Function Disabled

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

Πού πάμε από εδώ; S.W.A.N. & E.Q.


                Πού πάμε από εδώ;

Σουάμι Νιραντζανανάντα Σαρασουάτι

(Διάλεξη στον Οργανισμό Νέων Προέδρων, Μπάνγκαλορ, 24 Φεβρουαρίου 2007)

Όταν φτάνουμε στην αποκορύφωση των υλικών επιτευγμάτων, συχνά θέτουμε στον εαυτό μας το ερώτημα, «Και τώρα τι; Πού πάω από δω;». Κι εγώ επίσης έχω κάνει αυτή την ερώτηση. Είμαι κι εγώ πρόεδρος μιας «πολυεθνικής εταιρίας», και κάποτε ήμουν επίσης ένας νέος πρόεδρος – ανέλαβα το Bihar School of Yoga (Σχολή Μπιχάρ Γιόγκα) στην ηλικία των 23 χρονών. Έτσι ο ρόλος μου είναι διαφορετικός ως σαννυάσιν και διαφορετικός ως προέδρου ενός οργανισμού. Ήρθε κάποια στιγμή στη ζωή μου που αναρωτήθηκα, «Και τώρα τι;» Είχα φτάσει σ’ ένα σημείο εξωτερικής επιτυχίας – όντας η κεφαλή μιας παγκόσμιας γιογκικής κίνησης, διευθύνοντας διάφορα κέντρα και ανθρώπους, προσπαθώντας να εκπληρώσω τις προσδοκίες τους και δημιουργώντας νεότερα και καλύτερα προγράμματα για να βοηθήσω τους άλλους.

Στην πορεία του χρόνου, μία σκέψη διαμορφώθηκε μέσα στο νου: «Αυτό είναι που έχω να κάνω σε όλη μου τη ζωή; Αυτή είναι η ζωή που πρέπει να ζω ως σαννυάσιν; Άφησα μία τετραμελή οικογένεια, με την ιδέα της απάρνησης και τώρα έχω κολλήσει με μία οικογένεια 400.000. Άφησα την ιδέα να συμπληρώνω φορολογικά έντυπα στο σπίτι και τώρα συμπληρώνω φορολογικά έντυπα για πολλούς διαφορετικούς οργανισμούς. Τι έχω κάνει; Τι έχω απαρνηθεί; Τίποτα. Αντίθετα, έχω φορτώσει με περισσότερες ευθύνες των εαυτό μου. Ο κόσμος έχει τοποθετήσει την εμπιστοσύνη του σ’ εμένα και δεν μπορώ να το αγνοήσω αυτό. Έτσι θα ζήσω μέχρι να πεθάνω;» Αυτές οι σκέψεις κυκλοφορούσαν μέσα στο νου μου για πολλά χρόνια. Προσπαθούσα να βρω μία ισορροπία ανάμεσα στην έμπνευσή μου, η οποία ήταν αυτή του σαννυάσιν, και την υποχρέωσή μου και την δέσμευσή μου προς την οργάνωση που διηύθυνα.

Μία μέρα πρόσεξα κάτι που ήταν πάντα εκεί μπροστά στα μάτια μου, αλλά εγώ το είχα αγνοήσει. Η ζωή του ίδιου του δασκάλου μου, του ίδιου του γκούρου μου, του Σουάμι Σατυανάντα. Ήρθε κάποια στιγμή στη ζωή του που είπε: «Αρκετά με την διεύθυνση του οργανισμού. Δεν ήρθα στο μονοπάτι της σαννυάσα για να γίνω γκούρου ή διευθυντής μια κίνησης ή πρόεδρος ενός οργανισμού. Ο σκοπός μου ήταν να αποκτήσω εσωτερική αγνότητα, να ανακαλύψω το δυναμικό που είναι έμφυτο σε κάθε άτομο. Τα έκανα όλα αυτά για να εξαντλήσω τις φιλοδοξίες μου, τις επιθυμίες, τα κάρμας και τα σαμσκάρας και τώρα χωρίς άλλες φιλοδοξίες, έχοντας επιτύχει ό,τι ήθελα να επιτύχω, μπορώ να ελευθερώσω τον εαυτό μου».

Απαρνήθηκε τα πάντα. Απαρνήθηκε το ίδρυμα που είχε δημιουργήσει, και έφυγε για να ζήσει μία αποτραβηγμένη ζωή. Σ’ αυτή την απομόνωση όμως συνέβη ένας μετασχηματισμός. Δέχτηκε μία έμπνευση, μία εντολή, ένα όραμα που το αποδίδει στο Θεό. Το μήνυμα που έλαβε στο όραμα ήταν, «Δώσε στους γείτονές σου τις ίδιες ευκολίες που έδωσα εγώ σ’ εσένα». Άρχισε να σκέφτεται, «Τι μου έχει δώσει εμένα ο Θεός; Ο Θεός πάντοτε μου εξασφάλιζε τροφή για να τρώω, ρούχα να φορώ, ένα καταφύγιο για να μένω. Αυτό χρειάζεται να κάνω κι εγώ για τους άλλους ανθρώπους.» Και μας είπε: «Αυτή είναι η εντολή που έχω λάβει. Εγώ δεν έχω τίποτα. Έχω απαρνηθεί τα πάντα και έτσι περνάω τη σκυτάλη σ’ εσάς. Εσείς εκπληρώνετε αυτή την εντολή.» Αρχίσαμε να υπηρετούμε τους μη προνομιούχους και άπορους ανθρώπους της κοινωνίας. Με αυτή την υπηρεσία έγιναν διάφορες συνειδητοποιήσεις οι οποίες είναι πολύ έγκυρες για τον σημερινό τρόπο ζωής και το περιβάλλον μας. Όταν ρωτάμε τον εαυτό μας για τον σκοπό της ζωής μας, τελικά τρία πράγματα είναι σχετικά. Το πρώτο είναι το σάνυαμ, να γνωρίζουμε πώς να συγκρατούμε τον εαυτό μας. Στην απουσία της αυτοσυγκράτησης, δεν υπάρχει τέλος για τις επιθυμίες. Αυτές σιγά-σιγά παραπλανούν κάποιον και καταστρέφουν την ειρήνη του νου και το αίσθημα της ικανοποίησης. Ο δεύτερος σκοπός είναι να αναπτύξουμε τις ποιότητες της καρδιάς. Ο άνθρωπος είναι ένας συνδυασμός των λειτουργιών κεφαλιού, καρδιάς και χεριών: διάνοια, αισθήματα και δράση. Τις περισσότερες φορές, τονίζουμε τη χρήση και τις λειτουργίες της διάνοιας και υποβιβάζουμε τις λειτουργίες της καρδιάς – αισθήματα και συναισθήματα – νομίζοντας ότι αν τα εκφράσουμε, οι άνθρωποι θα μας θεωρήσουν αδύναμους και θα μας χειραγωγήσουν.

Ο τρίτος σκοπός είναι να βοηθήσουμε τους άλλους, να πάμε πέρα από πράξεις και δραστηριότητες που είναι ιδιοτελείς και εγωκεντρικές και στοχεύουν να καλύψουν τις δικές μας ανάγκες. Έτσι λοιπόν αυτά είναι τα τρία συστατικά που χρειάζεται να διαχειριστούμε: αυτοσυγκράτηση, καλλιέργεια των πιο απαλών ποιοτήτων της ζωής και να μάθουμε να προσφέρουμε ένα χέρι βοηθείας. Αν υιοθετήσετε οποιοδήποτε από αυτά τα τρία ως σκοπό της ζωής σας, αν καλλιεργήσετε μία συγκεκριμένη στάση και νοοτροπία, θα ανακαλύψετε ότι το κενό που νιώθετε, όταν έχετε επιτύχει την αποκορύφωση της υλικής ευημερίας, γεμίζει. Αυτό είναι το μήνυμα που δίνεται και στις Ουπανισάδες, επίσης.

Ασκήστε την αυτοσυγκράτηση
Ας αναλύσουμε, τώρα, το πρώτο συστατικό, αυτοσυγκράτηση. Υπάρχουν πάρα πολλές διασπάσεις έμφυτες στον σύγχρονο τρόπο ζωής. Θέλουμε να παίξουμε με καθετί καινούριο που βγαίνει στην αγορά γιατί μας βοηθάει να ενισχύουμε την εικόνα του εαυτού μας, το εγώ. Είναι, αναμφίβολα, αλήθεια ότι το χρήμα φέρνει και φαυλότητα μαζί. Το αποτέλεσμα της απόκτησης υλικής ευημερίας είναι η απόκτηση ελαττωμάτων, γιατί τώρα έχετε περισσότερη εμπιστοσύνη στο πράσινο χαρτί από ό,τι στις δικές σας ικανότητες. Και όταν σας λείπει η εσωτερική εμπιστοσύνη, ο νους, το σώμα και το οικογενειακό οικοδόμημα αδυνατίζουν. Σύγχυση, άγχος και ανησυχία γίνονται καθημερινός κανόνας. Αυτό συμβαίνει διαρκώς σ’ εμάς. Δεν μπορούμε να διαχειριστούμε πιέσεις και άγχη. Δεν μπορούμε να διαχειριστούμε τα ίδια μας τα ανικανοποίητα και πάντα υπάρχει λαιμαργία να βρούμε τον κρίκο που λείπει. Πάντοτε προσπαθούμε να βρούμε κάτι που θα μας κάνει πιο γεμάτους, ικανοποιημένους και χαρούμενους.

Η Γιόγκα λέει ότι αν μπορούμε να συγκρατήσουμε κάποια από την διασκορπισμένη και καταστροφική ροή της ενέργειας και δράσης, θα γίνουμε πιο δημιουργικοί. Αλλά πώς μπορεί κάποιος να αποκτήσει την ποιότητα της αυτοσυγκράτησης; Υπάρχει μία πρακτική μέθοδος, μία θεωρία την οποία ονομάζω αρχή του SWAN. SWAN είναι μία ακρωνυμία για τις λέξεις Strength ((Δύναμη), Weaknesses (Αδυναμίες), Ambition (Φιλοδοξία) και Need (Ανάγκη). Για να το ασκήσετε, παίρνετε ένα φύλλο χαρτί, κάνετε μία στήλη και γράφετε μία λίστα με όλες τις δυνάμεις σας, όλες τις θετικές σας ποιότητες. Σε άλλη στήλη κάνετε μία λίστα με όλες τις αδυναμίες και τους περιορισμούς σας που νιώθετε ότι αποτελούν εμπόδιο στην ανάπτυξή σας και τη διαύγεια του νου. Τώρα κάνετε μία λίστα με τις φιλοδοξίες σας. Ακόμη και αν θέλετε να κατακτήσετε το φεγγάρι, γράψτε το. Κάνετε μία άλλη λίστα με τις άμεσες ανάγκες σας και τις μακροπρόθεσμες ανάγκες, απλά το ελάχιστο που απαιτείτε για να ζήσετε μία ολοκληρωμένη και ικανοποιημένη ζωή. Διατηρήτε αυτές τις τέσσερις λίστες, τις κοιτάτε πότε πότε, σβήνετε και προσθέτετε μέχρι να είστε ικανοποιημένοι ότι αντικατοπτρίζουν μία αληθινή εικόνα του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς σας.

Στη συνέχεια, διαλέγετε μία δύναμη και την καλλιεργείτε στο έπακρο. Μην το παρακάνετε, χρησιμοποιήστε την κοινή λογική σας. Μετά, διαλέγετε μία αδυναμία και προσπαθείτε να την ξεπεράσετε σε ένα μήνα. Προσπαθήστε να αναλύσετε μία φιλοδοξία. Αντικατοπτρίζει την βαθύτερη επιθυμία σας ή όχι; Υπερβείτε και ξεπεράστε μία αδυναμία, καλλιεργήστε μία δύναμη και βρείτε ισορροπία μεταξύ φιλοδοξίας και ανάγκης. Κάνετέ το αυτό για πέντε λεπτά κάθε μέρα. Καθίστε ήσυχα με τον εαυτό σας όταν επιστρέφετε στο σπίτι, και αναλογιστείτε πάνω σ’ αυτό. Με αυτό τον τρόπο, με την ανάπτυξη μιας επίγνωσης των επιδόσεών σας στη διάρκεια της ημέρας, θα μπορέσετε να αναπτύξετε μία καλή δόση αυτοσυγκράτησης. Θα είστε σε θέση να λειτουργείτε χρησιμοποιώντας την βέλτιστη δύναμη, έχοντας υπερβεί τις αδυναμίες και τις αναπηρίες της προσωπικότητας και γνωρίζοντας τη διαφορά μεταξύ ανάγκης και επιθυμίας.

Αναπτύξτε τις ποιότητες της καρδιάς
Το δεύτερο σημείο είναι να αναπτύξουμε τις απαλές ποιότητες της ζωής. Οι άνθρωποι πάντοτε πίστευαν ότι η ιδιοφυΐα ή η μεγαλοφυΐα ορίζεται από το ύψιστο IQ. Αυτό τον αιώνα, ωστόσο, ο κόσμος δεν σκέφτεται το IQ πια. Σκέφτονται το EQ, τον συναισθηματικό δείκτη. Μπορείτε, χωρίς αμφιβολία, να αυξήσετε το επίπεδο της ευφυΐας σας, αλλά με τι κόστος; Εξάλλου, μία τέτοια ανάπτυξη της ευφυΐας κατευθύνεται προς την υλική κατανόηση όχι την προσωπική κατανόηση. Ένα βασικό ελάττωμα στη ζωή μας είναι ότι δεν έχουμε εκπαίδευση. Δεν μιλώ για πτυχία και διπλώματα, πανεπιστήμιο, σχολείο και κολλέγιο, όπου εκπαιδευόμαστε να καλλιεργούμε, να θρέφουμε και να αναπτύσσουμε τη διάνοια. Αλλά δεν έχουμε καμία εμπειρία ζωής. Κανένας δεν μας έχει διδάξει πώς να αντιμετωπίζουμε προβλήματα και άγχη. Κανένας δεν μας έχει πει: «Όποτε έχετε άγχος, ξαπλώστε στο κρεβάτι ή στο πάτωμα και μετρήστε την αναπνοή σας προς τα πίσω από το 30 ως το 1.» Δε γνωρίζουμε ένα απλό πράγμα σαν αυτό. Σπουδάζουμε ιατρική, νομική και φυσικές επιστήμες για ένα πτυχίο, αλλά δεν σπουδάζουμε τον ανθρώπινο χαρακτήρα και τη συμπεριφορά ή πώς να τα τροποποιούμε. Αυτό είναι ένα μεγάλο ελάττωμα στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, και κάποια μέρα η ανθρωπότητα θα το πληρώσει όταν ανακαλύψουμε ότι είμαστε ανίκανοι να αντιμετωπίσουμε ακόμη και την ελάχιστη ποσότητα έντασης και άγχους.
Να αναπτύξουμε EQ, τον συναισθηματικό δείκτη, ή να διευρύνουμε και να απαλύνουμε τα αισθήματά μας, είναι μία άλλη κατεύθυνση προς την οποία πρέπει να αναπτυχθεί η ζωή, ειδικά στην περίπτωση αυτών που κυνηγούν την επιτυχία. Πρέπει να έχετε μία φιλοσοφία ζωής η οποία δε χρειάζεται να είναι μία θρησκευτική πίστη. Είναι άσχετο με το ποιο θρησκευτικό μονοπάτι ακολουθείτε ή με το αν πιστεύετε ή είστε άθεος. Χρειάζεται να έχετε μία φιλοσοφία στη ζωή η οποία οδηγεί την πράξη σας και προσδιορίζει τις βλέψεις σας.

Τι είδους φιλοσοφία θα έπρεπε να είναι αυτή; Να ξεπεράσετε τα αρνητικά χαρακτηριστικά και τις περιοριστικές ποιότητες της ζωής και να καλλιεργήσετε τις φιλάνθρωπες και ειρηνικές πλευρές. Πώς το κάνετε αυτό; Κάνετε 10 λεπτά διαλογισμό κάθε βράδυ πριν πάτε για ύπνο. Αυτή είναι μία προσπάθεια που πρέπει να κάνετε χάριν της δικής σας πνευματικής υγείας και ειρήνης. Αφιερώστε 23 ώρες και 50 λεπτά στην οικογένειά σας, την κοινωνία, το επάγγελμα, τον κόσμο και 10 λεπτά για τη δική σας ειρήνη, ωφέλεια, ηρεμία και το αίσθημα ευεξίας. Αυτά τα 10 λεπτά, καθίστε ήσυχα και αναπτύξτε μία σκέψη ή ιδέα μέσα στο νου: «Γι’ αυτά τα 10 λεπτά δεν είμαι αυτό το σώμα, ούτε η εμπειρία άνεσης ή δυσφορίας που συνδέεται με το σώμα. Δεν είμαι ο νους, ούτε η εμπειρία της ευχαρίστησης ή πόνου που εμφανίζονται στο νου.» Προσπαθήστε να δημιουργήσετε πλήρη αποταύτιση, πλήρη αποσύνδεση από τις φυσικές και τις νοητικές εμπειρίες. Τώρα, αν δεν είστε το σώμα, αν δεν είστε ο νους, τότε τι είστε; Απλά ο εαυτός σας, τίποτα περισσότερο. Και σ’ αυτή την εμπειρία του εαυτού σας, βιώστε το χώρο, τη σταθερότητα, την ησυχία μέσα σας.

Μετά, αναλογιστείτε γρήγορα τις δραστηριότητες της ημέρας: «Ξύπνησα την τάδε ώρα, το πρωί. Έφαγα αυτό για πρωινό, φόρεσα αυτό, διάβασα εκείνο, είδα αυτό, είπα εκείνο, έκανα αυτό, έκανα εκείνο.» Αν βρείτε μία προκλητική κατάσταση, στην οποία αντιδράσατε με ένα συγκεκριμένο τρόπο, τότε κρατήστε το κουβάρι εκεί για λίγα λεπτά. Ακινητοποιήστε την λήψη εκεί, κοιτάξτε το και σκεφτείτε πώς θα αντιδράσετε αν συναντήσετε την ίδια κατάσταση ξανά. Με καλύτερο ή με χειρότερο τρόπο;

Αν συνεχίσετε να το κάνετε αυτό κάθε μέρα για ένα μήνα, θα βρείτε ότι οι αντιδράσεις σας έχουν αλλάξει. Αντί να πηγαίνετε σαν ένας ταύρος σε κινέζικο μαγαζί και να συνθλίβετε καθετί τριγύρω, είστε πιο προσεκτικοί, πιο συνειδητοί, με μεγαλύτερη επίγνωση του τι κάνετε και ελέγχετε περισσότερο τις αντιδράσεις σας. Θα είστε σε καλύτερη θέση να χειρίζεστε τα επίπεδα άγχους αναγνωρίζοντάς τα και λέγοντας, «Αύριο θα βρω έναν καλύτερο τρόπο να αντιμετωπίσω αυτή την κατάσταση. Δεν θα υποβάλω τον εαυτό μου στην ίδια αγωνία που πέρασα σήμερα.» Η καλλιέργεια της επίγνωσης θα λάβει χώρα με αυτό το διαλογισμό. Αφού έχετε κάνει ανασκόπηση των δραστηριοτήτων της ημέρας, παρατηρήστε τη ροή της φυσικής αναπνοής για πέντε λεπτά, και προσπαθήστε να παίρνετε μεγάλες, βαθιές και αργές αναπνοές. Αυτό ολοκληρώνει την 10λεπτη άσκηση του διαλογισμού.

Δεν χρειάζεται να αντικαταστήσετε άλλες πρακτικές ή τελετουργίες που μπορεί να ακολουθείτε ή όχι. Συμπεριλάβετε αυτό το διαλογισμό σαν συνήθεια στη ζωή σας, όχι σαν κάτι που είστε αναγκασμένοι να κάνετε. Χωρίς καμία περιπλοκή, με έναν πολύ απλό τρόπο, καθίστε ακίνητοι, αποταυτιστείτε από το σώμα και το νου, κάνετε μία ανασκόπηση των δραστηριοτήτων της ημέρας, αναλύστε, πείτε στον εαυτό σας, «Αύριο θα χειριστώ αυτή την κατάσταση με έναν καλύτερο τρόπο», σχεδιάστε, παρατηρήστε την αναπνοή, χαλαρώστε και σταματήστε. Αυτός είναι ο διαλογισμός.

Καθώς αποκτάτε περισσότερη επίγνωση για τις ασυνείδητες αντιδράσεις και ανταποκρίσεις μέσω αυτής της διαδικασίας θα βρείτε ότι αρχίζετε να καλλιεργείτε τις πιο απαλές ποιότητες της ζωής. Αυτές οι ποιότητες έρχονται με την κατανόηση, όταν βάζει κάποιος τον εαυτό του στη θέση των άλλων, γνωρίζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άλλοι, και προσπαθεί να βρει ένα συμβιβασμό, μία ισορροπία και αρμονία ανάμεσα σ’ αυτά, ανάμεσα στις φιλοδοξίες του και τις πράξεις των άλλων.

Δώστε ένα χέρι βοηθείας
Το να δίνετε ένα χέρι βοηθείας είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή, γιατί σας επιτρέπει να συνδέεστε με τους άλλους ανθρώπους. Η ανθρωπότητα είναι ένας απλός όμιλος. Δεν υπάρχει μία ομάδα εκλεκτών και μία ομάδα στερημένων. Αυτές οι ομάδες μπορεί να υπάρχουν κοινωνικά και οικονομικά, αλλά ως μέρος της εμπειρίας της ζωής που όλοι περνάμε, δεν υπάρχει διαχωρισμός. Κάποιοι άνθρωποι είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν τον εαυτό τους και άλλοι δεν είχαν τέτοια ευκαιρία. Όταν έρθει η ώρα τους, και αυτοί επίσης θα λάμψουν. Εξάλλου είναι ο ίδιος εγκέφαλος, ο ίδιος νους, η ίδια δύναμη μέσα στον καθένα. Η εφαρμογή εξαρτάται από τις ευκαιρίες που έχει κανείς στη ζωή.

Ο Σουάμι Σιβανάντα ήταν ένας υπερασπιστής της ανθρωπότητας. Επαγγελματικά, ήταν γιατρός αλλά άφησε την επικερδή δραστηριότητά του για να γίνει σαννυάσιν. Και έγινε ένας σαννυάσιν υψίστης ποιότητας. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα σ’ αυτούς που παίρνουν σαννυάσα επειδή είναι αφοσιωμένοι και σ’ αυτούς οι οποίοι δραπετεύουν από τη ζωή. Υπάρχουν άνθρωποι που παίρνουν σαννυάσα για να δραπετεύσουν από τη ζωή, και υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι παίρνουν σαννυάσα γιατί επιθυμούν να αφιερώσουν τη ζωή τους για να βοηθούν τους άλλους να αναπτυχθούν και να προκόψουν. Υπάρχουν πολλοί οι οποίοι ανήκουν στην πρώτη κατηγορία και λίγοι οι οποίοι ανήκουν στη δεύτερη. Ο Σουάμι Σιβανάντα είχε μόνο ένα στόχο στο νου, «Πώς μπορώ να βοηθήσω έναν άλλο άνθρωπο να αποκτήσει υγεία, ειρήνη και ευημερία;» Και είναι οι διδασκαλίες του αυτές που διδάσκονται στα ιδρύματα που δημιουργούνται στο όνομά του, το Σιβανάντα Μαθ και το άσραμ.

Ο Παραμαχάμσατζι Σατυανάντα επίσης λέει ότι υπάρχει μεγάλη υποκρισία στις ζωές μας. Η ζωή θα έπρεπε να είναι αθώα, απλή και χαρούμενη. Φοράμε διάφορες μάσκες την κάθε στιγμή για να προβάλουμε τον εαυτό μας με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Ακόμη και όταν κοιτάζουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη, φοράμε τις μάσκες. Θέλουμε να βλέπουμε τον εαυτό μας διαφορετικά, όχι όπως είμαστε. Συνηθίζουμε τόσο πολύ να βλέπουμε τον εαυτό μας με τη μάσκα που όταν τη βγάζουμε, δεν αναγνωρίζουμε πια τον εαυτό μας. «Είμαι στ’ αλήθεια έτσι;», είναι η ερώτηση που έρχεται.
Ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορούμε να νιώσουμε ελεύθεροι εσωτερικά είναι βιώνοντας την ενότητα, ατμαμπάβα, να είμαστε σε θέση να βλέπουμε τον εαυτό μας μέσα στους άλλους ανθρώπους. Τότε είναι που αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε αυτούς και τις καταστάσεις τους. Έχοντας φτάσει σε αυτό το σημείο, αν μπορούμε, θα πρέπει να τους βοηθήσουμε. Αν όχι, θα πρέπει να τους κατευθύνουμε σε κάποιον άλλο. Αλλά μία κίνηση συνεργασίας πρέπει να λάβει χώρα ανάμεσα στα ανθρώπινα όντα, όχι για να ικανοποιήσει το εγώ μας, αλλά για να βοηθήσει άλλους να βγουν από τη δυστυχία τους.

Υπάρχει ένα περίφημο ρητό: «Αν ένας άνθρωπος είναι πεινασμένος, μην του δίνεις ψάρι να φάει αλλά δίδαξέ του πώς να ψαρεύει.» Αυτή υπήρξε η αρχή του Σουάμι Σιβανάντα. Αυτός δεν πίστευε στη φιλανθρωπία. Είπε ότι η φιλανθρωπία είναι η μητέρα της φτώχειας, της εξάρτησης, της αδυναμίας. Πάντοτε τόνιζε το ρόλο του πουρουσάρτχα, προσωπική προσπάθεια, προσωπική δύναμη. Να δώσεις ένα χέρι βοηθείας, επομένως, σημαίνει ότι δίνεις τη δύναμη σε έναν άλλο άνθρωπο να διαχειριστεί και να φροντίσει τη δική του ζωή και να είναι υπεύθυνο για την ειρήνη και την ευημερία του. Αυτή είναι η πραγματική σημασία της φράσης «δώστε ένα χέρι βοηθείας». Και αυτή είναι η ιδέα της υπηρεσίας ή σέβα.

Ο Παραμαχάμσατζι μας λέει, «Όταν πάτε στην αγορά για να αγοράσετε παπούτσια ή ρούχα για τα δύο παιδιά σας, αντί να αγοράσετε δύο ζευγάρια, αγοράστε τρία. Δύο για τα δικά σας παιδιά και ένα για το άγνωστο παιδί που έχετε υιοθετήσει μέσα στο νου σας.» Υπάρχουν αρκετοί άποροι άνθρωποι στον κόσμο στους οποίους μπορείτε να δώσετε αυτό το ζευγάρι παπούτσια ή αυτή τη φορεσιά, και θα το εκτιμήσουν για το υπόλοιπο της ζωής τους. Πάντοτε θα θυμούνται την καλοσύνη που τους αγκάλιασε. Αν ο κάθε πλούσιος πολίτης φροντίζει τις ανάγκες των άπορων πολιτών, σε δέκα χρόνια δε θα υπάρχει φτώχεια πουθενά. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να δείτε τον εαυτό σας σε αυτή την στερημένη κατάσταση. Είμαστε πολύ τυχεροί που έχουμε αρκετά για να τρώμε και επίσης για να σπαταλάμε. Το 80% του πληθυσμού σ’ αυτή τη χώρα δεν έχει ούτε ένα πλήρες γεύμα την ημέρα. Είναι συνάνθρωποί μας που χρειάζονται λίγη ενθάρρυνση, που χρειάζονται να ξέρουν ότι δεν έχουν χάσει όλες τις ευκαιρίες στη ζωή και ότι κάποιος τους φροντίζει. Αν αυτό γίνει μία δραστηριότητα στη ζωή σας, θα πεθάνετε ευτυχισμένοι ξέροντας ότι φέρατε το χαμόγελο σε έναν άνθρωπο ή σε μία οικογένεια. Όταν θα έχετε αυτή τη συνειδητοποίηση, θα είναι μία ημέρα μεγάλης ικανοποίησης.

Μετά τι;


Οι τρεις έννοιες, αυτοσυγκράτηση, να αναπτύξουμε τις απαλές ποιότητες της καρδιάς και τη διαύγεια του νου, και να δίνουμε ένα χέρι βοηθείας, προσφέρουν μία συγκεκριμένη κατεύθυνση και ένα σκοπό στη ζωή που η απόκτηση υλικού πλούτου δεν μπορεί να το κάνει. Σήμερα χρειαζόμαστε μία κατεύθυνση στη ζωή. Σ’ αυτό το πλαίσιο η γιόγκα αποκτά σημασία. Η Γιόγκα δεν είναι αυτό που διαβάζετε ή αυτό για το οποίο ακούτε, ή αυτό που βλέπετε στα μέσα ενημέρωσης. Η Γιόγκα είναι ένας τρόπος ζωής, είναι μία στάση του νου, είναι η καλλιέργεια του καλύτερου που μπορεί να προσφέρει μία ανθρώπινη προσωπικότητα. Γιόγκα είναι να αναπτύξουμε και να ενιοποιήσουμε τις λειτουργίες κεφαλιού, καρδιάς και χεριών. Η Γιόγκα προσφέρει μία μέθοδο. Είναι επίσης ένα εργαλείο για να ανακαλύψουμε το εξαιρετικό, μέσα μας. Όταν ανακαλύψουμε την υπεροχή, την αποδοτικότητα, την διαύγεια, την επίγνωση και την κατανόηση μέσα μας, αυτά αντικατοπτρίζονται στην εξωτερική συμπεριφορά μας, στην δραστηριότητα και τις πράξεις μας, και στον τρόπο σκέψης μας.

Ακολουθώντας αυτές τις τρεις απλές διδασκαλίες, αρχίζουμε να εμπλέκουμε τον εαυτό μας στην άσκηση της γιόγκα. Το να κάνουμε μία λίστα με τις δυνάμεις μας, τις αδυναμίες, τις φιλοδοξίες και τις ανάγκες και να είμαστε αντικειμενικοί σ’ αυτό είναι σουαντάγια, αυτοπαρατήρηση. Όταν δεν ξέρετε πώς να ελέγχετε τις απογοητεύσεις και τις ανησυχίες της ζωής τι νόημα έχει να προσπαθείτε να βρείτε κάτι που πάει πέρα από τη σφαίρα της σκέψης και της ιδέας; Χρειάζεται κάποιος να προετοιμάσει το έδαφος, όπως ένας γεωργός προετοιμάζει το έδαφος για να φυτέψει σπόρους. Αν το έδαφος δεν είναι προετοιμασμένο, μπορείτε να ρίξετε σπόρους ψηλής ποιότητας που ποτέ δεν θα ανθίσουν. Όμως αν το έδαφος είναι προετοιμασμένο, υπάρχει η πιθανότητα η πλειοψηφία των σπόρων να ανθίσει. Προετοιμάστε λοιπόν το έδαφος. Με αυτές τις τρεις διδασκαλίες μπόρεσα κι εγώ να ξεπεράσω την ερώτηση «Μετά τι;», και θα μπορέσετε κι εσείς, επίσης.

From: Yoga Magazine, Where Do We Go from Here? January 2008

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου