the other. But we should understand the real purpose of Holocaust indoctrination, which I now believe is this: our money.

Our money is our lifeblood. Without money, of course, we die as individuals. Without a proper money system, society dies, which is pretty much what is happening to our society now. This is due to the Jewish money system imposed on us by the aliens who own the private money-making company they call the Federal Reserve System.

We are today witnessing the dangers of precious metals. The only metals that are precious to me are steel, lead and brass. Gold and silver, while intoxicating in their wonderfulness, are just as dangerous and volatile as liquid intoxicants and just as likely to make you lose your wits – and your fortune. There is nothing righteous or magical or even necessary about a nation’s currency being “backed” by gold or silver. This was proved by Adolf Hitler during the 1930s. It was proved so conclusively that the Jews want to make sure that it’s never tried again. The best way to ensure this is to associate debt-free currency with mass murder!

For some reason, the Jews of the world wanted to destroy Germany. We can probably never understand their insane drive to do this but the facts cannot be denied. They also wanted to destroy the Russian ruling class and the Russian people, as we saw happen following their takeover of Russia in 1917. And we see that they apparently wanted to destroy the American people from an early time, dating at least since 1913. The destruction of the Russians, Germans and Europeans in general depended on their takeover of the American banking system in 1913, because it was followed closely by the totalitarian devastation that began in 1914 with the assassination of the Austrian archduke by Gavrilo Princip.

World War I ended in 1918 and this began Germany’s great misery. They were blamed by the victors for starting the war and were forced to pay “reparations” that became so extreme by the early 1920s that their money became worthless. Hundreds of thousands of Germans starved to death because of the money and because of a blockade by England and America to prevent food from getting in. A food convoy was organized by Henry Ford, Herbert Hoover and Norway’s Vidkun Quisling to rescue the starving people of Germany and others in Europe. Quisling’s name has been turned into a dirty word by the Jews and is misused today by people who should know better. He was a great humanitarian and took Germany’s side against the forces of Judaism and Bolshevism for over twenty years.

Adolf Hitler, like Franklin Roosevelt, came to power democratically in January, 1933, in the depths of the world depression. Both Germany and America were starving because of the actions of the Federal Reserve System, now twenty years old. They were starving because the Fed had “deflated” the money supply, withdrew currency from circulation and refused to issue new currency. Credit to farmers and businesses and individuals was denied for no particular reason. Roosevelt outlawed gold and began its confiscation in April, with punishment of ten years in prison and ten thousand dollars in fines. Once he got all of our gold, which was then priced at about twenty dollars an ounce, he raised the price to thirty-two dollars. That made it the biggest, boldest swindle up until that time. Of course, the Federal Reserve System swindlers got the gold – and the massive increase in value.

Hitler came to power over a bankrupt and starving country with unemployment at roughly 50%! The Americans had stolen all Germany’s gold by the early ‘20s, so there was no basis for a monetary system other than to keep borrowing from the Jewish crooks on Wall Street that had given Germany the Young Plan and the Dawes Plan of perpetual indebtedness to private bankers masquerading as the “central bank.” What to do?

Hitler and Hjalmar Schacht issued debt-free currency based on Lincoln’s debt-free currency. What they did led to the swift regeneration of the German economy and the world’s greatest prosperity of the working class, while the rest of the world stayed mired in the Great Depression being run by the sadistic central bankers. This was the worst possible crime and had to be punished by the most terrible war in human history, including fire-bombings of entire cities and deliberate mass starvations of millions following the war. Our nuclear bombs would have dropped on Germans but they weren’t ready in time, so they were dropped on Germany’s allies who were trying to surrender. Please refer to Theodore Kaufman’s charming little book, Germany Must Perish!, which was the basis of the Morgenthau Plan for Germany, executed mercilessly by Dwight David Eisenhower, which resulted in the starvation deaths of millions of Germans.

Ellen Brown and Bill Still have provided us with debt-free currency plans that will deliver us from the Federal Reserve racketeers and eliminate our indebtedness to the pinstriped scum-rats in less than one year, based on the Hitler model, which they don’t want to say. John F. Kennedy declared war on the Fed racketeers by issuing four billion dollars in debt-free US Notes in April of his last year on earth. Abraham Lincoln first issued debt-free currency when the bankers whom he’d approached for war loans wanted 34% in interest. He only survived a few days longer than his war for crimes against the bankers.

So let’s understand what’s behind the Holocaust. Why don’t Brown and Still, both monetary geniuses, want to credit Hitler and Schacht with the secret to economic prosperity in the face of total meltdown? Why, because of the Holocaust! The greatest economic miracle in history occurred in Germany under Adolf Hitler, who ignored the central bankers intent on raping the world, seizing real property, through high interest and deflation. The Russians have recently confirmed suspicions that the American legend of the Depression (“As bad as it was – nobody starved.”) is a lie. Russian investigators have revealed that millions of Americans actually died of starvation and exposure during the years 1929 to 1941 but their deaths were written off to natural causes.

As Hitler remarked in his declaration of war following Pearl Harbor, he had delivered Germany from the doubly devastating conditions of the Versailles Treaty and the general world Depression by 1935 while Roosevelt kept mighty America in abject misery with his Federal Reserve starvation policies right to the present time (December, 1941). He stole all the people’s gold and then increased its value by 60%. And he refused to do what Lincoln had done before him and what Kennedy would do after him: he refused to issue debt-free currency and rescue the American people from aggravated poverty, degradation and death by starvation.

How could that be? How could Hitler state such a thing? Because it was true. It was simple and it was true. The secret to general and permanent prosperity is for the government of any country to issue debt-free currency in amounts necessary for commerce and growth.
That is what the founders had in mind with Article 1 Section 8 of the Constitution. We should read that over from time to time.
Clause 5 says that the “Congress shall have power To coin Money, regulate the Value thereof, and of foreign Coin, and fix the Standard of Weights and Measures.” Clause 6 is even better: “Congress shall have the power To provide for the Punishment of counterfeiting the Securities and current Coin of the United States.”

You can see where this puts the owners of the counterfeiting company called the Federal Reserve System. The proposed punishment for counterfeiting was execution by hanging.

Anyway, let us recognize the Holocaust for what it is, a device to make the idea of debt-free currency repellant to our minds, because anyone who would do it really just wants to gas the Jews.

2011 Copyright – J. Bruce Campbell